txurreroen enparantza

BELARRIETA

2010-06-01T11:42:00.002+02:00

LEHEN ATALAREN HASIERA
-------------------------------------------------------------------------------------------------

Orain dela urte batzuk, Altza, munduko herri politena zenean, Martitegi eta Amuederren artean, bazegoen baserri bat Belarrieta izena zuena.
Garai hartan Ezeizatarrak bizi ziren baserrian. Anastasio aita eta Josetxo semea. Baserriko ama, Joxepa, aspaldi xamar hil zela, istripu batean. Biak bakarrik, nahiko ondo konpontzen ziren, batez ere baserriko lanetan; sukaldaritzan arazoen bat zutenean, Amuederreko etxekoandreari deitzen zioten.
Baserria ez zen oso dotorea, baina bai xarma handikoa. Aurreko aldean loreak zituen eta intxaur handi batzuk ere bai. Atzeko aldean berriz, sagasti eder bat zegoen, sagar klase askorekin. Aitak urtero sagardoa egiten zuen eta sagardo urtea zenean, Donostira joaten ziren saltzera.
Hantxe bizi ziren patxadan, beraien behi eta txerriekin, oilo eta baserriko izarrekin. Baserriko izarrak bi idi ziren, Altzako idi pare onena, beno, Altza eta inguru osokoa. Idi deman irabazten zutenean, aitak eta semeak bazekiten ospatzen.
Eta horrelaxe bizi ziren biak, egun hura, iritsi zen arte.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : AMERIKETARA NOA

ENPARANTZAN EZ DA INOR GEHIAGO HILKO

2010-05-29T13:03:00.007+02:00

Egun handiak asko dira Enparantzan, badakit lagun, hori pentsatzen duzula, baina gaurkoa handia da benetan, Joxe Mari Labakak gaur urteak betetzen ditu.
Ez dizut esango zenbat, zeren nik ere ez dakit, hauek beti dituzte hogeita hamairu urte,
horregatik ez du merezi pentsatzen nekatzea.
Edonor konturatzen da zerbait handia datorrela; inoiz ez bezela Txurreroen Enparantzan biztanle denak eseriko dira mahai berdinean. Gaur jai eguna hartu dute biztanle denak, baina denak, ez dago bakar bat lanean, ez Anaiak tabernan, ez Ezeiza Hotelean, ez Lau Haizetan, ez Udaletxean, inon ez! Komiteak hamar mila langile kontratatu ditu, hamar mila aleman etorri dira lanera, baina ez bakarrik lanera, baita ere gure hizkuntza entzutera.
Alemanian, euskera zaharrak, jende askori jakinmina pizten dio.
Arazo txiki batzuk egon dira bazkaria antolatzeko, ez bait dago tokirik denentzat, horregatik pentsatu dute gaztetxoei aparte ematea, lehenago alegia.
Haurrak ere oso ondo pasatzen ari dira, Komiteak gutxitan bezela egin ditu opariak, oparitu die bidai bat Estatu Batuetara, Kaliforniara hain zuzen, Josetxo Ezeizak utzi zuen Gaztelura eta dena dohainik eta gainetikan, haur bakoitzari milioi bat dólar gastatzeko. Hori da oparia!!!
Ez da oso azkarra izan behar ohartzeko, zergatik dagoen hemen hainbeste euforia eta hainbeste poza. Oraindik ez dut ikusi haur bat negarrez.
Eta hobe. Gaur ez da negar egiteko eguna, gaur jai eguna da. Horretarako etorri dira Tapia eta Leturia, baita ere Inmuntzo eta Beloki eta pailasoak Pirritx eta Porrotx.
Horrelako egun batean ezin zuen inor falta eta Enparantzako ate nagusiena irekita dago, lagun asko etorri dira Astigarragatik, Pasaiatik, Errenteriatik, Hernanitik, Oiartzunetik eta baita ere Donostiatik, gaur egun berezia da, oso berezia, horregatik Enparantzak ireki ditu ateak.
Lehen ahaztu zait esatea, baina Bertsolariak ere etorri dira, nola ez ba, Sustrai Kolina eta Amaia Agirre, hortxe ari dira jo ta ke, Amaiak, gerria puskatu nahi dio Urrunako txoriari, laister ohartu da, ez dela hain erreza.
Ama abokatu ona du eta aitak larre motzean hiru karrera egin ditu. Hortik atera kontuak!
Eta jaiak jarraitzen du, Enparantzako biztanle denak Txanpaina edaten daude, gutxitan egoten direnak ere hemen daude, adibidez Lau Haizetako arduradunak Mari Kutz eta Martxelo, Anaiak Tabernako arduradunak Mikel eta Arrate.
Ia ahaztu zait ahaztezina, Enparantzako izar bat, Starlux astoa, jai egunetan bezela jantzita, Manchesterren elastiko gorriarekin, aurrean Boby Chalton Erraldoiaren argazkia eta atzean Best Handiarena, futbolaren historian egon den extremo onena.
Eta zu lagun ez zara animatzen, ez duzu etorri nahi? Altza ingurukoa baldin bazara, ez duzu arazorik, zure zain Txanpain kaxa bat dago.
Hemen bazkaldu nahi baldin baduzu, mugitu, bertsolariak bukatu dute eta hemen ohikoa da, azkena hartu eta bazkaltzen hastea.
Baina egon, egon piskat, Joxe Mari gora doa paper batzurekin…balkoian dago. Ziur nago mitin bat emango duela.

-- Egun on lagunak : Egun berezi honetan hitz batzuk esan behar ditut. Lehenengo azpimarratu behar dut, gure Enparantza oso sendoa dela, indartsua dela, badugula lana beste hamar mila urteetan, seguraski ehun mila urteetan, baina ez dut ahoa gehiegi zabaldu nahi.
Enparantzan ez dugu inoiz ezer handitzen, horregatik nahi dut poliki eta goxo goxo hitzegin, esateko, Txurreroen Enparantzan ez dela inor gehiago hilko.

Mundu guzia isildu egin da, inork ez du arnasarik hartzen, hemengo biztanleek elkarri begira daude, badirudi lehergailu atomiko batek estanda egin duela.

-- Entzun duzutena, gaur bertatik balio du. Kanposantua, azpitik dena zulatu dugu, zulo erraldoia egin dugu, hamar kilometroko zuloa eta hotzgailu ikaragarria ipini dugu bertan.
Hemendik aurrera hiltzen direnak, hotzgailuan sartuko ditugu eta esnatuko ditugu, hemendik hiru mila urtetara, gutxi gorabehera.

Denak ohiuka hasi dira, dirudienez epe luzea iruditzen zaie. Pentsatzen jarrita siesta luze xamarra da.

-- Enparantzak ez dauka beste irtenbiderik. Guk momentu honetan ezin ditugu hainbeste aho mantendu. Eta ez da bakarrik janaria, edaria askoz garestiago da, Moet Chandon, Martini...,gu lehen mailan gaude.

Lehen mailan egon edo ez egon, hemen berdin da, hemen nahi dutena da, siesta handi hori moztea eta ez zait iruditzen errez xamarra….

-- Bi mila urte, ezin dugu gehiago jaitsi. Hitza ematen dut, hemendik bi mila urtera, denak biziko garela kategori berdinean, denak izango gara Hilezkorrak.
Beste gauza bat, hile honetan altxako dugu soldata, Enparantzako biztanle denak kobratuko duzue ehun mila dolar hilero, bai langileak eta bai lana utzi dezutenak.
Hotzgailuan egongo zareten hile denak, kobratu egingo dituzue, soldata laurdena hori bai.

Momentuz ez daukat beste ezer esateko.

GORA SOZIALISMO ABERATSA !!!
GORA TXURREROEN ENPARANTZA !!!

Momentuz nik ere ez dut ezer esateko.
Agur lagun.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

TXURREROEN ENPARANTZAREN AMAIERA

HITZAK, PAPERA BAINO GEHIAGO BALIO DU

2010-05-29T12:31:00.011+02:00

Aita Santua zutitu da, bi eskuak zabaldu ditu, Patxi belauniko jarri den bitartean, Joxe Marik ez daki ondo zer egin behar duen. Momentuz eserita jarraitzen du.

-- Labaka Jauna hemendik aurrera, Jaungoikoaren izenean mintzatuko naiz. Eliza hilezkorra izan behar du, ezin du hil. Teknologiak gizona trastornatu egin du, diruak gizona gaisotu egin du, mundua hilzorian dago. Fedea, sinesmena galdu da eta sinesmenik gabe, maitasunik gabe, ez dago osasunik.
Diruak ez du ematen zorionik, diruak ez du irekitzen zeruko atea, diruak ez du arima zaintzen, sentimenduak garbitzen, horregatik gizarte hau, sendatu egin behar dugu.
Eta sendatu behar dugu bion artean, Txurreroen Enparantza eta Batikanoak, batera bultzatu behar dute maitasunaren gurdia. Ados zaude Labaka Jauna?
-- Bai…..baina nola egin behar dugu hori dena?
-- Elkarrekin. Beno, neri urte gutxi gelditzen zaizkit, zu gaztea zara. Zuen adina nahiko nuke nik, mundua sendatzeko eta salbatzeko.
-- Hori egina dago, nahikoa du piku txuri bat jatea.
- Patxik Hilezkortasuna oparitu nahi dio Aita Santuari. Joxe Marik ez dauka batere garbi zer egin behar duen.

-- Gure adinarekin zer egingo zenuke ba? – Alkatea hasi da makinatzen.
-- Gauza asko. Lehena izango litzateke, zurekin elkartzea, aberastasuna eraikitzeko, aberatsak izan behar gara, zoriona txiroen artean banatzeko. Eta ez da batere erreza aberastasuna lortzea, gaur egun mundu estuan bizi gara, zuk daukazu adibide garbia.
-- Nik ? Ze adibide daukat nik?
-- Ze adibide, ba Hilezkortasunarena, Enparantzak sistema horrekin, ez zuen lortu dirua irabaztea, orain berriro, Ekologi Berriarekin ez zait iruditzen dirua irabaziko duzutenik. Guraso txiroak diru gutxi utziko dute Enparantzan. Eta txalotzen dut abortuaren aurka joatea, bizia babestu behar dugu.
-- Horretan ados nago. Nik ere ez dut espero diru asko sistema horrekin.
-- Noski Labaka Jauna, ados gaude gu biok oso azkarrak garelako, bestela ez ginateke egongo gauden lekuan, Jaungoikoak badaki bakoitzari ze lan eman.

Bilera berotzen hasi da eta Joxe Marik hoztu egin nahi du piskat. Pentsatzen zuen ez zela erreza izango eta orain ohartu da arrazoia zuela. Ez da batere erreza izango, Altzako baserritar batentzat, Aita Santuarekin negoziotan sartzea.
Nahiz eta zaila izan, orain ez bata eta ez bestea, ezin dute atzera egin. Batek aitortu du Hilezkortasuna nahi duela eta besteak onartu du, Ekologi Berriarekin ez duela dirurik irabaziko.
Segundo batzuk behar izan ditu Alkateak, bilera jarraitzeko.

-- Zuk ba daukazu proposamen bat neri egiteko?
-- Joxe Mari ari haiz denbora guztian, Aita Santuari zuka hitzegiten eta duk horrela, hik berari berorri esan behar diok.
-- Egon ari isilik motel, nere aitonak ez ziken berorrika hitzegiten eta!
-- Lasai, lasai, - Aita Santua berriro zutitu da – familian gaude, hirurak gara kristauak eta ziur nago, momentu honetan Jaungoikoa pozik dagoela.
-- Ni lasai nago, baina nahi nuke jakin, berorrek ba al duen zerbait pentsatuta, ba al duen plan bat Enparantzarentzat.
-- Nik planak asko ditut Labaka Jauna, baina urteetan aurrera noa.
-- Urteak hemen gelditzen ahal dira, ahal du hogeita hamairu urte milioika eta milioika urteetan izan.
-- Ze adin polita, hogeita hamairu urte….Jesukristok adin horretan eman zuen bizia, guri salbatzeko.

Aita Santua pentsatzen gelditu da, ba dirudi hunkitu egin dela eta ez da harritzekoa. Milioika eta milioika urteetan hogeita hamairu urte izatea, ez da egunero lortzen.
Joxe Marik begiratzen dio eta konturatzen da, ez duela aurrera tira nahi.

-- Gu biok adostasun batera iritsi ezkero, gustora emango nioke Hilezkortasuna lortzeko aukera.
-- Benetan ari al zara Labaka Jauna?
-- Noski baietz, zertarako ariko naiz gezurrretan. Elkarrekin bultzatuko dugu Sozialismo Aberatsa. Guk Banketxe bat ireki behar dugu, Ezeiza Banketxea.
-- Oso ondo, Ezeiza Banketxea izango da gure Banketxea.
-- Zenbat bilioi sartuko luke berorrek……gutxi gorabehera, ba dakit momentu batzutan egoten direla estuasunak.
-- Ni estutu naiz estutu behar nuena Labaka Jauna. Eta esan behar dizut, zenbakietan ez naizela batere trebea. Horrela esateko….hamar mila bilioi Euro ez zaizu sekula faltako.
-- Gu dolarretan bizi gara.
-- Berdin da.

Aita Santuak eskua luzatu dio Alkateari, Joxe Mari oso pozik dago, baina….. ba dirudi zerbait falta duela.

-- Ez genuke paper bat edo dokumentu bat sinatu behar, ze iruditzen zaio?
-- Ez dugu ezer sinatu behar. Jaungoikoaren hitza nahikoa da.
-- Jaungoikoaren hitza…..hemen ez gaude zeruan, lurrean dokumentoekin funtzionatzen dugu.
-- Ez duzu urduri jarri behar, neri ere interesatzen zait zure Banketxea. Inork ez du ordaintzen ehundik hamarra interesetan.

Bordako monstruoak ez zuen espero horrelakorik, ustegabean harrapatu du.

-- Ehundik hamarra izango du, baina hamar mila bilioi dólar gutxienez eduki ezkero kontuan.

Orain harritu dena Aita Santua izanda.

-- Horrek bai mereziko lukeela paper txiki bat, agiri koskor bat…..urtearen bukaeran diru asko da. Elizak aho asko ditu.
-- Jesukristoren hitza nahikoa da. Orain jan behar du piku txuria, ikusiko du Kristoren adinarekin ze ondo bizitzen den.

Patxik dena prestatuta dauka. Plater batean bi piku ipini ditu.
Aita Santua gustora eseri da, hala ere urduritasun piskat igartzen zaio eta agian normala da.
Jaten hasi baino lehenago, zerbait jakin nahi du.

-- Patxi piku hauek zergatik ematen ditek Hilezkortasuna eta, adibidez Milaneko piku berdinak ez ditek ematen?
-- Hauek zuzen zuzenean Jaungoikoaren grazia dute. Hori da dena. Ez du burua nekatu behar.
-- Orain ulertzen diat.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : ENPARANTZAN EZ DA INOR HILKO GEHIAGO

AITA SANTUA PIKU ZALEA DA

2010-05-29T12:13:00.009+02:00

Patxik segundo batean kendu ditu emakume itxurak eta iritsi dira. Aita Santua zutituta
aurkitu dute, oso lasai dago, igartzen da zezen handiak toreatzen ohituta dagoela.
Patxik eseritzeko esan dio, baina hori baino lehenago, eskua eman nahi dio bere solaskideari. Joxe Mariri nahiko lasai ikusten zaio

--Kaixo Labaka Jauna, ba nuen gogoa zurekin egoteko. Azkeneko mende hauetan jaio zaren pertsona garrantzitsuena zara eta ni zure jarraitzaile sutsua naiz, oso gertutik jarraitzen dut Txurreroen Enparantza eta nola ez, Sozialismo Aberatsa.

Joxe Marik oraindik ez du erreakzionatu, alde batetik normala da, egunero ez da Aita Santuarekin hitzegiten. Patxik keinu bat egin dio, ez da denbora luzean isilik egongo Bordako mutila.

-- Zu Sozialista zara orduan?
-- Galderak min ematen du, Eliza Sozialista da, Jaungoikoa Sozialista delako, berak ahal zuen mundua berarentzak bakarrik egin, baina ez, ez zuen hori egin, denentzat egin zuen, gu denok disfrutatzeko.
-- Barkatu moztea – Patxi sartu da tartean – berorrek zer hartu nahi du, Txanpaina agian?
-- Ezta pentsatu ere, Txanpaina bekatuari lotuta dago, pozoina da, beste zerbait garbiagoa edango dut.
-- Sagardoa ba dut, nahi du probatu, sagarrarekin egina dago.
-- Bai, hori bai, sagarra fruitu ona da, garbia, noblea. Ni oso fruitu zalea naiz.
-- Hi Joxe Mari, zer edan behar duk?
-- Nik Txanpaina edango diat, zer nahi duk edatea orain!
-- Labaka Jauna barkatu, baina ez zenuke hainbeste Txanpain edan behar. Zu momentu honetan zara munduan dagoen lider handiena, erreferentzia zuzena zara milaka eta milaka milioi pertsonentzat, Sozialismo Aberatsa zu zara. Zaindu egin behar duzu zure kondukta, zure ohiturak, zure itxura.
-- Enparantzaren edaria Txanpaina da, bai Komitearena eta bai langileena, guk ez diogu inoiri kalte egiten. Ez dut ikusten zergatik utzi behar dugun Txanpaina.
-- Ez naiz ausartzen…
-- Hemen lagun artean gaude – Patxik egiten ditu bitartekari lanak – berorrek ahal du esan pentsatzen duen guztia.
-- Horrela bada, oso ondo eta mila esker. Nahi nuen esan, hemen pasa diren gauza itsusi batzuk, seguraski alkohola gehiegi edateagatik gertatu direla.

Joxe Marik harritu aurpegia ipini du, ez balu ulertu bezela.

-- Ze gauza itsusiak gertatu dira hemen?
-- Badakizu Labaka Jauna, astoak zenbat kristau hil dituen…,bizia Jaungoikoak ematen du eta baita kendu ere.
-- Jaungoikoak eman dio bizia Starluxei eta kentzen dion arte, bizirik jarraitzen du. Agian Jaungoikoak eman zion agindu hori.
-- Ez naiz Erromatik hona etorri zurekin haserretzera. Zu Sozialismo Aberatsen liderra zara, hori ez du inork zalantzan jartzen, nik ahal dut izan zure laguntzailea, laguntzaile ona, horregatik komeni zaigu ondo konpontzea. Zer iruditzen zaizu?
-- Nere belarriei gustatu zaie zure proposamena.
-- Beraz...
-- Ia ziur nago, nere burmuinari gustatuko zaiola.

Patxi azkar mugitu da, ez du nahi bilera gaiztotzea. Joxe Mariri Txanpaina atera dio, Aita Santuari sagardoa eta beretzat ere.
Aita Santuak Patxiri begira gelditu da, zerbait esateko gogoa daukala dirudi.

-- Patxi, jateko zerbait..., jan gabe edatea ez zait gustatzen.
-- Barkatu, ez naiz konturatu, zer nahi du jan berorrek, agian zerbait beroa edo fruitu batzuk, gereziak, piku txuriak.
-- Hori, piku txuriak, aspaldi jan gabe nago.
Joxe Marik berehala Patxiri sekulako begirada luzatu dio. Apaiza ez da gehiegi estutu, seguraski hori espero zuen.
-- Hik ez dituk piku batzuk jan nahi?
-- Piku txuria Enparantzan ez duk jaten fruitu bezela, hik badakik oso ondo, Hilezkortasuna ematen duela.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : HITZAK, PAPERA BAINO GEHIAGO BALIO DU

ENPARANTZAN INAUTERIAK

2010-05-29T12:01:00.006+02:00

Altzak gerri txarreko torero asko eman ditu eta egia esan, gerri txarrarekin zaila da ondo toreatzea, batez ere ez denean aurretik jakiten, zezena edo idia toreatu behar den.
A ze buruko mina ipini dion Patxik, nik dakidan bati. Bestela ere, ba dauka zertaz pentsatu eta etorri zaion opariarekin akabo!
Bizian, batzuetan, etortzen dira arazo arraroak, eta ez hori bakarrik, baita ere arriskutxuak, batek ez dakielako non bukatu dezaketen.
Joxe Mariri horrelako zerbait gertatu zaio. Konturatu da Aita Santua ez datorrela modu onean, bestela ez litzateke isil isilik etorriko,bai zera!
Auskalo zenbat jende bilduko zen Enparantzan bera ikusteko eta zenbat ekitaldi antolatuko ziren, Meza Nagusia, oturuntza erraldoi bat, musikoak eta nik ez dakit zenbat ekitaldi gehiago.
Baina ez, bakarrik dator eta bakarrik joango da eta Altzatik Erromara ba daude ia bi mila kilometro. Agian Pasaian norbaitek itxarongo dio, auto on batekin, ahal du egun berean iritsi.
Ez du burua lehertu nahi, gertatu behar dena gertatuko da, amorru handiena ematen diona da, inorrekin ezin duela egon, gustora hitzegingo luke Artxipirekin baina….
Urduri dago Enparantzako Alkatea, nahiz eta experientzi handia eduki, asuntu hau ez da harrunta, hau ez da eguneroko ogia, mahai berdinean eseriko da, bera baino diru dezente gehiago manejatzen duenarekin.
Hori ez dago ziurtatzerik eta gainera, dena ez da diru kontua, bera baserri bateko semea da, Altzatik ez da inoiz atera, berarentzat zerbait handia izango da Aita Santuaren ondoan eseritzea, ni behintzat oso urduri egongo nintzateke.
Orduak ba doazte aurrera. Ordularia poliki poliki dabil, horregatik ez da inoiz nekatzen, nekatzen garenak gu gara, egun batean gelditu arte.
Baina ez gaude gelditzeko prest, momentu magiko honetan gutxiago, Joxe Mari mozorrotu eginda eta zertaz? Eskaletaz.
Galtza handi batzuk jantzi ditu, zikin zikinak, eskubiko partean puskatuak daude, alkandora garai batean txuria izan zen, jertsea ez da berea, justu justu jantzi du, ederki igartzen zaio kupel txikia, zapatak berriz auskalo nondik hartu dituen eta onena da, ezkutatuta dagoela. Patxin zain dago.
Txapinene ondoan, Barbotegi aurrean lorategi moduko bat dago, zuhaitz txiki batzurekin eta hortxe dago gure Alkatea ; ba daki Patxi ordu honetan etorriko dela bere bila.
Behin baino gehiagotan begiratzen dio bere buruari, pentsatzen dabil norbaitek ikusi ezkero, ea ezagutuko duen hala ez. Urduri dago, ezindu disimulatu, baino ez du disimulatu beharrik, ordu honetan ia ez dago inor Enparantzan, Anaiak tabernan azkeneko bezeroak etxera joateko gogo gutxirekin.
Bapatean emakume bat ikusten du gorde lekutik, harritu egiten da erabat, ziur dago ez dela Enparantzakoa, hemen denak ezagutzen dira.
Nor da emakume hori? Nondik azaldu da? Harresiko atea itxita dago, Udaltzainak ez diote inorentzat baimen berezirik eskatu….
Enparantza barrutik abiatu da Udaletxera, emakume sendoa da, piskat zorrotzago begiratuz, ohartzen da pertsona hilezkorra dela, hogeita hamairu urte ditu, ezin du izan beste norbait, Patxi da!
Ateratzen da txistu bizian gorde lekutik, zuzenean berarengana joateko.

-- Baina zer egiten duk hik, emakumetaz mozorrotuta!
-- Eta noiztik haiz hi eskalea!
-- Bera mozorrotuta zetorrek eta pentsatu diat, ni ere piskat mozorrotzea?
-- Piskat! Puskat ere mozorrotu haiz, horrela pentsatzen duk joatea?
-- Jesukristo ez zen dotore jazten.
-- Utzi ezak Kristo bakean eta goazemak, baduk gutxienez ordu bete etorri dela.

Badoa Patxiren atzetik, ezkerrak harresiaren atea ez dagoela hain gertu, metro batzuk badaude eta Udaltzainek ez dute hain garbi ikusten.
Sakristian Patxi gelditu egin da.

-- Egon adi lasai, bakar bakarrik etorri duk eta hau ere, bere amaren semea duk, momentu honetan ez duk beste ezer gehiago.
------------------------------------------------------------------------------------------------- hurrengo kapitulua: AITA SANTUA PIKU ZALEA DA

AITA SANTUA DATOR

2010-05-28T15:21:00.009+02:00

Baina……baina nola bukatu da? Komiteko kideen aurpegia ikusita, ez da gaizki bukatu, ba dirudi dena normal joan dela, haurrek aukeratu dute noren seme-alaba izan nahi duten eta aurrera!
Aurrera eta atzera, gaurko ekitaldian Enparantzak dirua galdu egin du eta , ez dakit zenbat, baina ziur nago dirua galdu egin duela. Argentinako bikoteak ez du ezer ordaindu eta bi Bolibiano hauek, ezin dute ezer ordaindu.
Joxe Marik gaur ez du lo ondo egingo. Nahiz eta ados egon, Alkatea ez da miserablea, onartzen du edonorrek guraso izateko eskubide duela, baina hala ere….sistema honek ez dio gehiegi konbenzitzen. Enparantzak ez du dirurik irabazten eta okerrena da, dirua galdu egiten duela.
Eta zer egin?
Ba, Alkateak beti egiten duena, buruari mila bira eman, burua puskatu arte, pentsatu eta pentsatu, zer egin behar den asmatu arte. Asmatzea ordea ez da hain erreza, munduan dagoen krisis ekonomikoarekin, zeinek asmatzen du dirua etxera sartzen?
Gainera hemengo diru bolumena eskandalagarria da, hemen ehun milioi dolarrekin ez duzu ezer egiten, beno ez dakit zergatik esan dudan hori, mundu guztia daki.
Hainbeste diru behar denean esku artean, gauzak asko konplikatzen dira, ez da nahikoa hilero diru puskat sartu eta kitto. Arazoak handiak direnean, soluzioak ere horrelakoak izan behar dute, handiak eta oso handiak hobe.
Baina ez da erreza, Alkatea hor dabil egunetan burua txikitzen eta ez du soluziorik aurkitzen, Ekologi Berria ezin du izan Enparantzak behar duen diru iturria. Haurrek ez dituzte guraso dirudunak aukeratuko, haurrek nahi dutena, goxotasuna, maitasuna da eta hori ezin diete guraso dirudunak eman.
Dirudunak beti helburu berdina dauka buruan, diru gehiago izatea, horretarako esnatzen da eta horretarako bizi da, ez du beste egitasmorik, ez zaio beste ezer interesatzen.
Nere burutazioak egiten nabilela, ia ez naiz ohartu, norbaitek ate jo duela Alkatearen bulegoan. Ez dakit nor den, baina ba daki zaratarik atera gabe ibiltzen, hori klandestinitatean bizitzeko oso garrantzitsua.

-- Kaixo Joxe Mari, bizi al haiz ?

Nola ez naizen konturatu ?. Patxi da, Enparantzako apaiza. Joxe Marik burua jaso gabe ezagutu du.

-- Bizi nauk, baina ez hi bezela. Hik ez daukak batere buruko minik, dirua behar dekenean, hona etortzen haiz eta agur arazoak.
-- Egon ari isilik motel, hire arazo bakarra duk, ez dakikela hainbeste bilioi non sartu.
-- Bazekiat non sartu, baina ez diat hainbeste bilioi.
-- Ez zegok mundu osoan Enparantzarik, hemen haina bilioi mugitzen duenik.
-- Gauza bat esango diat eta entzun ondo : hi bakarrik mugitzen duk Vatikanoa baino diru gehiago, hortik atera kontuak.
-- Txantxa hori ondo etorri duk, bestela ahaztu egingo niken mandatua, Aita Santua bihar bertan zetorrek.
-- Hi Patxi adarra jotzen habil?
-- Zergatik ibiliko nauk adarra jotzen. Vatikanotik deitu zidatek hiri hori esateko.
-- Aita Santua Bordako Jose Mari ikustea datorrela…
-- Ez zetorrek Bordako Joxe Mari ikustea, zetorrek Sozialismo Aberatsasaren liderra ikustea. Munduan bi oilar zaudete, biek zarete Sozialismo Aberatsaren gurasoak, normala duk tarteka bilera batzuk egitea.
-- Baina hori ez duk posible, ez diagu ezer prestatu, nola nahi duk egun batean hori dena antolatzea.
-- Antolatu zer, ez zegok ezer antolatzeko.

Joxe Marik ezin du sinistu entzuten ari dena. A ze aurpegiarekin begiratzen dion Enparantzako Apaizari.

-- Gero eta gutxiago ulertzen diat. Ze bisita klase duk orduan. Guk ongietorria eman beharko zioagu edo hori ere ez.
-- Hori ere ez. Etorriko duk ona, Jaungoikoaren etxera, bera bakar bakarrik eta etorriko duk hirekin egotera, hirekin bakarrik eta gero joan egingo duk, etorri den bidetik.Ados?
Kosta egiten zaio ulertzea gure Alkateari. Etorri arte, hamaika aldiz igurtsi beharko du kokotxa.
-- Hi Patxi, nik ezin diat ondo ulertu, etortzea gauz bat duk, baino bakarrik? Ez dik inork ikustea nahi?
-- Nik zer zekiat ba, hi ere bakarrik etorriko haiz eta harrek ez ziok emango hainbeste bueltarik. Hik, ni baino hobeto ezagutzen duk oilarren mundua.
-- Nik ez diat oilarrik, ezta behar ere, oilarrak ez dik arraultzik jartzen.
-- Hori ez duk egi borobila.
-- Zer esan nahi duk horrekin.?
-- Oilar harruntak ez dik arraultzik jartzen, oilar bereziak, tarteka badakizute arraultzak ezkutuan jartzen.
-- Bihar musian jokatuko al diagu?
-- Zergatik ez ?
-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : ENPARANTZAN INAUTERIAK

HAURRAK, GURASO TXIROAK NAHI DITU

2010-05-28T14:52:00.008+02:00

Horrela da bizia, batzutan behintzat, zoritxarrez edo zorionez, diruak ez du dena beti lortzen. Laister ikusiko dugu beste saiakera eta ea zer emaitza ematen duen.
Enparantza behin eta berriro saiatu behar du haurrak saltzen edo kolokatzen nonbait, ez dakit nola explikatu. Hemen egunero jaiotzen dira haur berriak eta daudenak ez badira joaten, laister ez dira hemen kabituko.
Esan bezela, berriro errepikatzen da lehengoa. Herizainak altxa du haur bat sehaskatik, kasu honetan mutila, ederra gainera, urte bete ingurukoa, etxera emateko modukoa.
Herizainak bikote bati utzi dute haurra. Bikoteko kideak adin piskat badute, berrogeita hamar inguru, agian gutxiago, dena den, ez dauka garrantzi gehiegirik.
Oso bikote polita da, jator itxura dute, ez dakit garbi nongoak diren, entzun diet hitzegiten eta iruditen zait Holandarrak direla.
Oso atseginak, hile oria, handi xamarrak….
Eta zer esan gertatzen ari denarekin? Ba, gutxi gorabehera lehengoa, haurrak ez du bikote honen eskuetan egon nahi.
Herizainaren aurpegian ez da ezer sumatzen, baina pentsatzen dut amorru dezente edukiko duela, ez dakit zenbat saiakera egin dituen eta beti da berdina, haurrak negarrez hasten dira. Hori nahikoa da haurra ez saltzeko.
Enparantzarak ulertzen du, haurra negarrez hasten bada, ez duela bikote horren seme-alaba izan nahi. Oso planteamentu sinplea da, baina hori da hemen dagoena.
Orain piskat mugitu egingo naiz, poliki poliki hurbildu egingo naiz beste aldera, beste plataformara, guraso izan nahi duten langileen ondora noa.
Alde honetan garbi dago, nongoak diren bikote hauek, Amerikanoak dira eta batzuk, benetazkoak. Bolibianoak, Peruanoak, agian beste aberrikoak ere, Txilenoak adibidez.
Plataforma honetan jende gehiago dago eta zailagoa da dena behar den bezela ikustea. Dena den saiatuko naiz, beno beti saiatzen naiz gauzak ondo egiten, gero batzuetan ondo ateratzen dira eta beste batzuetan, ez hain ondo.
Nabarmena da, kolektibo honetan, adina askoz baxuagoa dela, gazteagoak direla alegia, bikote zaharrena ez ditu berrogei urte, denak dabiltza hogeita hamabi urte inguruan.
Hori oso garrantzitsua da, guraso eta seme-alabaren artean, batez ere adin batean. Ez dakit lagun, zuk zer pentsatzen duzun, baina nik ez dut oso begi onez ikusten, guraso izatea adibidez hirurogei urtetik gora, iruditzen zait haurrarentzat ez dela batere ona.
Eta badakit batek baino gehiagok, esango dutela eskubide osoa daukatela…,nik ez dut hain garbi ikusten eskubide hori. Nere ustez haurrak badu, aita eta ama izateko eskubidea eta ez aita eta aitona edo ama eta amona, dena batera.
Ez naiz gehiago luzatuko, hala ere oso garbi eduki behar dugu, gure Askatasuna bestearena hasten den milimetro horretan bukatzen dela.
Ordua badoa aurrera eta ez da ikusten mugimendu handirik haurren salmentan, garbiago esanda, Enparantzak ez du haur bat saldu oraindik.
Goiza ez da bukatu, pare bat ordu badaude zerbaitetan saiatzeko. Badirudi herizain batek irakurri egin duela nik esandakoa, haur bat jarri du emakume gazte baten besoetan, ipini duen aurpegiagatik, badirudi ez zuela espero edo beste modu batera pentsatuko zuen izango zela haurren salmenta.
Kontua da haurra, emakume horren eskuetan dagoela eta oso kontentu gainera, ez du negarrik egiten eta bere bikoteak sudurra ikuitzen dioenean, barre egiten du.
Bere bikotea, bera bezelako emakumea da, pertsona alaia, baikorra, oso pozik hartu du haurra, garbi ikusten da, ama izateko irrikitan daudela.
Kasu honetan ama eta aita izan behar dute. Herizaina urrundu eginda piskat, nahiago du kontaktua lasaia izatea, presarik gabe, haurrak hartuko duen erabakia hain garrantzitsua da, ezin zaiola inongo ostoporik jarri.
Oraingo kasu honetan, ez zait iruditzen arazorik egongo denik, gurasoak txoratzen daude eta haurra ere.
Herizainak Enparantzaren izenean, eman du haurra guraso berriei. Estherrek gero emango die, agiri guztiak formalismo aldetik.
Anekdota modura esango dut, bikote hau Argentinarra dela, bi emakume baikor, aurrera aterako dutenak sortu duten familia.
Oraingo bikotea Amerikanoa da ere, baina hauen aiton-amonak ez dira Italianoak izan, ezta Euskaldunak ere, hauek beltzatu dira goseak eta sufrimenduaren Eguzki azpian.
Ia ziur nago Bolibianoak direla, senar-emazte gaztea da, garbi ikusten da baserritarak direla, eskuak ez dauzkate batere leunak, ezagutzen ditut horrelako eskuak, langileen eskuak dira, lehialak eta zakarrak.
Langile jatorrak bezela, begirada garbia dute, konzientzi lasaia, ez dute presarik, badakite itxaroten, zoriona ez da hegazkinean etortzen, poliki poliki dator, pauso bakoitza bideari josten.
Herizainak ezer baino lehenago galdetu die, ea ulertzen duten Gaztelera, erantzuna oso garbia izanda. Agian Che Guevararekin ikasi zuten hauen aiton-amonak Gaztelera.
Denbora gehiegi ez pasatzeko, herizainak senarraren eskuetan utzi du haurra, bitartean emazteak erantzun behar ditu galdera batzuk. Ordaintzen ez duten bikoteak, sinatu behar dute, zenbateraino iristen diren, urteko diru sarrera guztiak.
Hau badezpada ez dago gaizki; ba daude miserable batzuk, diruz ustelduta daudenak eta eskaleak bezela bizi direnak.

Gizarte honetan denetarik dago, eta ez bakarrik diru kontuan, baita ere beste arlo askotan. Ba daude bikote batzuk, guraso izateko zortea izan dute eta ez dituzte seme-alabak maite.
Jarraituko dut zuri kontatzen lagun, nola doan hemen asuntua. Haurra senarraren eskuetan oso pozik egon da eta emaztearen eskuetan algara bizian dago.
Ez dago batere zalantzarik, senar-emazte gazte hau, hemendik aurrera haur horren gurasoak izango direla.
Enparantzako arauak bete dira, orain paper batzuk bete eta kitto
Arazorik ez dagoenean, gauzak azkar egiten dira, bikote gazte honekin garbi ikusi dugu, minutu
batzutan dena bukatu da.
------------------------------------------------------------------------------------------------- hurrengo kapitulua : AITA SANTUA DATOR

HILEZKORTASUNA DENEK NAHI DUTE

2010-05-28T14:34:00.011+02:00

HAMABOSTGARREN ATALAREN HASIERA

Badirudi gauzak dezente baretu direla. Bizi izan ditugun egunak, oso gogorrak izan dira. Eskerrak beti egoten direla bitarteko batzuk, bestela gizakien arazoak ez lirateke inoiz konponduko.
Hori esan dudanean, Komiteari buruz esan dut, hemen dauden arazo handienak beraien artean izaten dira eta. Enparantzako langileen artean, ez daude arazo larririk, gustora bizi dira, tarteka, Txanpain piskat edaten dutenean, berotzen dira eztabaidatzen hau eta bestea.
Ba dago sektore bat, oso gustora dagoena Alkatearen politikarekin, oso eroso bizi dira, lana ziurtatuta daukate, soldata primerakoa da, hirurogei ta hamazazpi mila dólar hilero eta etxe gehinetan edo denetan, bikoteko bi kideak lan egiten dute.
Pentsa ze dirutza sartzen den etxe horietan!
Beste etxe batzutan sartzen da diru berdina, oso eroso bizi dira baita ere, baina ez daude ados Alkatearekin eta puntu batean bakarrik dago desadostasuna : Hilezkortasunean.
Langileak esaten dute, beraiek ere pertsonak direla eta Hilezkortasuna lortzeko eskubide berdina dutela. Neretzat arrazoi osoa dute, baina….
Enparantza osoa Hilezkorra izan ezkero, agian, eta agian esaten dut, hankaz gora joango litzateke, ekonomikoki ezingo luke iraun.
Edo bai, auskalo. Inork ez daki zer gertatuko den Enparantzan. Lehendabiziko aldia da,
pertsona kopuru batek lortuko duela, milioika eta milioika urte bizitzea.
Inork ez du horri buruz experientzarik, denak gara ezjakinak. Dena den, mutur dezente behar da, batzuk Hilezkortasuna lortu eta besteak hor konpon!
Hemen sortzen diren eztabaidak nahiko normalak dira, zeren nahiz eta gizarte aurreratua izan, ba daude gizaki batzuk, ez dutenak bere eskubideak defendatzen, seguraski beldurra dutelako. Ni ziur nago, langile batzuk ez dutela sinisten Sozialismo Aberatsarekin eta ezta ere Hilezkortasunarekin, horregatik ez dute ezertan busti nahi.
Hori askotan gertatzen da gizakien gizartean, jendea hondartzara joateko prest gaude, baina uretara sartzeko ez. Ai bustitzeak ze buruko min ematen dituen!
Guri momentu honetan, ez zaigu batere komeni inongo minik, laister hasiko da gaurko ekitaldia eta ondo ikustea nahiko nuke.
Plataforma jarrita daude, herizainak bere lekuan daude, sehaskak ere, orain falta dena haurrak Klinikatik ekartzea da.
Nik uste nuen beste sistema erabiliko zutela eta explikatuko dizut zergatik. Gaur hasiko dira hegazkinak etortzen Belarrieta Aireportura, baina ba dirudi ez direla iritsi, orduan alferrik ekarriko dituzte haurrak plataformetara.
Nik pentsatzen nuen hegazkinak lehenago mugituko zirela eta gurasoak edo guraso izango direnak, lehenago iritsiko ere.
Ez da ezer larria gertatzen. Laister hasiko da jaia, jaia esan dut zeren, lehen, Hilezkortasunaren garaian, Enparantzan sekulako tentsioa zegoen, benetako urduritasuna sentitzen genuen gure barruan.
Zenbat heriotz ikusi ditugun! Baino beno hori iragana da, iragana nahiko txarra, zeren Enparantzak oso ospe txarra hartu zuen.
Denbora pasa hala, berriro berreskuratzen hasi da galdu zuen fama. Orain hemengo ekitaldiak ez dute ezer ikusirik lehengoekin
Hemen inor ez dago urduri, denak gaude patxadan zerbait hartzen, ba dakigu segituan, agian minutu batzutan, haurrak hasiko direla ekartzen.
Hori esan dut dakitelako, hegazkinak txoritokietako gainean daudela, hemendik entzuten da motorren zarata, bata bestearen atzetik hartuko dute lurra. Poliki egin beharko dute maniobra, zeren oraindik ez daude obrak bukatuak.
Udaltzainak dagoeneko ari da jendeari esaten non kokatu behar duen. Oso garrantzitsua da, Klinikatik plataformetara korridore bat uztea, bestela lana asko gaiztotzen da.
Haur bakoitzak bere arreta eskatzen du, pare bat langile ondoan behar ditu, herizain bat, gehi ahulki moduko tresna bat eta noski, hori dena lekua eskatzen du.

--Egun on denei: Ekologi Berriaren ekitaldia, orain bertan hasten da. Mesedez lekua utzi, bai haurrak zein gurasoak pasatzeko.

Itziarrei entzuten, ez naiz konturatu, gurasoak bertan daudela. Oso argazki bitxia egiten dute denak batera, guraso hoien artean denetatik ikusten da, dirudunak, diru piskat dutenak, langileak eta ia ia edo ia gabe, langabetuak direnak.
Ez dakit langabetu batek eskubidea duen guraso izateko? Enparantzak ez dakit nola arautu duen hori. Ahal da langabetua bolada motzean izan edo bikotean, bat bakarrik lanik gabe egon…
Ez naiz sartuko horrelako polemikan, oso gai konplikatua da. Pertsonen bizian, Zorionaren motorra ametsa da, amesten ez duena hilda dago ….eta denok bizitzeko eskubidea dugu.
Txurreroen Enparantzan une honetan biziak agintzen du, ez dago inongo zalantzarik, hemen dagoen mugimendua ederki adierazten du hori; langileak oraintxe bertan bukatu dute haurren kokapenarekin, bakoitza bere lekuan dago.
Gurasoak bere kontura kolokatu dira eta nola diren gauzak, ez dute izan inongo presiorik eta hala ere, dirudunak dirudunen ondoan daude eta langileak langabetuekin batera.
Ez da kasualitatea, horrelakoak gara, pertsona izan nahi dugunok.
Ahaztu zait esatea, dagoeneko haur batzuk herizainen eskuetan daudela, adibidez ni nagoen lekutik, bost edo sei metrora, bikote Italiano batek neskatila bat aukeratu du.
Herizainak utzi die gurasoei neskatila hartzen, ez dakit zergatik, (ez derrigorra delako) emaztearen eskuetan dago. Ama izan nahi duena, benetan saiatzen ari da, ezin zaio gogo falta leporatu, baina neskatila negarrez dago, ia ia garraxika.
Herizainak aitak hartzea erabaki du. Aita, berrogei urte inguruko gizona, bere borondate onenarekin jolasean hasi da haurrarekin. Dirudienez haurrak ez dio ulertu eta berriro negarrez hasi da.
Herizainak sehaskan sartu du, haurrak ez du hoien alaba izan nahi.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua: HAURRAK, GURASO TXIROAK NAHI DITU

HAURRAK BERE BURUAREN JABE DIRA

2010-03-16T18:43:00.011+01:00

A zer hotza egiten duen areto honetan. Luis Marik bota duen ordagoa, hemengo giroa ederki jelatu du. Alkatea pentsatzen dago, bilera zulo handi batean sartu da eta irtenbidea bilatu beharra dago.

-- Mehatxu hori ez ba duk kentzen, ezin duk bileran jarraitu.
-- Hik ez baldin ba duk Ekologi Berriari buruz eztabaida pizten, nik bete egingo diat nere mehatxua.
-- Ze eztabaida nahi duk piztea? Haurrak nola aukeratuko ditek gurasoak, hori ezineskoa duk, oso txikiak dituk.
-- Berriro ere hasten haiz argudio oso sinpleekin. Askatasunak ez dik adinik, gizakia beti askea duk, jaio orduko eta jaio gabe, amaren sabelean bere eskubideak dizkik.
-- Inork ez ziok kentzen bere eskubideak!
-- Bai Jauna, hik inposatzen dizkiok guraso batzuk, agian ez dituenak nahi. Haurrak bere eskubide osoa dik gurasoak aukeratzeko.
-- Eskubideak ba dizkik, baina ezin dik aukeratu, oso txikia duk.
-- Utzi piskat handitzen. Nahikoak dituk hilabete batzuk. Agian ez dik gurasorik aukeratuko, ez zegok derrigortuta.

Alkateak gaisotzeko ez du ezer behar, ez zuen espero horrelako eztabaida.

-- Nola ez dagoela derrigortuta eta guk zer egin behar diagu haur horrekin?
-- Hogeita hamairu urte bete arte, behar den bezela zaindu. Gizarteak arduratu behar dik, guraso gabeko haurrekin.
-- Hori ez duk posible! Hik ba dakik ze gastu den hori. Ze gizarte arduratuko duk, alferren eta lotsagabeen haurrekin!
-- Alferrak eta lotsagabeak zikiratu egin behar dituk, - Luis Marik ez du gramo bateko zalantzarik - hoiek ez ditek haurrak egiteko eskubiderik.
-- Motel motel, nondik atera dituk horrelako planteamentuak?
-- Planteamentu hauek dituk oso logikoak. Haurra ez duk inorena, inor ez duk haurren jabe, ez ama eta ez aita, haurra bera duk bere buruaren jabe eta inork ezin dik lege hori hautsi.
-- Ba nik hautsi egingo diat lege hori, Enparantzak ezin dik hori onartu.
-- Enparantzan bozketa egingo diagu oraintxe bertan – Jexus Mari Atorrasagastik bota du ordagoa – guk egingo diagu guk erabakitzen duguna.

Hau bai dela isiltasuna, bapatean denak mututa gelditu dira. Ba dirudi momentu berezi baten aurrean gaudela. Agian Ekologi Berria aldatuko da piskat.
Itziar altxa da, irekita dagoen lehio bat istera. Isiltasuna eta diskrezioa nahi da hemen, gauzak ondo ateratzeko.
Alkateak ezin du disimulatu bere harridura, bozketa onartu egin du, ez dakidana da onartuko duen bozketaren emaitza.
Nik egia esango dizut lagun, ez dakit zer gertatuko den…..ez nuke nahi berriro, batzuk atxilotuak izatea. Pena handia izango litzateke Komitea puskatzea eta batzuk, babes atomikoan bukatzea, arraultz gordinak jaten.
Alkatea zutitu da, ez du oso aurpegi alaia. Dena den, hori ez da garrantzitsuena, garrantzitsuena bozketa egin egingo dela da.

-- Lagunak, gurasoak haurra aukeratzea nahi duzutenak, mesedez eskua altxa.
Bi esku altxa dira

-- Haurrak, gurasoak aukeratzea nahi duzutenak, mesedez eskua altxa.

Hiru esku altxa dira.

-- Hemendik aurrera Txurreroen Enparantzan, haurrek aukeratuko ditek gurasoak.
Bilera bukatu duk. GORA TXURREROEN ENPARANTZA !!!
-- GORA !!!
-- GORA SOZIALISMO ABERATSA!!!
--GORA!!!

-------------------------------------------------------------------------------------------------

HAMALAUGARREN ATALAREN AMAIERA

hurrengo kapituluadute: HILEZKORTASUNA DENEK NAHI DUTE

LUIS MARIK, ENPARANTZA LEHERTUKO DU

2010-03-16T18:08:00.010+01:00

Luis Mari Ralla zutitu da. Komite osoak badaki horrek zer suposatzen duen. Pentsa ze tentsioa dagoen hemen, bere anaiak aholkatu dioenean lasai hitzegiteko.
Esther orain ez da bere emaztea, baina… oso begirada goxoa eskaini dio.

-- Hik gure proposamena ez duk onartzen, ezta?
-- Ez duk hori, ez zaitezte berriro hasi, ez duk posible. Enparantzak ezin dik diru pila hori galdu. Guk ezin diagu egitasmo bat onartu, hainbeste bilioi galtzerakotan.
-- Sozialismoa hori duk, dirudunei kendu txiroei emateko eta guk ez diagu hori egiten. Guk kentzen diegu dirua dirudunei eta gero, guretzat gorde.
-- Hori ez duk egia, gezurra duk – makinaria hasi da berotzen – guk gure dirua langileen artean banatzen diagu. Gure Sozialismoa fase horretan zegok.
-- Gure Sozialismoa Kapitalismo mozorrotua duk. Enparantzan langile batek ezin dik haur bat erosi.
-- Ez Enparantzan eta ez inon ere. Non ahal du langile batek erosi, haur bat Hilezkorra, hamar hizkuntz erabiliko dituena, pare bat Nobel Sari, ea esan, non ahal duen langile batek horrelako haur bat erosi?
-- Nik esaten diat haur bat normala!
-- Hemen ez zegok ezer normalik motel!

Badirudi erantzun horrek, lasaitu egin duela piskat giroa. Dena den, iruditzen zait etenaldi bat besterik ez dela.
Luis Mari ezagututa ez zait iruditen hor geldituko denik. Koldorekin eta Ixabelekin zerbait komentatzen dago. Agian beste proposamen bat.
Komitearen beste aldea, itxaroten dago, baina ez modu txarrean, gaur ez dute nahi irabazi, nahi dute konponketa bat, beraien arteko arazoak goxatzea.
Hemen inork ez du nahi, aste honetan gertatu dena berriro errepikatzea. Esan dizut lagun, Komitean ia denak senideak direla edo lagun handiak bestela.
Luis Mari berriro altxa da, horrela ikusita ez du itxura txarrik, etenaldi honek mesede egin dio.

-- Proposamen hori, momentuz alde batera uzten diagu. Orain mintzatu behar diagu, gaur egun Ekologi Berrian dagoen sistemari buruz. Zergatik aukeratzen ditek, gurasoak edo izango direnak, haurrak?
-- Ez diat ulertu galdera?

Alkatea ez da bakarra, besteak ere berdin gelditu dira, bai bere anaia, bai Artxipi, Jexus Mari Mirasungoa…

-- Galdetu diat, zergatik gurasoak edo pertsona helduak, aukeratu behar ditek ze haur nahi duten erosi?
-- Eta nola nahi duk hori egitea?
-- Haurrak eskubide osoa dik bere gurasoak aukeratzeko.

Alkatea erabat deskolokatuta dago. Lehendabiziko aldiz nere bizian, ikusten dudala Bordako monstruoa galduta.
Nere ustez jokoz kanpo harrapatu du galderak, beno esan behar dut Komite osoa dagoela nahiko galduta. Saiatzen ari dira disimulatzen, baina ageri da, ez dakitela zer pentsatu.

-- Ez zekiat zer esan – Joxe Mari irtenbide baten bila dabil – ez diat ulertzen nora iritsi nahi duken.
-- Oso erreza duk ulertzea. Nik proposatzen diat haurrak bere gurasoak aukeratzea.
-- Leninek noiz idatzi zian hori, gaupasa batean? Bestela ez zegok ulertzerik disparate hori.
-- Orain esango dutena errezago ulertuko duk. Ez badek gure proposamen hau onartzen, Txurreroen Enparantza lehertu egingo diat, ez duk ladrilo bat osorik geldituko. Hire babes atomikoa eta hire oilo negargarri hoiek, joango dituk ipurtzulotik hartzera.
-- Luis Mari erotu egin haiz! Disparate hori ezin duk egin!

Bere anaiak aholku ederra eman dio, Esther isilik dago, baina begiradarekin mezu zorrotza bidalio dio.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : HAURRAK BERE BURUAREN JABE DIRA

ENPARANTZA EZ DA TXIROEN ERREINUA

2010-03-15T18:36:00.011+01:00

Orain erne egon behar dut, hemendik segundo batzutara hasiko da bilera, nere ustez Enparantzaren historian, bilera garrantzitsuena. Gaur hartzen diren erabakiak, hamar mila urterako izango dira, beraz ezin da hanka sartu.
Aurpegi luzeak ikusten dira alde batean, hiru atxilotuak ez dute txantxarentzat gogorik, hauek ere esango dute barkatu bai baina ahaztu ez eta agian normala da, Alkateak oso neurri zorrotza hartu zuen, hori onartu behar da.
Baita ere onartu behar da, ezin dela besteen gauzak ikuitu, ezin zuten Alkatearen arraultzak jan. Orain pentsatzen jarrita… zer esan nahi zuten hori eginda? Edo ez zuten inongo mezurik bidali nahi? Agian ez.
Arraultz gordina gozoa da jateko.

-- Egun on deneiri. Gaurko bilera ahaztezina izango da Txurreroen Enparantzan. Gaur, hemen erabakiko duguna milaka urtetan balioko du. Nere baserrian pentsatzen egon naiz eta baita ere konklusio batera iritsi : beste hogeita hamar mila urtetan lan egin beharko diagu. Gero turismotik biziko gaituk.
Momentuz eta beste hiru edo lau mila urtetan, Ekologi Berria izango duk gure diru iturria. Erabaki hau hartu diat gure arteko harremana hobea izateko.

Ixabelek dagoeneko eskua altxa du. Hala ere iruditzen zait Alkateak jarraituko duela.

-- Gure programa pertsonen alde aurrera jarraituko du, Klinikak miloi bat haur egin behar ditu datozten urtetan.
-- Denak Ipar Ameriketara joateko – Ixabel ez du aguntatu isilik – hori duk Ekologia pertsonaren alde jartzea?
-- Guk emango diegu haurrak gehien ordaintzen duenari. Ekologi Berriak ba din inbertsio bat, ba din presupuesto bat, beraz gu derrigortuta gaitun dirua kobratzera.
-- Kobratu bai, baino gutxiago, askoz gutxiago, horrela taxista batek ere ahalko likek haur bat erosi.
-- Taxista batek erosi….hau ez dun txiroen erreinua, Enparantza bizileku pribatua dun, hemen ez zegon kanpoko laguntzarik, guk ez ba dinagu irabazten, pertsiana jaitsi egin beharko dinagu.
-- Egon ari isilik, ez diat hitz bat sinisten eta. Proposamen bat egingo diagu gu hirurok : beste milioi bat haur egin langile jendearentzat.
-- Hori ez dun posible neska! Nork ordainduko zion Elizari? Eta Astigarragako amei?
-- Egon behar dik sistema bat mundu honetan, txiroak arnasa hartzeko! Entzun duk!
-- Ba zegon, Sozialismo Aberatsa, hori dun gure apostua. Guk salduko diegu haurrak Kapitalistei, dirua behar dugulako eta Kapitalismoa barrutik bota behar delako. Gizarte honetan dena barrutik bota beharra zegon, kanpotik ez zegon ezer botatzerik, dena buru gainera etortzen dun eta. Hemengo haurrak aldatuko diten beraien gurasoak eta gero mundua. Kapitalismoa botatzeko behar dizkinagu bi mila urte eta gero poliki poliki hasiko gaitun Sozialismo Aberatsa aplikatzen mundu osoan.

Ixabelek berriro hartu nahi du hitza, baina Koldo Elizasuk zerbait esateko gogoa du.

-- Sozialismo Aberatsa hasi behar gaituk oraintxe bertan aplikatzen. Hori ez baldin ba diagu egiten, nik ez diat hitz bat sinisten.
-- Nola nahi duk orain mundu osoan gure programa aplikatzea! Ez duk posible, lurralde asko zeudek burua ezin ditekenak jaso. Horiek beste programa batekin bizi behar ditek eta gu kontuz! Hi ziur al hago, hemendik milioi bat urtera, gu oraingo sendotasuna edukiko dugula? Nik ba dizkiat nere zalantzak.
-- Eta hik zalantzak dituk? – Ez Koldo eta ez beste inork, ez zuen espero erantzun hori.
-- Noski baietz. Orain munduan dauden gaitzak , desagertu egingo dituk denak. Eta ez hori bakarrik, laister, berrogei ta hamar mila urte, gutxi gorabehera, leku askotan Hilezkortasuna lortuko ditek. Hik ba dakik ze gastu den! Beno, gu bezela bizi ezkero, jan gabe eta edan gabe bizitzekotan, hobe duk berakuarekin hiltzea.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : LUIS MARIK ENPARANTZA LEHERTUKO DU

EGUN BATZUK LASAIAK

2010-03-15T18:27:00.007+01:00

Lehengo egunean oso momentu hunkigarriak bizi izan genituen, hiru atxilotuak atera zirenean, omenaldi gisara antolatu zuten festa bat. Ze polita!
Polita esan dut, nahiz eta Enparantzaren erdia ez zuen parte hartu. Egia ezin da ezkutatu,
Enparantza zatituta dago.
Nik itxaropena daukat egoera honek ez duela luze iraungo, ezin du betirako kontua izan, ez da posible, beste arrazaoi askoren artean, Komiteko kideek senideak direlako edo bestela txiki txikitako lagun handiak.
Komiteak garrantzia dauka Enparantzan, baina ez da bakarra, bertako langileria ere garrantzitsua da, zeren nahiz eta erabakiak beraiek ez hartu, gerora beraien onarpena behar da, bestela hemen ezingo litzateke bizi, langileak ez baleude gutxienez minimo batzutan ados egongo.
Gainera ez litzateke berdin izango hiri handi batean, edo hiri normal batean, adibidez Irunen. Irunen auzoak daude, kaleak, enparantzak, denetatik dago, leku zabala da; gure Enparantzak ez ditu neurri hoiek.
Hemengo biztanleek derrigortuta daude elkar bizitzen, zeren lantoki gutxi daude, taberna ia bakarra dago, kalean ibiltzeko ez daude metro gehiegi. Hemen lagun bat ikusten duzu egunero hamar aldiz, Hendaian lagun bat, agian ez duzu ikusten urte betean.
Denbora azkar pasatzen da eta bakoitza dago bere asuntuan. Egoera horrek ekartzen ditu
ondorio txarrak eta onak, nondik begiratzen den.
Adibidez hemen, Txurreroen Enparantzan, langileen artean egiten diren eztabaidak eta debateak eta haserreak eta abar, ez dira mundu osoan inon egiten. Beno esan behar dut, arazorik ez dagoenean, ez dela hainbeste saltsa egoten eta normala da, langileei eta alferrei gustatzen zaigu lasai bizitzea.
Gero beste egoera bat dago, aldaketak egin behar direnean, egitasmoak ezabatu egin behar direnean, beste batzuk hobeagoak omen direlako eta noski, langileak kezkatu egiten dira.
Momentu honetan ba dago surrumurru bat, Alkateak kendu egingo duela Ekologi Berria, hori zabaldu da Enparantzan. Lau Haizetako langileak, Udaltzainak, kale garbitzaileak, denak ari dira komentatzen asuntu hori eta normala da, hemen langileak ez dira hilezkorrak.
Hemengo langileak bizi dira beste edozein lekutan bezela, larogei ta bost urte edo larogei ta hamar. Daukatena berezia, beste inon ez dagoena, jubilatzen direnean, soldata ez zaiela jaisten, kobratzen dute lanean ariko balitz bezela.
Orain, gaur bertan, norbait jubilatzen ba da, hilero irabaziko ditu hirurogei ta hamazazpi mila dólar. Berdin da ze kategori eduki duen, emakumea den edo gizona, gainera hemen ez dago sexorik, denak pertsona konsideratuta daude.
Hori explikatu behar dut piskat, denek ez daukate sexo berdina, bakoitzak badu berea eta hori buruz hasi naizenez mintzatzen, iruditzen zait ohean ez dutela mugimendu askorik izango, Txanpainez itota joaten dira etxera eta alkoholak gogoa pizten du, baina bonbila itzali.
Neretzat hemengo langileek daukaten abaintail handienetako bat, soldata aparte utzita, dagoen gertutasuna da, nik Hendaian baldin ba dut arazo bat, paper pila bete behar ditut, eta hori edozein herritan egin behar da, hemen langile batek dauka arazo bat eta Anaiaken ikusten du Komiteko bat eta kitto, bukatu da arazoa.
Arazo gehienak izaten dira lana uzteko garaian, hilabete batzutan, batez ere San Martzieletan baldin bada, Enparantzan hamabost egunean inor ez du kolperik jotzen.
Etorri behar duzu lagun Enparantzara, San Martzieletan Txurrero pila elkartzen gara, Txurreroak, txurreriak eta txurroak, a zer giroa!
Goizean txurroak jaten hasi, Txanpaina nahikoa edan, Cohibas erre eta dena dohainik.
Sozialismo Aberatsak ba ditu bai alderdi onak.
Enparantzan gehiengo batek, agian erdia baina piskat gehiago, gustora dago Komiteak daukan programarekin, horregatik bizi politikoa jarraitzen dute arretarekin.
Giroan nabarmentzen da, datorren bilera oso garrantzitsua izango dela, erabaki oso sakonak hartuko direla eta hemen egiten den galdera, langile harrunten artean, erabaki onak edo txarrak izango diren.
Hori martxan ikusiko da, dena den, nahiz eta Komiteak erabaki batzutan hanka sartu, ez zait iruditzen langileen bizi kalitatea arriskuan egongo denik. Enparantzan ba dago dirua beste lau mila urterako.
Jarraituko nuke azalpen gehiago ematen, ba dakit lagun zuri gustatzen zaizula jakitea nola dagoen Enparantzako izarra, Starlux, baina gaur ez daukat denborarik, datorren hilean noa Hendaiara berriro eta gogoratu naiz zurekin, hitza ematen dizut.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : ENPARANTZA EZ DA TXIROEN ERREINUA

SABEL HUTSA ZORITXARRAREN KABIA DUK

2010-03-15T18:06:00.008+01:00

Ez naiz batere harritzen egarria izatea, ez dakit zenbat denboran isildu gabe ari den. Arratek ondo ezagutzen ditu eta bi botila ipini ditu mahai gainean.
Egia da egarriarekin, Moet Chandon freskoa primeran sartzen dela. Azkeneko tragoa eta ba goaz berriro.

-- Ba dakik zergatik nagoen ziur, aurrera aterako gaitukela? Txurreroen Enparantzako zutabe nagusiena osasuna delako eta jendeak, pertsonak direnak eta ez direnak, edozer diru ematen ditek sendatzeagatik. Jendeak sendatzeagatik daukan dena emateko kapaza duk.
Hi horretaz ez haiz jabetu, ez haiz oraindik konturatu eta normala duk, hi ez haiz gaisotzen, ez haiz inoiz hilko, gu betirako gaituk hemen, beste batzuk ordea joan egin behar ditek eta zenbat eta beranduago hobe.
Inork ez dik hil nahi eta normala duk. Gertatzen dena duk, planifikatu behar denean zerbait betirako, milioika eta milioika urterako, ba zaila duk, oso zaila. Horregatik Sozialismo Aberatsen programa hamar mila urterako bakarrik duk.
Hemendik hamar mila urtera nola egongo gaituken?
Ez zekiat zuzen….nik pentsatzen diat, zazpi mila urte beharko ditugula Enparantzaren bizia ziurtatzeko. Ekologi Berriarekin iritsiko gaituk mundu osora, eta modu onean, ez Hilezkortasunaren garaian bezela, orduan ospe txarra hartu genuen leku askotan. Heriotz dezente egon hituan Enparantzan eta horrek oso irudi kaxkarra eman zigun. Orain gure irudia aldatzea izango duk lehendabiziko lana, Munduak beste begi batzuekin begiratu behar digu, gure buruari hasi behar diagu propaganda egiten, hitz batean esanda, zabaldu egin behar gaituk mundura.
Horri buruz pentsatu diat irekitzea Munduko hiri garrantzitsuenetan Kontsulado bat, explikatzeko hango biztanleei zer ezkeintzen diegun, adibidez guraso izateko aukera, (hilezkorra izango den haur batena), minbizia betirako sendatzeko aukera ere, bihotza ehun urte gaztetzeko aukera eta horrela gaitz pila bat.
Baita ere ona izango duk pertsonai garrantzitsuak gonbidatzea, politiko boteretsuak, bankeroak, Elizaren buruak, mundua mugitzen dutenak, hoiek etorri behar ditek guri bisitatzera, guk ezin diagu hoien etsaiak izan.
Eta buruhauste denak zertarako? Txurreroen Enparantzaren bizia ziurtatzeko. Ni hemengo Alkatea nauk eta nere lana, nere ardura, Enparantzaren bizia ziurtatzea duk, milioika eta milioka urte.
Norbait entzuten egon baldin ba duk nik esan dudana, pentsatuko dik dirua bakarrik interesatzen zaidala eta ez duk egia, hori gezurra duk. Gizakia abere jaiotzen duk, bere ibilbidean ba dik aukera abere jarraitzeko edo pertsona izateko, berak aukeratzen dik, edonor gai duk hori egiteko, ez duk talentua behar, sentimenduak behar dituk.
Pertsona izatea erabakitzen diken gizakiak, Zoriona dik helburu eta hori lortzeko gauza asko behar dizkik eta bat dirua. Dirurik gabe, pertsonak behar dituen minimoak bete gabe, ez zegok zorionik.
Sabel hutsa, zoritxarraren kabi handiena duk.
Pertsonak jan egin behar dik eta ondo, edan ere bai, langile batek eduki behar dik eskubidea astero astero txuletak jateko, bakailoa jateko, ardo ona edateko, Txapainarekin afari bat bukatzeko edo hasteko. Eta ez hori bakarrik, etxe bat izateko eta auto on bat ere, haurren eskola dohainik.

-- Hi Joxe Mari, horretarako soldata oso ona kobratu behar dik langile horrek.
-- Hori duk kontua Joxe Luis, oraintxe ikuitu duk arazoaren mamia eta soluzioaren muina. Langile batek merezi duena kobratzeko Sozialismo Aberatsak agindu behar dik munduan. Dirua, boterea, ezin duk egon abereen eskuetan, pertsonen eskuetan egon behar dik.
Abere berritxuak agintzen dik gaur egun munduan, bere eskuetan zeudek fabrikak, banketxeak, gobernuak, ia dena berea duk eta hori duk Sozialisten borroka, gure borroka, hoeiri poliki poliki boterea kentzea. Dirua ezin dik esku pribatuetan egon, dirua egon behar dik herriaren eskuetan, Enparantzetan, Udaletxetan, Estatuetan eta noski, herria ordezkatzen duten politikoak, ezin ditek politiko profesionalak izan, ezin ditek bizi osoan politikatik bizi, gaur alderdi batean eta bihar bestean.
-- Hik nahi duk esan – Artxipik berriz animatu da – ardura politikoa dutenak iraultzaileak izan behar dutela.
-- Gutxienez pertsonak izan behar dutela. Iraultzailea beste kontu bat duk, hori beste maila bat duk. Ideiekin lurra iraultzea, ez dik edonorrek egiten.
-- Joxe Mari primeran pasa diagu eta orain lanean hasteko ordua duk. Askatu behar dituk gure lagunak.
-- Bai. Ea hemendik aurrera beste giro batean bizitzen gaituken.
-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : EGUN BATZUK LASAI

ENPARANTZAK HONDARTZA BEHAR DU

2010-03-15T17:53:00.009+01:00

-- Ziur al hago hori horrela dela?
-- Bai, hori konprobatuta zegok. Egon ari lasai Joxe Luis, Enparantzan ez diagu ezer nolanahi egiten.
-- Harritu egiten nauk hirekin. Nola etortzen zaizkiken gauza hoiek burura!
-- Hiri ere etorriko zaizkik, hi sartu berria haiz Komitean. Egon ari piskat.
Alkatea pentsatzen gelditu da, ba du zerbait ile artean gordeta…..
-- Ba dakik zein den Enparantzaren arazo handiena?

Artxipik ez dio erantzuten eta berak jarraitzea erabaki du.

-- Bi Komite daudela eta horrela oso zaila duk egitasmoak aurrera eramatea. Nik explikatu diaten dena, ezin duk egin aireportua hogei aldiz handitu gabe.
-- Nola handitu behar duk hogei aldiz, ez zegok lekurik.
-- Bai, ba zegok lekua, goien. Lehendabizi daukaguna zabaldu behar diagu, zentzu denetan eta gero, egin behar dizikiagu horrelako hogei aireportu berdinak. Goien ba zegok nahiko lekua.
-- Ez duk posible. Istripu pila egongo lirateke. Hegazkinak behar ditek zazpirehun metro hegan hasteko eta beste horrenbeste lurra hartzeko.
-- Kontu hori bukatu duk. Bihar, hemendik ehun urtera, hegazkinak hasiko dituk hamar metro baino lehenago hegan, eta lurra hartzen berdin. Eta hegazkin bereziak ez ditek beharko, ezta metro bat ere.
-- Baino, baino, nola pentsatzen duk eraikitzea goiko aireportuak?
-- Zutabe erraldoi batzuekin. Mila metroko altura izango ditek eta hamar metroko neurria aurpegi bakoitzean. Teknikoak ari ditu jota ke lanean Beizaman. Hantxe ditek bulegoa.
-- Eta Aireportuak izango dik hogei kilometroko altura? Jendeak nola igo eta jeitsi behar dik?
-- Kanadan ba zegok igogailu bat, minutu batean egiten duena ehun kilometro.
-- Ez nauk ni igoko horrea, egon nahi lasai.
-- Joxe Luis Mundua dantzan zebilek eta guk ezin diagu etzanda bizi. Aireportua martxan jartzen dugunean, erosi beharko dizkiagu larehun hegazkin.
-- Jexus, Maria ta Joxe! Baino, non sartu behar dituk larehun hegazkin?
-- Inon ez. Mundu osoan ibiliko dituk hegan, jendea eraman eta jendea ekarri, Mundu osoa izango duk gure garajea. Horregatik gure fruituak saldu behar dizkiagu modu onean, horregatik ireki behar diagu EZEIZA Banketxea, horregatik behar diagu hondartza eta horregatik behar dizkiagu Hotelak.

Artxipik ez daki ondo entzun duen edo alkohola bere efektua egiten hasi den.

-- Zer esan duk, hondartza behar dugula?
-- Noski. Ametzagainean egingo diagu hondartza. Donostiko Udaletxeari erosiko diogu terreno puskat Egian eta itsasoa ekarriko diagu Marruseraino.
-- Hori ez duk posible Joxe Mari, kentzak idei hori burutik!
-- Hori posible duk, dena duk posible. Kontxako hondartzatik egin behar diagu lurra zulatu, urari bidea egin, Ametzagainean zulo handi bat egin eta hantxe egongo duk ura, gero kamioi batzuk hondar bota eta kitto. Hori duk dena.
-- Ba dakik horrek zenbat diru balio diken! Hotelak ez hainbeste, baina beste dena! Bilioiak eta bilioiak balio dizkik obra horrek.
-- Kredito bat eskatu zioagu Banketxeari.
-- Ze Banketxeari?
-- Gureari.
-- Hi Joxe Mari, zer habil neri adarra jotzen! Guk eskatu behar diogu gure Banketxeari dirua?
-- Noski. Guk ez diagu lan egingo gure diruarekin. Munduko dirudun denak sartuko ditek sosa gure Banketxean, guk interes handia ordainduko dugulako.
-- Motel. motel, ez duk xamurra hiri jarraitzea. Galdera bat egingo diat eta honekin bukatzen diat. Hori dena egiteko, gauza al haiz hi?
-- Bai. Oraintxe explikatuko diat, baina Txanpain piskat edan behar diagu. Puru honek egarria ematen dik.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : SABEL HUTSA ZORITXARRAREN KABIA DUK

ESTRATEGI SAKONA

2010-03-15T17:24:00.018+01:00

-- Hori duk Joxe Mari, hori duk. Gu denok Altzakoak gaituk, aspaldiko lagun zaharrak , eta ia ia famili berdinekoak.
-- Horregatik aldatuko diat lan egiteko modua.
-- Orain zer egingo diagu lan, merke?
-- Langile jendearentzat ez hain merke. Zazpi milioi zuhaitz landatu behar dizkiagu, esnetan bakarrik ba diagu gastu polita. Eskerrak Kaiku esne ona eta merkea den.
-- Eta nola antolatu behar duk asuntua, zeren hemen ez zegok lekurik hainbeste zuhaitz landatzeko. Horrez gain, nola pentsatzen duk, jende normalak faktura handiak ordaintzea?
-- Hi Joxe Luis, gaur hire urtebetetzea duk eta lasai egon behar diagu, patxadan. Oraindik ez diagu otordua bukatu, ez diagu batere presarik. Hire lasaitasunerako esango diat, dena kalkulatuta dakatela.

Bordako monstruoa fenomeno bat da. Dena kalkulatuta dauka eta horren ematen dio lasaitasun handia. Normala da.
Bi lagun zaharrak primeran pasatzen ari dira eguna, biek bakarrik, lasai lasai, inorako presarik gabe, gustoko janaria; bakailoa saltsan, txuleta handi bana jan dute, Txanpaina ez dakit zenbat botila edan duten.
Ulertzen duzu lagun, denak izaten dugu urtero horrelako egun bat. Eta ez dadila falta, bizia hegohaizerik gabe oso tristea da.
Baina hemen ez dago tristurarik, ezta behar ere. Arratek mahai gainean utzi du Wysky botila, dagoen onena, eta Cohibas kaxa.
Pentsatzen jarrita, hemen dagoen bizi kalitatea, la hostia da!
Ez pentsa kritika modura esan dudala hori, esan dut batzutan harritu egiten naizelako,
benetan harrigarria delako hemen dagoen maila.
Ziur nago, bazkaria bukatzen dutenean, Artxipik utziko dituela hamar mila dólar mahai gainean. Norbaitek pentsatuko du, nik inbiria daukadala eta arrazoi piskat ba du, baina piskat bakarrik.
Oso pozik bizi naiz, hemen gertatzen dena kontatzen. Eta ba dut anekdota txiki bat kontatzeko, gutxitan ikusi dut Artxipi purua erretzen.
Seguraski egunak, momentuak, giroak, merezi dutelako izango da.

-- Eta nola daukak dena kalkulatuta?
-- Explikatuko diat oraintxe. Jarraituko diagu Ekologi Berriarekin, hiru mila urte, gutxi gorabehera, bitartean erosiko diagu gure herria Donostiko Udaletxeari.
-- Hori garestia izango duk, ezta?
-- Bai zera, hori ez duk ezer, mila milioi dólar nahikoa dituk. Nahikoa ez dena duk eremua, Altzan ez dituk kabitzen zazpi milioi zuhaitz. Astigarrako lurrak behar dizkiagu.
-- Zer egin behar duk, Astigarraga erosi?
-- Ez, alokatu egingo diagu. Pare bat bilioi ordainduko beharko dizkiagu urtero. Uzten diat iritsiko gaitukela konponbide batera.
-- Haiek beharko ditek lurrak sagardoa egiteko.
-- Hemendik hiru mila urtera inork ez dik sagardorik edango. Sagar denak erabiliko dituk minbizia sendatzeko eta hortxe egon behar diagu guk. Guk sagar bakoitza saldu beharko diagu, hirurogei mila dolarretan.
-- Langile jendea larri ibiliko duk kopuru hori ordaintzeko….
-- Ez. Guk Banketxe bat ireki behar diagu, EZEIZA Banketxea, kreditoak emango diegu gure bezeroei. Ehun urteko epea emango diegu ordaintzeko.

Artxipik ez daki Wyskiak edo bere lagunak ari zaion mareatzen, lanak ditu elkarhizketa jarraitzeko eta normala da.

-- Bizi osoa kreditoa ordaintzen pasako ditek.
-- Ez, bizi erdia bakarrik. Hemendik denbora gutxira, agian mila urte, gutxi gorabehera noski, pertsonak biziko dituk berrehun urte. Ba zegok formula bat, bizia luzatzeko gutxienez beste ehun urte. Oso erreza duk, orain pertsona normalak egiten ditek zortzi ordu lo eta egin behar ditek hamabi, hori duk dena.
-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : ENPARANTZAK HONDARTZA BEHAR DU

"ARTXIPIREN" URTEBETETZEA

2010-03-15T16:59:00.009+01:00

Iepa !!!!!!! Mugitzen dira idatzi dudanean, ohartu naiz, gaur Artxipiren urtebetetzea dela.
Ziur nago, urtero bezela, Joxe Marirekin ospatuko dituela eta non?
Betiko lekuan. Enparantzan taberna bakarra dago, Anaiak taberna.
Egun batean lagun, Anaiak tabernara etortzen zarenean, piskat fijatzen ba zara, konturatuko zara, aurrean mostradorea dagoela eta mostradorearen parean mahai txiki batzuk, gu normalki hor eseritzen gara.
Azkeneko mahaiaren ondoan dago ate bat, jangelaren atea, eta jangelaren erdian, ezkerreko partean, dago beste ate txiki bat, ate hori jangela bereziarean atea da.
Jangela txiki horretan ez da edonor sartzen. Hortxe afaldu zuen Winston Churchil Enparantzako Alkatearekin, erretzeari uztea pentsatu zuenean.
Pentsatu bakarrik egin zuen, zeren ia ia Enparantzari sua eman zion.
Gaur ez dago Churchil, baina bi pertsonai handi daude, bat Joxe Luis Murua, “Artxipi” baserriko semea eta bestea ez dago aurkeztu beharrik, bera da Sozialismo Aberatsen ideologoa, momentu honetan mundu osoan dagoen lider garrantzitsuena.
Hori dena egia da, baina munduko lider garrantzitsuena, hemen, gure artean, Joxe Mari da. Kanpoko jendea etortzen denean, gustazen zaie berarekin argazkiak ateratzea edo autografo bat eskatzea. Karisma handiko pertsonaia da.
Gaur ez du autografo asko sinatuko, ez dago forman. Beno, handiak ere, izaten dituzte egun txarrak.

-- Joxe Mari, hoiek askatu egin behar dituk eta dena etorriko duk bere onera.
-- Bai, bai, askatu egin behar dizkiat, zeren ari dituk nere arraultzak jaten. Nik erosten diat hartua oiloentzat eta beraiek jaten dizkitek nere arraultzak. Hori duk, hoien Sozialismoa.
-- Hori ez duk ezer motel. - Artxipik bere lana ondo egiten du – gaur bertan aske utzi eta berriro hasi behar diagu lanean.
-- Lanean hasiko gaituk, baina ezer ulertu gabe. Hori duk tristeena.
-- Eta zer ulertu behar diagu ba? – Artxipi hasi da harritzen.
-- Gu Hilezkorrak gaitukela, hemendik ehun milioi urtera, hemen egongo gaitukela eta Enparantza ere eta Enparantzako biztanleak ere.
-- Zaila duk hori sinistea.
-- Ba ala duk Joxe Luis. Gu ez gaituk sekula hilko eta Enparantza ere ez, horregatik oso urrutira begiratu behar diagu guk, oso, oso urrutira.
-- Ez duk batere xamurra hain urrutira begiratzea. Nik ez diat hik daukaken burua.
-- Ez duk buru kontua bakarrik, ulermena ere hor zegok. Pertsonak pentsatu egin behar dik, pentsatu ulertu arte eta ulertzen duenean, orduan erabakiak hartzen hasi.
Artxipik ez dio dena ulertzen eta ez du ematen, nekatzeko gogoa duenik. Gainera ohartu da, besteak turboa sartu duela.

-- Nik dena ondo ulertzeko, baserrian egondu nauk bakar bakarrik, bost egun inorrekin hitzegin gabe, buruari hamar mila milioi bira eman zioat eta azkenean aurkitu diat soluzioa.
-- Eta zein duk soluzioa.?
-- Luzea duk explikatzen. Hasteko ez diagu erosiko Pasaiko Kaia, ez diagu ezertarako behar, dena goitik egingo diagu. Ekologi Berria ez duk izango denbora luzean gure diru iturria. Gure diru iturria izango duk, osasuna. Mundu osotik etorriko dituk gaisoak hona sendatzera. Ez diagu lan egingo dirudun handiekin, horretan egongo duk aldaketa handiena, nabarmenena eta pentsatzen diat, hori izango dela Komitea elkarrekin lan egiteko eta gu denok ondo konpontzeko.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : ESTRATEGI SAKONA

DONOSTIAKO ALKATEA TXURREROA DA

2010-03-15T16:48:00.013+01:00

HAMALAUGARREN ATALAREN HASIERA

Ze kolpea izan den Enparantzarentzat Komiteko kideen atxiloketa! Biztanleri guztia harrapatu du ustegabean.
Nork pentsatuko zuen, azkeneko bilera horrela bukatuko zenik?
Hainbeste itxaropen ipinita eta gero, horrela bukatu behar! Dena den, ez nuke nahi lagun, zuk pentsatzea egitasmo hori pikutara joan denik, ezta pentsatu ere.
Ekologi Berria zutik dago, piskat zaurituta, baina bizitzeko gogoarekin.
Hemen txarrena da, Enparantzak prestigioa galtzen duela, prestigio asko gainera.
Ospe ona asko kostatzen da irabazten, urte askoko lana da eta alderantzizkoa, ospe txarra hartzea oso erreza, egun batean bakarrik ahal duzu ospe txarra hartu.
Pasa diren egunetan, mundu osoa jakindu du hemen gertatutakoa. Munduko telebista denak, egon dira isildu gabe esaten Txurreroen Enparantzan komitea atxilotu egin dutela.
Ez da albiste zuzena gainera, ez dute atxilotu Komitea, hiru kide baizik, baina berdin da, kontua da saltsa antolatzea. Pentsa lagun, zenbateraino nahastu den giroa, Donostiko Alkatea etorri zela herenegun mila milioi dólar eskeintzen Enparantza erosteagatik.
Ah eta onena da, etorri zela kamiseta urdin bat jantzita, letra beltzekin idatzita.
“ NI ERE TXURREROA NAIZ”
Neri gustatzen zait Donostiko Alkatea Txurreroa izatea. Gu ehun milioi gara eta gutxi gorabehera maila ertainekoak gehienak eta polita da, tarteka pertsonai batek aitortzea denen aurrean zer den.
Gero eskaini zuen diru kopurua…. ez da planteamentu egokia, Enparantzan diru kopurua askoz handiagoa izan behar du. Mila milioi balio ditu harresiaren metro batek.
Ez zait iruditzen ezer lortuko duenik; gainera momentu honetan ba daude arazo batzuk askoz garrantzitsuagoak. Adibidez Komitea martxan jartzea. Gaur, orain, ez dago Komiterik, hiru kide atxilotuta daude eta beste bostak ez daude, ez daude inon.
Alkatea berak jakingo du zertan dabilen
Ni hemen nabil, egunero nabil elkarhizketak entzuten, jendearekin mintzatzen, saiatzen naiz Enparantzari tenperatura hartzen eta ez da lan erreza.
Gehienak pentsatzen dute krisis hau laister pasako dela, ez dela luze joango. Alkatea berotu egin zela eta hartu zuen erabakia……eta hemen dago arazorik handiena.
Langile asko ados daude, Alkateak hartu zuen erabakiarekin. Hori agian da, hemen ez dagoelako sindikaturik, edo agian da, hemen langile batek irabazten dituelako, hirugei ta hamazazpi mila dolar.
Soldata horrekin zaila da nagusiaren aurka joatea. Askotan pentsatzen dugu, dirua nagusien helburua dela eta hala da, ez dago nagusi bakar bat, lan egiten duenik lanpostuak sortzeko, baina askotan ez dugu esaten, langile askoren helburua dirua dela ere.
Mundu hau konplexua da, oso zaila konpontzen, dena den, gero eta artzai gutxiago dago eta gero eta ardi gutxiago ere.
Eta neri, gazta gero eta gehiago gustatzen zait. CAPRICE des DIEUX. Ona eta merkea.
Hau panorama! Askotan egoten naiz pentsatzen, Joxetxo begira balego…. bera bakar bakarrik joan zen Ameriketara eta nola moldatu zen. Bakar bakarrik atera zen aurrera, Kalifornia osoa erosi zuen, errez esaten da. Agian pertsona pribilegiatua zen, seguraski burmuin berezia izango zuen.
Talentua ez da Salamancan erosten. Beno, ez Salamancan eta ez inon ere, hemen ikusten dugu egunero, Komite oso bat dago eta ez dira gai, hemengo arazoak konpontzeko.
Egia da, Enparantza hau ez dela txori kaka. Oso leku txikian bilioi pila mugitzen dira
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : "ARTXIPIREN" URTEBETETZEA

HIRU ATXILOTU

2010-01-28T17:21:00.014+01:00

Beno Udaletxean eta Enparantzan eta non ez? Gaur ezin da ezagutu gure txokoa.
Gauzak dauden bezela, badirudi bilera oso beroa izango dela, ikusiko dugu.

-- Egun on denoi. Hasiko gaituk bilera, explikatzen nola izan zen lehengo eguneko pasadizoa.
-- Joxe Mari, Udaltzainak ez dituk Komiteko kideak, beraz alde egin beharko ditek hemendik.

Koldo Elizasu bertako abokatua da eta ongi esagutzen du araudia. Eskaera, legez oinarritua dagoenez, atera egin behar izan dute.

-- Lehengo egunean gertatu zena, oso garrantsitzua izan huken Enparantzarentat eta baita ere Sozialismo Aberatsarentzat. Milioi bat haur saldu dizkiagu dagoeneko, hori Ekologi berriarentzat egundoko bultzada duk. Gure Klinikak badik lana urte batzutarako eta normala den bezela, Lau Haizetako langileei, kale garbitzaleei eta Udaltzainei, altxa egin diet soldata. Hemendik aurrera, hirurogei ta hamazazpi mila dolar irabaziko ditek hilero. Nere ametsa duk, gure langileen soldata zazpirehun mila dolar izatea hilero, eta iritsiko gaituk martxa honetan. Eta beste ametsa, Enparantzako kale garbitzaile batek, Bilboko Banketxeko buruak baino, zazpi aldiz gehiago irabaztea hilero.
-- Hire ametsa duk, Txurreroen Enparantza suntsitzea eta Sozialismoa lupertazea.
-- Hi nor haiz neri hitza kentzeko!
-- Ni Koldo Elizasu nauk, Txurreroen Enparantzako Abokatua eta Komiteko kidea eta eskubide osoa diat hiri akusatzeko, haurren trafikoa egitea.
-- Hori ez duk egia, hemen ez zegok haurren trafikoa, saldu egin ditugu, gehiago ordaindu duenari.
-- Eta hori duk hire Sozialismoa? Estatu Batuetako dirudun handi hoieri haur guztiak saltzea ? Bolibiako baserritar batek ez ahal dik Enparantzan haur bat erosteko eskubiderik?
-- Bai, eskubidea badik, baina ez dik dirurik eta dirurik gabe ez zegok bizirik Enparantzan. Dirua duk biziaren odola. Gu zenbat eta aberatsagoak gaituken hobe, bai guretzat eta bai besteentzat, orduan Sozialistagoak izango gaituk, gehiago edukiko diagu banatzeko.

Koldok ez du onartzen Alkatearen planteamentua, aspalditik datorren kontua da. Badirudi alde egiteko asmoa duela.

-- Hik dena lotzen duk diruarekin. Sozialismoa ez duk dirua, duk sentimendu bat ideologi bihurtzen dena. Sozialismoa Maitasuna duk. Txikiari, txiroari, eta behar duenari maitazea. Besteari maitatzea.
-- Sozialismoa duk Enparantzan dagoena. Mundu honetan, non irabazten dik langile batek, hirurogeita hamazazpi mila dolar hilero? Non ? Txurreroen Enparantzan, eta beste inon ez.

Alkatea berotu da, gaur ez dago berogailua piztu beharrik.

-- Zuek ez duzue ezer ulertu, nik explikatu dizuet mila aldiz. Gure programa hamar mila urterako egina zegok. Hemendik aterako diren haurrak, mila urte baino lehenago, Mundua manejatuko ditek, eta orduan, Mundua egongo duk pertsonen eskuetan. Hortara iritsi behar diagu.
-- Gu ez gaituk inora iritsiko, - falta zena sartu da saltsan, Luis Mari Ralla – hire planteamentuak jarraitu ezkero, Mundua ez duk gramo bat aldatuko.
-- Guk aldatuko diagu Mundua, Sozialismo Aberatsean sinisten dugunok, baikorrak garenok, langileak garenok, ez zuek bezela, egun osoa kritikatzen pasatzen duzutenek; horretarako balio duzue Komunistek, kritikatzeko,eta beste ezertarako ez. Kaka egiten hasi eta berakua egiten duzue.
-- Gu ez gaituk Komunistak eta hi ba haiz lotsagabea.

Joxe Marik atea ireki du eta bapatean, hamar Udaltzain sartu dira.

--Atxilotu bi horiek!!.

Udaltzainek Koldo Elizasu eta Luis Mari Ralla atxilotu dituzte. Hau bai dela momentu larria.
Ez nuen inoiz pentsatu, egoera honetara iritsiko zenik Enparantzako Komitea.

-- Labaka Jauna nora eramango ditugu?
-- Refugio atomikora. Oilotokien ondoan, bazegok gela bat utza, eta bertan sartu. Ah, hori ere eraman. Horrek ere, badik premi ederra lasaitzeko.

Ixabel Uzkiano atxilotu dute. Ze fuertea!!
Enparantzako Kimika atxilotu du Alkateak! Ez dakit zer esan, hitzik gabe gelditu naiz.
Eta ez naiz bakarra, Komiteko kideak, hemen gelditzen direnak, aho zabalik daude.
Inork ez zuen espero horrelako neurririk hartuko zuenik Alkateak; hiru pertsona atxilotu ditu bapatean.

-- Joxe Mari, hi hemengo Alkatea izango haiz, baina egin dekena zerrikeri ikaragarria duk. – Itziar Uzkiano ausartu da hitzegitera – Nere ahizpa atxilotu duk, inongo motiborik gabe.
-- Hire ahizpa zegok gure aurka, ez din onartzen gehiengoak erabakitzen duguna.

Alkatearen hitzak ez dute izan oso harrera ona.

-- Enparantzako Abokatua atxilotu duk – Jexus Mari Atorrasagastik sartu dio hatza begian – hori oso larria duk. Hori ez dik hemendik atera behar, bestela Enparantza oso leku txarrean geldituko duk.
-- Zergatik geldituko duk leku txarrean? Alkatea ikuituta dago, nabarmentzen da.
-- Motiborik gabe atxilotu dekelako eta gainera Abokatua duk.
-- Lotasagabea deitu zidak!
-- Berak ez dik deitu.
-- Nere senar ohiak deitu dik, baina hori ez duk arrazoi bat atxilotzeko.

Estherren hitzak derrigortu dute Alkatea erabaki bat hartzera.

-- ASKI DA !! Baniek nere baserrira, bakarrik egon behar diat egun batzuetan.
------------------------------------------------------------------------------------------------- HAMAHIRUGARREN ATALAREN AMAIERA

hurrengo kapitulua: DONOSTIAKO ALKATEA TXURREROA DA

UDALTZAINEN ORDUA

2010-01-28T17:17:00.004+01:00

Sekreto txiki bat esango dizut lagun, ez dakizu zenbat botatzen dudan faltan Patrixi!
Euli hori eta Euli denak nere bizian sartuta daude. Lapurdiko ilunpeak eta hegohiazeak, sartuta dauden bezelaxe.
Amorratzen nago beste aldera joateko, hantxe ikusiko dut nere lagun zaharra, Xaian, edo Biriatun edo non nahi, berdin zait, garrantsitzuena da ikustea.
Joateko gogoa ba daukat, baina ez da nahikoa, hemen jarraitu behar dut oraindik. Ezin dut alde egin, mundu osoa jakin behar du, txoko maitagarri honetan, abereen eta pertsonen etorkizuna jokoan dagoela.
Pertsonen etorkizuna Sozialismoan dago, ez dago beste irtenbiderik, baina ze Sozialismo, hor dago gakua.
Lehengo egunean, Anaiak tabernan egon nintzenean Txanpain piskat edaten, bertako langileak zalantzan jartzen zuten Alkatearen politika, Sozialismo Aberatsa erori egingo dela hamar mila urte baino lehenago esaten zuten.
Eta kuriosoa da, langile gehienak ados zeuden horretan, gero ordea, etorkizunean zer egin behar den alegia, hasten ziren eztabaidak.
Langile asko oso gustora dago Sozialismo Aberatsen aterkiaren azpian eta normala da, horrelakoak gara langileak, horrelakoak egin gaitu Abere berritxuak.
Abere berritxua trebea da indibiduoak egiten, bere interesak babesten.
Txapa piskat sartu dizut lagun eta orain aldatu behar dut txipa, orain jeitsiko gara hemengo errealitatera eta horrekin ez dut esan nahi, aipatu dudana ez dela errealitatea, noski dela egia, hemengo egia, gertatzen dena da, orain sartu behar dugula zehaztasunetan.
Egun batzuk ezkutatuta egon ondoren, gaur azalduko dira Komiteko kideak. Bilera bat proposatu dute, proposatu dute ezkertiarrak, Sozialismo Aberatsa kolokan jartzen dutenak. Alkateak ezin du galerazi bilera, ahal duena egin da, egin duena, Udaltzain pila jarri Udaletxean.
------------------------------------------------------------------------------------------------- hurrengo kapitulua : HIRU ATXILOTU

ESTHER LUR JOTA DAGO

2010-01-28T17:05:00.004+01:00

Bilera bukatu da. Bakoitza bere aldetik joanda, Alkatea Estherren bila dabil, amorratzen dago albistea emateko. Jendea pilatuta dago eta horrek zailtzen du elkar ikustea. Azkenean topo egin dute elkar. Segundo bat galdu gabe kontatzen dio nola joan den bilera. Horrez gain agindu dio ekitaldia bukatzeko, haur denak salduta daudelako.
A zer aurpegia jarri duen Estherrek, negar egiteko ez du ezer falta. Ez dakit nondik atera behar duen indarra, dena bukatu dela esateko.
Ez dago ondo eta arnas piskat hartu behar du. Azkenean alde egiten du, Lau Haizetan bakarrik egoteko.
Joxe Mari berak ematen dio bukaera ekitaldiari. Hau sestra antolatu dena hemen!!!
Guraso denak haserre bizian daude, berarengana doazte zuzen zuzen, segituan Udaltzainak babestu dute. Bapatean nola gaiztotu den hemengo giroa.
Udaltzainak Anaiak tabernan sartu nahi dute Alkatea, baina ezin dute, guraso denak gainera etortzen zaie. Momentu honetan Udaltzain mordoa gehitu da lehen zegoen kopurura, ez dakit lortuko duten guraso hauek lasaitzea.
Haurrak hasi dira eramaten Klinikara, herizainak daukaten dena ematen daude, bitartean Artxipik isildu gabe, balkoitik jendeari esaten dabil lasaitzeko, alferrik da ordea, inork ez dio kasurik egiten, nik ez dakit nola bukatuko duen eskandalu honek.
Eskerrak haurrak Hilezkorra diren, bestela bat baino gehiago hilko zen borroka honetan. Beste Udaltzain gehiago sartu dira saltsan eta orain bai, orain lortu dute Alkatea taberna
sartzea. Pentsatzen dut lasaitu ederra hartu duela.
Alkatea ziur dagoenean, Udaltzainak Enparantza huztutzea erabaki dute. Lehenbailen bukatzea da onena. Horrelako istilu arriskutxuak ez dira batere onak Enparantzaren prestigiorako. Eta ez hori bakarrik, hemengo langileak jende normala da, zu eta ni bezela, ahal dute zauritu edo auskalo zer, nor daki.
Eta tristura honen erdian, non dago edo non daude, Komiteko kideak?
Zu ez zara galdera hori egiten lagun?
Ni bai. Denbora guztia begira nabil, ea ikusten ditudan Komiteko kideak, momentu garrantzitzu hauetan aurpegia eman behar da.
Ia ziur nago, ez daudela batere ados Alkateak hartu duen erabakiarekin. Nondik ateratzen dudan horrelako konklusioa?
Ba Estherrek hartu duen erabakiarekin. Neretzat oso adierazgarria da berak egin duena.
Dena utzi du eta Lau Haizetara joanda bakar bakarrik egotea. Hori oso esanguratsua da, horri gehitzen baldin ba diogu, negar egiteko ez zuela ezer falta, ba dena esanda dago.
Ez dut nahi gehiago sakondu gai horretan, denborak esango du zenbaterainokoa izan den Joxe Marik hartu duen erabakia. Zenbaterainokoa izan den bi zentzutan, bai txarrean eta bai onean, zeren alde ona ere ba du.
Ni hainbeste zero artean galdu egiten naiz, baina iruditzen zait mila bilioi dólar diru kopuru polita dela, nahiz eta jakin, hemen izango litzatekeela hiru eta lau urtetarako bakarrik.
Ez dut jarraituko buruari bueltak ematen. Txanpain piskat edan behar dut. Aspaldi ez dut -Arratekin hitzegin eta gaur aprobetxatuko dut aukera.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : UDALTZAINEN ORDUA

NEGOZIO BOROBILA

2010-01-28T16:46:00.006+01:00

Bozgorailua jarri da martxan, zerbait edukiko dute esateko.

-- Labaka Jauna, Labaka Jauna, egon plataformaren ondoan hemendik minutu batera.

Ze arraro Alkateari horrela deitzea, hemen denak gaude metro batzutara.

-- Kaixo Labaka Jauna, ba nuen zu ezagutzeko gogoa, Estatu Batuetan oso ospetxua zara.
-- Ez nekien …..nor zara zu?
-- Estatu Batuetako Komunitate boteretsuen burua. Haurrak ikusten ditugun bitartean, galdera batzuk egin nahi dizkizut.
-- Ondo dago, goazen gora.

Joxe Marik segundo hauetan, hamar mila bira eman dizkio bere buruari. Urte askotan hartutako experientziak, aholkatzen dio ez duela inongo harridurarik erakutsi behar.

-- Haur hauek gai izango dira gure hizkuntza ikasteko?
-- Noski baietz, hamabost egunean ikasi dute Euskera. Hauen burua prestatu dago hamar hizkuntza ikasteko.
-- Ondo dago hori. Eta gai izango dira Unibertsitatean hiru titulo ateratzeko?
-- Eta lau ere. Hauen burmuina pribilegiatua da. Enparantzatik aterako den haur flojoena gai izango da Estatu Batuetako Lehendakaria izateko.
-- Bai?
-- Zalantzarik gabe. Hemen jaioko dira Munduko Nobel Sari denak, Zientifikoak, Intelektualak, Banketxeko buruak. Ah eta horrez gain pertsonak izango dira, pertsonak hilezkorrak, haur hauek ez dira inoiz gaisotuko eta bukatzeko esango dizut, ahal dutela bizi ezer jan eta ezer edan gabe.
-- Hori nola daiteke, jan gabe bizitzea?
-- Hilezkorrak garenok, ahal dugu bizi ezer jan eta ezer edan gabe.
-- Zu hala bizi al zara?
-- Ez, janda hobeto bizi naiz.
Estatu Batuetako komunitate boteretsuen burua ez daki zer esan. Joxe Marik sartu dion panfletoarekin, ez daki non dabilen.

-- Erabat harrituta utzi nauzu Labaka Jauna. Ez dakit zer esan….espero dut egia esan didazula.
-- Noski. Adibide bat ipiniko dizut, haur horri egin zimiko bat. Egin, egin lasai.
-- Ziur zaude?
-- Egin lasai zimiko bat, ikusiko duzu nola ez duen negar egingo.

Seaskaren ondoan jarri ondoren, belaunikatu da zimikoa egiteko. Ez da izan txikia, baino haurra jarraitu du irribartsu. Berehala lepoa biratu du

-- Ikusten! Hilezkorrak dira, ez dute minik sentitzen.
-- Hau ospatu egin behar dugu. Ba duzu Txanpain piskat Labaka Jauna?
-- Hemen Txanpaina hautsa baino gehiago dago gizona.

Jendea artea ebitatzeko Anaiaken eseri dira, lasai lasai, mintzatzeko aukera dute, ea zer ematen duen elkarhizketa honek.
Lehendabizi Txanpain trago bat egin behar dute eta gero gerokoak.

-- Labaka Jauna, guk milioi bat haur erosten ditugu Txurreroen Enparantzan.
-- Ez nuen gutxiago espero. Pertsona azkarren artean ez da egoten inoiz arazorik.

Lehenengo kopa gutxi zen eta orain bigarrena atera dute, Joxe Marik gustora edan du bigarrena. Hirugarrena ere gustora hartuko du.
Amerikano dirudun honek diru asko du eta presa ere, berehala nahi du tratua itxi.

-- Datorren astean ordainduko dugu erdia, 300.000.000.000.000.000 milioi dólar.
-- Hori ez da erdia, haur bakoitzak mila milioi dolar balio ditu.
-- Hainbeste haur erosita jaitsiko duzu faktura piskat, ezta?
-- Faktura ez, ahal duguna egin da, denbora gehiago eman ordaintzeko, beste ezer ez.
-- Eta ez ba ditugu erosten?
-- Txinak erosiko ditu. Txinoak hemengo burmuinak behar dituzte mundua jateko.
-- Datorren hilean ordainduko dugu laurdena. Datozten hamar urtean, beste dena.
------------------------------------------------------------------------------------------------- hurrengo kapitulua : ESTHER LUR JOTA DAGO

EKOLOGI BERRIAREN BIGARREN SAIOA

2010-01-28T08:40:00.006+01:00

Esther ez da batere ondo sentitzen, iruditzen zait ez dagoela oso korforme entzun duenarekin. Itziar ez da sartu elkarhizketan, baina pentsatzen dut gehiago onartuko duela Alkatearen planteamentuak. Sorginak praktikak dira.
Ekitaldiak jarraitzen du, orain arte jendearen artean egon diren haurrak Klinikara eramango dituzte eta beste batzuk plataformara igoko dira. Leku gutxi edukitzea, horrelako soluzioak eskatzen ditu.
Tarte hau ondo etortzen zaie Anaiak tabernaren nagusiei. Kroketa batzuk pare bat Martinirekin edonorri sartzen zaio ondo.
Bitartean denbora egiten da, hurrengo saioa hasi arte. Nahi gabe, burura etortzen zaizkit garai bateko gauzak, ze tentsio egoten zen Enparantzan, ze garraxiak entzuten genituen.
Hil arte gogoratuko ditut pasadizu haiek, bizian ba dira momentu batzuk ezin direnak ahaztu, eta agian ez dira ahaztu behar.
Gai horri helduta ahal dira gauza pila esan, baina gaur ez dugu denborarik, oraintxe bertan ikusten ditut herizainak korridorean sartzen. Udaltzainak ere lanpetuta daude, jendea ezin bultza dabiltza, lekua ezin egin haurrak pasatzeko.
Haurrak oraindik ez dute ikasi oinez, hori izango litzateke fuerte xamarra, hilabete batzuekin oinez jakitea. Laister ikasiko dute, lasai egon.
Momentuz seaska moduko zerbaitetan mugitzen dituzte, ondo fijatu ezkero konturatzen gara, atze partean bi gurpil txiki dauzkala tramankulu horrek. Herizainak aurretik heltzen diote eta haurra derrigorrez buruz behera joan behar du goraino. Montai hori, nere ustez behintzat, haurrak espabilatzeko da, goien egon behar duten momentuan lo ez hartzeko, erne egoteko.
Gurasoak hobeto ikusteko eta hobeto ezagutzeko haurrak, erabaki dute haurrak esna edukitzea, hori da nik entzun dudana. Gero ez dakit egia den ala ez, neri piskat logikoa iruditzen zait. Gainera kontutan hartzen ba dugu, ze diru kopuru ordaindu behar duten…
Ekologi Berriaren bigarren saioa hasten da. Berriketak utzi eta berriro serio kontatu behar dut gertatzen dena.
Seaskak bakoitza bere lekuan jarri dituzte, herizainak jaitsi dira plataformatik, bi daude badaezpada eskaileraren ondoan eta Enparantzaren izenean Itziar eta Esther daude beraien lana betetzeko prest.
Beraz bigarren saioa hasi dadila. Horrela da modu bakarra gauzak ondo egiteko, martxan jarrita. Dagoeneko guraso batzuk eskua altxa dute.
Orain Enparantzako ordezkari bat joan arte, haurraren ondoan egon beharko dute. Ezin dute haurra ikuitu, ezin dute besoetan hartu, ezin dute inongo mugimendurik egin, dena egin behar dute Enparantzako ordezkariaren aurrean.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua :NEGOZIO BOROBILA

TXIROEK EZ DUTE INOIZ ARAZORIK KONPONDU

2010-01-28T08:31:00.012+01:00

Gurasoak igo direnetik ez da ezer entzuten Enparantzan, isiltasuna dago, denak gaude zain ea zertan bukatzen den, zenbat haur saltzen diren eta zenbat milioetan.
Nik nere iritzia ba dut lagun, baino nahiago dut isildu.
Lehendabiziko gurasoak bukatu dute, emaztea ari da bietzarekin haur bat aukeratzen. Esther hurbildu da berarengana, berak inglesez oso ondo daki, hizkuntza aldetik ez dago arazorik.
Bordako monstruoa belarria ipini du martxan, baina ez du ezer ulertu.

-- Zer esan din horrek?
-- Ea guk onartuko genduke petroleoa diruaren ordez.
-- Ezin dinagu horrela hasi, ezta pentsatu ere. Batek petroleoa, besteak urrea, beste norbait kapaza dun behiekin etortzeko.

Joxe Marik eskua burura eraman du, zerbait ahaztu da.

-- Hemendik ez dun haurrik mugituko, - Itziarri ari da mintzatzen – gu ziurtasun osoa eduki arte, dirua legala dela.
-- Diru dena legala duk motel, egon ari lasai.

Ez du lo hartzen gure Joxe Marik, begiak hara eta hona mugitzen ditu, batean haurrei begiratzen die, beste batean guraso izango direnei, tarteka Komiteko kideei. Hortxe dabiltza Jexus Mari Ralla, Artxipi, Mirasungoa, denak lanean sutsu, oraindik Klinikan haur asko daude eta denak pasa behar dute plataformatik.
Gurasoak haur asko nahiko dituzte ikusi, ez dute ikusten duten lehendabizikoa erosiko. Presarik gabe, pazientziarekin erosi behar da gehiena eta seme-alaba denean, pentsa zer nolako arreta jarri behar den.
Ah, bikote batek eskua altxa du, ziur haur bat asko gustatu zaiola. Laister hurbilduko zaie Esther, bera da bakarra inglesez ondo dakiena.

-- Kaixo zer nahi duzue galdetu?
-- Guk ez dugu ezer galdetu nahi, gure alabatxoa gurekin nahi dugu eraman etxera.
-- Oso ondo. Momentuan ezin da inora eraman. Jarri zaitezte hor, prestatu dirua eta itxaron piskat. Laister bukatuko da ekitaldia.
-- Guretzat bukatu da ekitaldia, hartu dirua eta gu ba goaz. Non dago arazoa?
-- Arazorik ez dago, - Estherrek laister ura edan beharko du - hemen daude arau batzuk eta bete egin behar dira.
-- Bi mila milioi dólar ordaintzen dugu gure neskatilarengatik.
-- Egon piskat mesedez, nik ez ditut horrelako erabakiak hartzen.

Begiekin Alkatea bilatu nahi du, baina ez du beharrik izango, bera hurbiltzen da. Ziur nago txoko batetik jarraitu duela Estherren elkarhizketa.

-- Egundoko arazoa diagu. Hor zegok famili bat, bi mila milioi dolar ordaindu nahi duena haur batengatik.
-- Hori ez dun arazoa neska, hori seinale ona dun.
-- Seinale ona…nondik begiratzen zaion. Ezin diagu hasi haurrekin, negozio merkeak egiten.
-- Ez dun negozioa eta merkea gutxiago. Guk mundu osoa pertsonez bete behar dinagu, horretarako saldu egin behar dizkinagu haurrak eta zenbat eta garestiago hobe. Txurreroen Enparantzak aldatuko din mundua, salbatuko din pertsona, Sozialista eta Aberatsa baldin ba dun, bestela jai dinagu. Orain arte mundu honetan txiroak ez diten inoiz arazorik konpondu. Eta hori zer dun, kasualitatea?
-- Hik egiten dituk galdera batzuk!
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : EKOLOGI BERRIAREN BIGARREN SAIOA

HAURRAK SALGAI DAUDE

2010-01-28T08:17:00.014+01:00

Udaltzainak ireki dute jendearen artean korridore bat, txikia baina nahikoa zuhaitzak Elizara joateko eta hemen sortu den txalo zaparrada ikaragarria da.
Jendeak berehala atera ditu sudurzapiak, batzuk bere poza adierazteko eta beste batzuk malkoak lehortzeko. Oso momentu hunkigarria ari gara bizitzen.
Oso hunkigarria eta oso zaila, kanpotik etorri den jendea ez du ulertzen zergatik ezin dituen zuhaitzak ikuitu, Udaltzainak dabiltza ezin explikatu debekatua dagoela, hizkuntza erberdinak dira inglesa eta euskera eta ez da harritzekoa ez ulertzea.

Ahal den modura, ba doa aurrera asuntua. Mirasungo sagarrondoak sartu dira Elizan.

Siusko gereziak, anpaloriak, ate aurrean daude, hauek zuhaitz handiak dira eta zertxobait zailagoa da sartzea, ate aurrean makurtu egin behar dute piskat, piskat eta puskat, eta hori da

zuhaitzei gehien kostatzen zaiena.
Duela hiru mila urte bakarrik, hasi da zuhaitza lepoko jokoa egiten, zientifikoak beste hogei inguru ematen diete, joko hori ondo ikasteko.
Anpalorien atzetik Ibarburuko aranak datozte. Zuhaitz politak dira hauek ere, hara ¡
Batek agurtu egin nau! Izan ere, txiki txikitatik ezagutzen gara ¡ Hurbildu egingo naiz, musu bat eman behar diot.
Itxaron piskat lagun, oso hunkituta nago…..ze polita izan zen nere haurtzaroa!
Inongo arazorik gabe sartu dira zuhaitzak Elizara, hemendik ikusten ditut Patxi eta Mari Karmen, gozo gozo berriketan daude, ez du ematen gaur arazorik egongo denik.
Alkateak ere, ez du batere aurpegi txarra, jarraitzen du hegan Arranoaren gainean, egia esanda, ematen du ipuin batean bizitzen ari garela, zaila da sinistea hau dena errealitatea dela, hemen dena posible dela.
Txurreroen Enparantzan gaude lagun!!!
Poliki poliki Udaltzainak alde egin dute eta Enparantza erdian zegoen korridorea desagertu egin da. Orain beste bat egin behar dute, haurrak Klinikatik Enparantzara eramateko.
Elizaren parte batean, Txapinenera eta Barbotegira ematen duen aldean, ate handi bat ireki dute, haurrak arazorik gabe Enparantzara ekartzeko.
Gaur dagoen jendetzarekin, operazio hau oso poliki egin beharko dute, zeren haurrak txikiak dira oraindik. Eskerrak Komiteak kontratatu dituela ehun herizain.
Hemendik denbora gutxira hasiko da, ekitaldi honen zati garrantzitsuena eta misteriosoena ere, zeren hemen inork ez daki nola antolatuta dagoen.
Jendea eten gabe ari da lepoa luzatzen, jakin nahi du eta jakin nahi dugu, zertan datza, nola egin behar duten haurren salmenta.

-- Egun on denoi. Oraintxe bertan hasi behar dugu.

Jendea txistuka hasi da, ikusi nahi du hizketan dagoena, batez ere hemengoak ez direnak, kanpotik etorri direnak alegia. Neri logikoa iruditzen zait, polita da hitzari aurpegia ipintzea.
Alkatea, Starluxen gainean eseri da, Anaiak tabernaren aurrean kokatu da pentsatzen denak ikusiko dutela, denak ezin dute ikusi, gehiengo handi batekin konformatu behar du.

-- Egun on denoi. Oraintxe bertan hasiko da Ekologi Berriaren zati garrantzitsua. Haurrak hona ekarriko dituzte, plataforma horren gainera eta gurasoak pasako dira banan banan, ezin dira ikuitu, haur bakoitzaren informazio zehatza jasoko dute, hala eskatzen baldin badute behintzat.
Ez egoteko zalantzarik eta azpi jokorik, esango dut haur bakoitzaren prezioa mila milioi dólar dela. Hemen ez dago merkeagorik, akaso beste Enparantza batean…

Gertatzen bada, haur bat bi famili nahi dutela erosi, orduan diru gehiena ordaintzen duena eramango du. Dakizuten bezela, ziurtatuta dago, haur hauek denak pertsonak direla, ez dira abere jaio, dagoeneko pertsonak dira.
Haur hauek dena dute berezia, bereziki burmuina, edozein gai ikasteko kapazak dira, edozein hizkunta ere, ez harritu zortzi edo bederatzi hizkuntz ikastea.
Hor etzanda ikusten dituzuten haurrak, bihar mundua gobernatuko dute, egongo diren Nobel sari denak, Txurreroen Enparantan jaioak izango dira.
Gure partetik ez dago ezer gehiago esateko. Beraz ekitaldia hasi dadila!

Alkatea bukatu orduko, guraso batzuk diskretoki alde egitea erabaki dute. Seguraski diru kopuru handiegia iruditu zaie.
Patrika oso potentea dutenak jarri dira plataforma ondoan. Lehen gertatzen zen bezela Itziar eta Esther arduratuko dira hemengo administrazio lanetan.
Lehendabiziko gurasoak igo dira gora, haur erdiak ikusita dauzkatenean igoko da beste guraso bat edo bikote bat edo Estatu Batuetako Presidentea berrogei ta hamar Nobel sari erosi nahi dituela.
Hemendik aurrera edozer gauza gerta daiteke, indarra nagusi, dirudunen eremuan gabiltza, beraiek erabakitzen dute.
-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : TXIROEK EZ DUTE INOIZ ARAZORIK KONPONDU

ALKATEA HEGAN DABIL

2010-01-28T08:04:00.004+01:00

Baina beno, ados egon edo ez egon, ez du garrantzi handirik, hemen gauzak jarraitzen dute bere erritmoa. Enparantzako langileek lan beldurgarria egin dute azkeneko egun hauetan eta orain bai, orain ahal du kanpoko jendea etorri.
Enparantza ondo ezagutzen dugunok, gaur daukagu Hilezkortasunaren garaian genuen azkure hura gorputzean, zirrara hura, urduritasun gutxiagorekin noski, gaur ez da inor hilko, gaur ez da heriotzarik egongo, dirudunak seme-alabak erostea datozte.
Hori ere bitxia da benetan, dirudunak erosiko dituzten haurrak, pertsonak izango dira, dagoeneko pertsonak dira, eta beraiek dira seme-alaba hoien gurasoak.
Zer erakusten diete Estatu Batuetako dirudun handi hoiek seme-alabei?
Ze balore ematen diete seme-alabei? Hitza adibidez, edo ohorea, solidaritatea agian?
Nik ez dut oso ondo ulertzen Komitearen estrategia? Ulertzen dut Alkateak Enparantza aurrera atera behar duela eta histori hori guztia, baina ez dut batere garbi ikusten nola egiten ari diren gauzak.
Oso zaila da gurasoak Kapitalistak izanda, seme-alabak Sozialistak izatea, nahiz eta Sozialismoa Aberatsa izan.
Eta hori ari dira egiten orain Txurreroen Enparantzan bertako langileek, Sozialismo Aberatsa bultza, jo ta ke lanean, dena prest uzteko, behar den momenturako.
Ari dira plataforma bat egiten, gutxi gorabehera 300 metrokoa eta metro bateko alturan.
Azpian gurpilak ditu, horrela errezagoa izango da mugitzea, zeren hemen mugitzea oso garrantzitsua da. Lehen beti zegoen Ezeiza auzoa hutsa, zuhaitzak askotan egoten ziren han goien, baina orain, ezta han ere ez dago lekurik.
Enparantza txikia da, zerbait pentsatu beharko dute eta azkar, bestela laister ez dira kabituko. Nik horri buruz ba dut idei bat, adibidez Eliza altxa zuten bezela, agian ahal da Enparantza osoa altxa.
Enparantzaren hizkinetan zutabe ikaragarri batzuk ipini eta gero hamar metroko hormigoi kapa, dena ondo burniz osatuta, horrela ahalko litzateke, azpian beste Enparantza bat egin.
Bira asko ematen dizkiot buruari gai horri buruz, nik hau gero eta txikiagoa ikusten dut.
Egon piskat lagun, zerbait ikusi behar dut……..
Ameriketako dirudunak iritsi dira, Belarrietako aireportuan daude. Bat, bi, lau, bederatzi hegazkinetan etorri dira.
Berehala igartzen da ez direla euskaldunak, nahikoa da erropan fijatzea, ah eta buruan, ze txapel arraroak erabiltzen dituzten.
Dena den, ze giroa jarri duten aireportuan, normalki hor ardiak egoten dira belarra jaten edo bestela gose greba egiten. Gutxitan ikusten da aireportuan gaur dagoen alaitasuna.
Bitartean Enparantzan ez da denbora alferrik pasa, dena prest dago, bakar bakarrik falta da, plataforma berria zuhaitzen lekuan jartzea eta zuhaitzak hortik mugitzea noski.
Ia esan dut falta dela zuhaitzak kentzea eta ez da horrela, ezin du izan horrela, zuhaitzak ez dira kentzen, zuhaitzak bizirik daude, berak joaten dira nahi duten lekura.
Horregatik itxaron behar da piskat, dirudunak hori ikusi nahi dute, oso jende gutxi ikusi ditu zuhaitzak oinez.
Horretan ere, Enparantzako biztanleak pribilegiatuak dira, oso leku gutxitan gertatzen da fenomeno hori, nik esango nuke inon ez dela gertatzen. Zorionez laister ezingo da esan berdin, oso epe motzean zuhaitzak bizidunak konsideratuta egongo dira herri askotan.
Hementxe bertan, Ekologi Berria martxan jartzen denean, espero dut Komiteak zerbait egingo duela zuhaitzei merezi duten kategoria emateko.
Udaltzainak hasi dira serio lanean eta horrek esan nahi du, berehala hasiko dela ekitaldia.
Amerikanoak kokatzen dituzten bitartean, langileak ari dira plataforma eramaten Ezeiza auzora, baina ez lehengo tokira, han ez dago lekurik, orain utzi dute Starluxen txabola baino piskat beherago, hor oraindik ba dago tarte bat.
Udaletxearen balkoian musikoak goxo goxo entrenatzen daude saioa hasi baino lehenago. Alkatearen keinu baten zain daude.
Alkatea ez da inon ikusten, auskalo non dabilen. Tipo hau ez da xamurra ezagutzen!
Jaun-Andreak bere bulegoko lehiotik atera da hegan, Arrano beltz eder baten gainean gure Joxe Mari. Hau eromena!!!
Hasieran aho zabalik gelditu gara, inork ez zuen sinisten ikusten ari zena, ba bai, egia da, Enparantzaren gainean hegan dabil Alkatea, Elizaren ondora hurbiltzen denean, eskubiko eskuarekin mugimendu txiki bat egin du, musikoak has daitezen jotzen.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : HAURRAK SALGAI DAUDE

DIRUDUNAK BADATOZTE BERRIRO ENPARANTZARA

2010-01-28T07:39:00.012+01:00

HAMAHIRUGARREN ATALAREN HASIERA

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Ikaragarria benetan! Ze egun pasa genuen. Nahiz eta ahaztutzea askoz hobea izan, ezin da horrelako eredu txar bat aipamenik gabe utzi.
Beste gauza askoren artean, zaurituak egon zirelako. Komiteko kide batek porrarekin lehioa hautsi zuenean, balkoi azpian zeuden pertsonak oso une larriak bizi izan zituzten.
A zer beldurra, bapatean hainbeste kristal puska buru gainera erortzea ¡
Eta hori ez da txarrena, txarrena da Mundu osora zabaldu dela Enparantzan gertatutakoa.
Adibidez Argentinako egunkari batean azaldu da, Txurreroen Enparantzan azkeneko bileran oso haserre bukatu zutela, Kuban esan dute Alkatea zauritu egin zutela, Chinan oraindik okerrago, telebistan bota zuten hemengo irudiak eta hori bai dela susmagarria.
Inork ez daki nola lortu duen Chinako Telebistak hemen sartzea! Ba seguraski ez dira isilka gehiago sartuko, Komiteak agindu du, harresia beste bi metrotan zabaltzea.
Gero eta neurri handiagoak hartzen ari dira eta hala ere, arazoak. La Hayako Epaitegiak,
gertakari hori dela eta ez dela, berriro mehatxatu du Enparantza; Alkateak jakina, Patrixiri deitu dio eta harrobi handian daude munduko Euli denak.
Dena den, Holandatik etorri den mehatxua indar gutxi du, Estatu Batuak sartu dira tartean eta zergatik? Datorren astean datoztelako hango dirudun handienak, hemengo haurrak erostera.
Dirudunak bake zaleak dira, ez dute inongo arazorik nahi, egun eder bat pasatzea etorriko dira eta pozik itzuliko dira, bere haurra eskuetan duela.
Egun handia izango da hori ere, garai batean Hilezkortasunaren eguna zen bezela, ze garaiak haiek!
Zenbat jende etortzen zen eta zenbat diru gelditzen zen Enparantzan, ba ziren egunak seirehun mila milioi dólar gelditzen zirenak. Orduan oraindik, gizartean ba zeuden pertsonak, dirudunak, batzuk behintzat, ba zuten kontzientzi piskat, orain dena galdu da eta hemengo izarra Starlux, langabezian dago.
Gaur ez daukat denborarik astoari buruz mintzatzeko, Enparantza lanpetuta dago, datorren egun magikoa prestatzen, Komiteak ez du zehaztasun txikiena ahaztu nahi. Adibidez Lau Haizeta goitik behera garbitu dute, gela bakoitza banan bana, kanpoko paretak txuriz margotu dituzte, orain oso itxura polita dauka. Hotel berria bukatua dago, baina ezin da esan prest dagoenik oraindik.
Ezin da sinistu ze lan egin duten Alemanak, sinestezina benetan.
Hiru mila metroko Hotela da. Ze pasada!
Ederra, oso ederra da, material berri berria, azkeneko aurrerakuntzekin egina. Nik akats bakarra ikusten diot Hotelari, egunen batean Komiteak jartzen baldin ba du martxan, Belarrietako Aireportua, hegazkinak derrigor etorri beharko dute, Errenteritik edo bestela Astigarragatik, itsasotik ezingo da sartu.
Beno lagun ,ez nuen pentsatzen zuri ezer esatea….Enparantza, batez ere Ezeiza auzoan zikina dago, oso zikina ere bai, Alemanak joan direnetik ez dago disziplinarik, Komitea buru belarri sartuta dago Ekologi Berrian eta txikikeritan ez da sartzen.
Pentsatzen dut azken momentuan, gehienetan horrela izaten da, egongo dela erreakzio bat eta dena utziko dutela garbi garbia.
Bestela ez dakit zer esan, zeren hemen gauza asko entzuten dira eta denak ezberdinak.
Adibidez zenbat haur jarriko dira saltzen? Beste adibide bat eta hau bai dela eztabaidagarria, zenbat diru ordainduko beharko dute haur bakoitzengatik?
Anaiak tabernan entzuten diren zenbakiak astronomikoak dira eta ez hori bakarrik, onartezinak ere bai.
“ Mutilak balioko dute neskak baino gehiago.”
Sozialismo Aberatsa berezia da, baina oraingo honetan uzten dut bereziegia dela, hori ezin da onartu inongo Sozialismoan.
Bertako biztanleen artean ba daude ezberdintasunak gai horretan, batzuk ados daude Alkatearekin, esaten dute aberastasuna sozializatzeko, lehendabizi lortu egin behar dela. Beste batzuk ez dakit zer pentsatzen duten, ez dakit pentsatzen ote duten ere, errezagoa baita ezertan ez sartzea, batez ere hemen, daukaten bizi kalitatearekin.
Batzutan kritikoa naiz biztanleen jarrerarekin eta ondo pentsatu ezkero, arrazoi dezente daukate, zeren beraiek ez dute aukera txikiena Hilezkortasuna lortzeko.
Hori injustoa da, Enparantzako langileak eduki beharko luteke Hilezkortasuna lortzeko eskubidea. Horregatik ez nago erabat ados Sozialismo Aberatsekin.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : ALKATEA HEGAN DABIL

HOTEL BERRIA

2010-01-02T10:11:00.010+01:00

-- Bukatu ahal dun. Orain jarraituko dinagu Hotelaren arazoarekin, zeren guretzat, momentu honetan, Demokrazia baino askoz garrantzitsuagoa dun.

Aurpegietan azaltzen diren keinuak, ez dira xamurrak deskribatzen. Neu ere nahastuta nago. Enparantzaren oraingo fase hau oso korapilatsua da.

-- Joxe Mari oraingo arazo hau ez diat ulertzen, ezin diat ulertu, mila bira ematen zizkioat nere buruari eta alferrik. Horrela hitzegin duena Luis Mari Ralla izan da.
-- Zer da ulertzen ez dekena?
-- Zergatik behar duk Hotel erraldoi bat egin, eta zertarako?
-- Ba hori oso erreza duk explikatzen. Lau Haizetan ez zegok lekurik eta haurrak behar ditek leku bat egoteko, bizitzeko.
-- Nola bizitzeko, haurrak biziko dituk gurasoen etxean.
-- Gurasoen etxean biziko dituk Enparantzatik alde egiten dutenean, bitartean behar ditek leku bat, horregatik egingo diagu Hotel berria.
-- Dena egiten duk hire erara – Luis Mari hasi da berotzen – Ezeiza auzoan egin behar ziren etxe bizitzak, bertako langileentzat, eta orain zer, eta egin behar duk hamar mila gelako Hotela. Agur etxe bizitzak eta agur auskalo zenbat milioi dolar.
-- Dirua ez duk arazoa motel, gainera Hotelak beti edukiko dik bere balorea. Hemendik hiru mila urtera, turismotik biziko garenean, ederki etorriko duk.
-- Nahi dekena egintzak Joxe Mari, ni ez negok ados eta hik dena, nola konpontzen deken bozketarekin, berriro irabaziko duk eta agur benhur, ni baniek.

Luis Mari Ralla altxa da, badoa, ez du jarraitu nahi bileran. Ate ondora hurbildu denean Alkatea atera zaio bidera.

-- Nora hoa, egon adi piskat, iritsiko gaituk adostasun batera.
-- Ez duk posible hirekin adostasun batera iristea. Adibide bat ipiniko diat : haurrak zergatik egon behar ditek hainbeste denbora Enparantzan? Nork erabaki dik egon behar dutela Hotel berrian?
-- Hori nik erabaki diat. Hotel berria egitea ona duk guretzat, hor lana sortuko duk, Alemanak egingo ditek Hotela, aste betean hasi eta bukatu. Alemania duk Europako motorra, guk jende horrekin ibili behar diagu. Ezin diagu beti abarkarekin ibili, tarteka ere zapata dotore batzuk jantzi behar dizkiagu.
-- Zenbat pentsatzen duk kobratzea haur bakoitzengatik?
-- Ez zekiat, horri buruz ez diagu oraindik hitz bat ere esan.
-- Enparantzak kobratuko dik diru bat haur bakoitzengatik?
-- Noski!

Egundoko istilua sortu da Komiteko kideen artean. Batzuk oso gaizki hartu dute Alkatearen erantzuna.
Hau eskandalua dagoena hemen barruan, Artxipik ate eta lehio denak itxi ditu. Oraintxe bai dagoela Komitea zatituta eta ez dakit zenbat pusketan.
Enparantzan dabilen jendea, ez dakit zer pentsatuko duen dena itxita ikusten dutenean.
Hemen barruan istilua ez da bukatu, bai zera!
Norbaitek porra batekin puskatu du lehio bat eta eskerrak, zeren orain zertxobait ikusten da. Ze txarra den ilunpetan egotea.
Desagertzen ez dena zarata da, ze sestra antolatu dute Alkateak eta Luis Marik. Isildu gabe jarraitzen dute bakoitza bereak esaten.
Hemen onena alde egitea da. Tabernan enteratuko naiz zertan bukatu den gaurko bilera triste hau.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

HAMABIGARREN ATALAREN AMAIERA

hurrengo kapitulua : DIRUDUNAK BA DATOZTE BERRIRO ENPARANTZARA

ENPARANTZAN, DEMOKRAZIA DAGO JOKOAN

2010-01-02T09:59:00.011+01:00

Askotan egiten duen bezela, Udaletxeko lehiotik bere baserrira begira ipini da, batzuetan orduak pasatzen ditu, gaur ez du denborarik, gaur azkar egin behar ditu gauzak.
Bere buruari galderak egiten dizkio, badaki berak erantzun behar dituela, baina…
Pentsatzen dago baserritar harrunta zenean, zoriontsuagoa zela, ez zuen orain bezela hainbeste diru erabiltzen, ezta pentsatu ere, orduan ibiltzen zuen langile baten dirua, beno, batzutan, adibidez txekorra saltzen zuenean, diru piskat manejatzen zuen.
Ez zituen inoiz bilerak egiten, ez zituen erabaki garrantzitsuak hartzen, Enparantzako Alkatea izan arte, Txanpain Frantsesa edan gabe zegoen.
Eta hala ere, ba du errezeloa zoriontsuagoa zela…. Kontzientziak agindu zion ordea, mundua aldatu egin behar zela eta bera izan zela aukeratua hori egiteko.
Ze gustora dagoen bere gaztetako kontuak gogoratzen, pila bat gustatzen zaio tarteka bere munduan galtzea, horrek lasaitu egin du.

-- Joxe Mari ¡

Komiteko kideak hasi dira etortzen eta bera ez da oraindik jabetu.

-- Joxe Mari hemen gaituk denak, bilera hasi behar diagu edo bestela zertarako deitu gaituk?
-- Ah Esther, hi al haiz, erdi lotan natxion.

Pare bat minutu behar ditu Alkateak, bere onera etortzeko. Beste denak eserita daude, zer entzungo duten zain.
Hau urduritasuna hemen dagoena, gutxi gorabehera eserita daudenak, igarritu dute ez dela bilera harrunta.

-- Bihar bertan Hotel berria eraikitzen hasi behar diagu.- Alkateak bota du bere ordagoa.
-- Nork erabakita!- Esteherrek luzatu dio lehenengo puntada.
-- Orain erabaki behar dinagu denon artean.
-- Nola orain erabaki behar dinagu? Hik erabaki duk eta askotan bezelaxe, esango diat, gauzak ez direla horrela egiten. Hik Demokraziaren konzeptua oso okertuta daukak.
-- Ez, ni Demokraziaren konzeptua oso praktikoa dinat, denborak bere garrantzia ba din eta ezin dinagu, aldiro aldiro bilerak egiten egon.
-- Eta bilerak ez egiteagatik, - Estherrek ez dio arnasa lasai hartzen uzten - hik hartzen dituk erabakiak hire kontura.
-- Sozialismo Aberatsean uzte ninan garbi gelditu zela, egoera larrietan, erabakiak ahal zirela aurreratu, gero noski, taldean adosteko.
-- Eskerrak gero taldean ahal direla adostu. Hi bihar hasiko haiz Hotela egiten, hartua izango duk ze enpresak egin, zenbat dirutan eta orain guk altxako diagu eskua.
-- Hik ez dun nahi Hotela egitea, ezta?
-- Agian bai, baino ez gabiltza hori eztabaidatzen. Eztabaidatzen ari gaituk Demokrazia bai ala Demokrazia ez, eta Hotela baino askoz garrantzitsuagoa duk. Gu Txurreroen Enparantza gaituk, gu mundu osoan erreferentzia gaituk, mundu osoa bizi duk Enparantzari begira eta hi, hemengo Alkatea, funtzionatzen duk Txatarreroak bezela, hik hartzen dituk erabakiak, hiri gogoa emandakoan egiten dizkiagu bilerak, bilioiak erabiltzen dituk sagardo botilak bezela, harrigarria benetan!
Eskerrak inork ez dakien nola gabiltzan gu, bestela ez genduke izango daukagun prestigioa munduan.
------------------------------------------------------------------------------------------------- hurrengo kapitulua : HOTEL BERRIA

ARAZOTIK ARAZORA

2010-01-02T09:39:00.009+01:00

Klinika martxan dago, Lau Haizeta martxan dago, langileak martxan daude, eta Enparantza ere, bizia ez delako inoiz gelditzen. Batez ere hemen.
Enparantza ezagutzen dugunok, jakin, ondo dakigu, egoten direla tarteka bolada batzuk txarrak, oso txarrak gainera; krisia handiak pasa izan dituzte hemengo biztanleek, nahiz eta hau munduko leku aberatsena izan.
Duela hilabete batzuk, Ekologi Berriarekin hain zuzen, Komiteak ireki zuen beste bide bat, bai Enparantzako eta bai Mundu osorako. Lehengo astean etorri zen Kanadako Lehendakaria, hango ministro batzuekin. Klinika nahi zuten ikusi, ea nolakoa zen eta erabat harriturik alde egin zuten hemendik. Ez zuten sinisten hilabete batean horrelako montaia egin daitekenik.
Tegnologiarekin harritu baldin baziren, ideologiarekin askoz gehiago oraindik, ez zituzten ulertzen hemengo planteamentuak.
Kanada eta beste nazio batzuk, ibilbide luzea egin beharko dute, hemengo egoerara iristeko. Eta egia esan, Enparantzan badaude sektore batzuk ez direnak oso aurrerakoiak. Adibidez Lau Haizetako langileak kexu bizi dira lanaren ordutegiagatik.
Komiteak eskatu diete, egunero hamabi ordu lan egitea eta batzuk oso gaizki hartu dute erabaki hori.
Arazoa oso erreza da ulertzen; Klinikan, haurrak hasi dira jaiotzen eta noski, horrek suposatzen du sekulako aldaketa langileen artean.
Normalki Hoteleko gelak turistarentzat izatendira. Hemen egunero, hiru mila edo lau mila turista pasatzen dira asteegunetan, eta asteburutan gehiago. Orain ordea egoera aldatu egin da, zeren haurrak aste batzuk betetzen dutenean, ezin dute Klinikan jarraitu, orduan ez dago beste erremediorik, Lau Haizetara eraman behar dituzte.
Hori dela eta ez dela, hemen, duela astebete zurrumurru bat dago eta da, Ezeiza auzoan, Komiteak eraikiko duela Hotel erraldoi bat. Esaten dutenez sei mila gelakoa.
Hau dena esanda, badirudi arazoak daudela, baina ez da ezer benetako arazoarekin konparatuta. Benetazko arazoa da, Klinika piskat gelditu egin behar dela, ezin delako erritmo berdina jarraitu haurrak egiten. Lau Haizetan ez dago lekurik.
Eta aspaldiko eta betiko fantasma azaldu da : abortoa.

-- Besterik ez nian esan Joxe Mari, abortorik ez. Horixe bakarrik eskatu nian!!
-- Patxi egon adi lasai, ez zegok abortorik eta.
-- Oso, ondo zekiat baietz, Astigarragako emakume batek esan zidak, bera Klinikako ama horietako bat duk, eta bazekik zertaz ari den.
-- Ez zegok abortorik, gertatu dekena duk, haur gutxiago jaiotzen dela, ez zegok lekurik Lau Haizetan. Beste Hotel bat egin beharko diagu Ezeiza auzoan.
-- Eta zeren zain hago Hotel hori egiteko?
-- Komitea puskatuta zegok. Beno, puskatuta zegok beti, baina orain....Luis Mari Ralla eta Koldo Elizasu, odola baino gorriagoak dituk.
-- Hori sinisten diat bai. Altzako semeak eta Komunistak! Ze ikusteko jaio gaituken.

Joxe Marik ez du kentzen begirada lehiotik, bera hemen dago baino burua ez dauka hemen. Hala ere gaitasuna du elkarhizketa jarraitzeko.

-- Jaio bakarrik ez, baita milioika urte bizi.
-- Hori ez duk batere txarra. Neurria hartu behar, presak oso buru gutxi dik.
-- Presak buru gutxi eta gauzak azkar egin behar. Oraintxe bertan bilera egingo diagu, ez zegok segundo bakar bat itxaroteko. Bihar bertan hasiko gaituk Hotel berria egiten, hamar mila gelakoa. Hiru mila metroko alturan, zabaldu ezin denean, luzatu egiten duk eta kitto!
-- Hori duk Joxe Mari, hori egin behar duk. Laguntza baduk Komitean, Artxipik lagunduko dik, Ralla gazteak ere bai, Mirasungoa ez duk mutil txarra, baduk laguntza, ez hago bakarrik. Ni ere joango nauk Hotela bedeinkatzera.

Joxe Mari badoa, presa ikaragarria dauka. Oraintxe bertan hasiko da deitzen Komite osoari. Lanak bihar bertan hasi nahi ditu eta hasiko ditu.
Urduri dago eta urduritasun horrek indarra ematen dio. Udaletxearen argi denak piztu ditu, behar direnak eta besteak ere, deitu eta deitu dabil, ez da konturatzen lehiotik deituta, seguraski lana aurreratu egingo duela.
Zenbat gauza egiteko dauzkan, denak garrantzitsuak, baina bat garrantzitsuegia : lortu behar du Komitearen onarpena Hotel erraldoia eraikitzeko.
Ez da lan erreza. Diru pila kostako du, oraindik ezin da kalkulatu. Beste aldetik lana emango du, hori da bere karta, berak hori jokatu behar du, Hotelak lana sortuko duela.
Eta Enparantzan ez dago langilerik Hotel berrian lan egiteko.
Momentuan ez du horretaz pentsatu behar, oraindik ez dago egina, gero gerokoak.
Orain bilera prestatu behar du, hasieratik bukaeraino.
-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : ENPARANTZAN, DEMOKRAZIA DAGO JOKOAN

NEGOZIAZIO ZAILA

2009-12-31T08:20:00.008+01:00

Taldea badator balkoiko ate ondora. Alkateak balkoitik entzungo du erabakia.

-- Enparantzan geldituko gara bi urte. Guretzat ez dugu nahi inongo oparirik. Egingo duguna, egingo dugu pertsona salbatzeko.

Joxe Marik ez du oso aurpegi alaia ipini, gehiago nahi du, bi urte gutxi dira, beno Komitearen kalkulotan, agian nahikoa dira egitasmoa aurrera ateratzeko.

-- Zuek ez duzute nahi ezer zuentzat, zuen erabakia da eta ez dut ezer esateko. Hala ere hau entzun mesedez : beste bi urte gelditzen bazarete, Astigarrako Udaletxeari Enparantzak emango dizkio mila bilioi dolar.

Aho zabalik gelditu dira entzun dutenarekin, diru kopuru hori ez du inoiz Astigarrako Udaletxeak izan , ez eta ametsetan ere, beno, beste herri asko bezala.
Hainbeste diru manejatzeko, Udaletxe berezia izan behar du, Enparantza bezela.
Berriro elkartu dira gonbidatuak, oraingoan piskat urrutirago joan dira eztabaidatzera;
hemendik konturatzen naiz desadostasunak daudela eta normala da, dirua kantitate horietan sartzen denean nonbait, beti sortzen ditu istiluak.

-- Eta guri zenbat diru emateko prest zaude?.- Gizona badirudi bere kontura doala.
-- Esan dizuet lehen, zuek ahal duzutela hemen dohainik bizi eternitate osoan, Enparantzak esku arterako emango dizue, mila dolar egunero.
-- Diru gutxi da, horrekin ezin da uhartea erosi.
-- Ondo pasatzeko ez da hain urrutira joan behar, Goizuetak ere inguru ederrak baditu.

Akateak esan duena ez du oso gustora entzun, taldean dagoen gizon bakarrak.
Emakumeak badute nahiko buru hauste, batzuk hau nahi dute eta besteak bestea, Alkateak lortu du zatiketa, oraintxe bertan ez dakit nola bukatuko den asuntua.
Orain arte isilik egon den emakume bat, hitza hartu nahi du.

-- Labaka Jauna hau azkar eta ondo bukatu behar dugu. Gure herriko Udaletxearentzat bostehun bilioi eta guretzat beste bostehun, ados zaude?
-- Ni ados nago. Bihar bertan sartuko dizkiot kontuan bostehun bilioi zuen herriko Udaletxeari eta zuei, emango dizuet urtero ehun bilioi.
-- Ez, ez, eman behar diguzu gehiago, guk ez ditugu egingo bost urte, lau baizik. Hemen kontuak ondo egin behar dira.
-- Ez zarete xamurrak biguntzen! Hau oraintxe bertan bukatuko da. Emango dizuet bostehun bilioi eta kitto.
-- Noiz?
-- Lau urte betetzen dituzutenean.

Emakumeak elkar begiratu dira, beraien aurpegietan ez du ematen haserre bukatu dutenik. Beraz, lanean hasi behar dute.
Negoziazio zaila izanda, naiz eta pertsonak izan,...diruak oso ondo engrasatzen du Zorionaren makinaria.
Egia da Dirudunen Demokrazian bizia ahal dela erosi, bizi kalitatezkoa nahi dut esan, bera da Sistema Kapitalistan, zutabe nagusiena.
Berak eta zoritxarrez, herriak, lapurrei ematen die prestigio soziala.
Langileak mirestu egiten ditugu Dirudun lapurrak. Ze tristea.
Ni ez naiz etorri Enparantzara saltsa ipintzea, hemen nago gertatzen dena kontatzeko.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : ARAZOTIK ARAZORA

EKOLOGI BERRIA MUNDU OSORA ZABALTZEA

2009-12-31T07:44:00.006+01:00

Hau momentu ederra da, oso ederra, horrelakotan ospatu egin behar da.
Txanpain trago batetik bestera, Alkateak eskua altxa du, orain ere izango du zerbait nekatzen ez den buru horretan.

-- Enparantzaren izenean, esan behar dizuet, zuen lana egin ondoren, ahal duzutela hemen betirako bizitzen gelditu.
-- Eta zein da gure lana?
-- Egon piskat, oraintxe bertan explikatuko dizuet zehatz mehatz zein den zuen lana.

Pentsatzen dago, beti pentsatzen, eskerrak hilezkorra dela, bestela burua aspaldi lehertu zitzaion.

-- Enparantzak azkeneko bileran, erabaki zuen egitasmo berria aurrera bultzatzea, zuek hobeto ulertzeko, Ekologi Berria Mundu osora zabaltzea.
Zer da Ekologi Berria? Izenburuak garbi adierazten du, Ekologi mota ezberdin bat, orain arte ibili gara zuhaitzak eta ibaiak zaintzen eta ez ginen konturatzen petsona ari zela mundutik desagertzen, gure gizartea ohiana ari dela bihurtzen.
Asmo horrekin, pertsona salbatzeko asmoarekin, sortu dugu Ekologi Berria.
Hilabete batzuk eztabaidatu ondoren, iritsi gara orain gauden fasera, gure Klinikan, laister hasiko dira haurrak jaiotzen. Haur hoiek bereziak dira, zeren ziurtasun osoa dugu pertsonak izango direla
Nola daukagun ziurtasun osoa gure haurrak pertsonak izango direla?
Gurasoak pertsonak zaretelako.
Hori da gure egitasmoa eta horregatik zaudete zuek hemen. Ez dago besterik.
-- Bai, ba dago besterik Labaka Jauna – hitza hartu duena ez da bozeramailea – zuk ez duzu segundo bat pentsatu, zer nolako iritzia izango dugun guk, ea prest egongo garen horrelako lan bat egiteko, eta horrela abar eta abar.
-- Urte batzuk izango dira bakarrik. Komitean eztabaidatu dugunean, bost urteko epea ipini dugu beti. Zuentzat zer dira bost urte? Zuek milioika eta milioika ute biziko zarete eta primeran gainera.
-- Zuk ez dakizu entzuten, ez duzu ikasi entzuten, - orain bozeramailea da - garbi ikusten da hemengo jabea zarela.
-- Gezurrik ez, ni ez naiz jabea, ni Txurreroen Enparantzako Alkatea naiz, beste ezer ez.
-- Beste ezer ez, zer gehiago behar duzu? Dena zuek erabaki duzue, pertsonak duen aberastasun handiena, erabakitzeko eskubidea, hanka aspitik pasa duzue eta gero entzun behar dugu, pertsonak salbatzea etorri garela, beno, etorri…..
-- Badakigu gure egitasmoan kontraesan batzuk daudela, kritika hori onartzen dugu, baina garrantzitsuena azken emaitza da. Emaitza ezin hobea izango da, Mundu osoan biziko dira pertsonak eta hori izango da zueiri esker.
Enparantzaren izenean eskatu behar dizuet, bost urte hoiek betetzeko eta ondo dakigu, inoiz ezingo duela inork, zuen lana behar den bezela ordaindu.
Enparantza saiatuko da zueiri merezi duzuten bezela eskertzen.
-- Ezin dugu horrela erabaki, gure artean adostasun batera iritsi behar gara.

Joxe Mari balkoira atera da, daukan aurpegiarengatik ez du ematen triste dagoenik, erantzun ona espero du, hori iruditzen zait behintzat.
Nere ustez erantzuna ez da berak nahiko duena izango, baina tira… ahalko dute egitasmoa martxan jarri.
------------------------------------------------------------------------------------------------- hurrengo kapitulua : NEGOZIAZIO ZAILA

GU IZAN GARA AUKERATUAK

2009-12-31T07:17:00.005+01:00

Alkateak eztabaidatzen ohitura gehiago dauka emakume hauek baino. Berak erantzuna mihiaren puntan dauka beti, seguraski gaur egun, segan ez du hainbeste erreztasunik izango.
Baina bizia hala da, Enparantzako Alkateak mozteko mihia erabiltzen du segaren ordez,
egokitu eginda denbora berrira.

-- Guk ez dugu erabaki hona etortzea, zuk bahitu egin gaituzu, zuk ez dituzu pertsonen erabakiak errespetatzen.
-- Esaten ba dizuet, egiten dudan guztia pertsonengatik egiten dudala. Ni askoz hobeto egongo nintzateke nere baserrian bizitzen, mila aldiz hobeto. Hemen, ni ere bahituta nago, baino norbaitek salbatu behar du mundua.
-- Eta guk salbatu behar dugu mundua!
-- Noski baietz, gu izan gara aukeratuak.

Astigarragako pertsona hauek oso naturalak dira, barru barrutik atera zaio bere harridura
taldeko bati.
Bordako monstruoa jarraitzen du makinatzen, bere burua ez da segundo bakar batean gelditzen, nik piskat ezagutzen dut eta konturatu naiz ba duela zerbait ile artean.

-- Hilezkortasuna noiz nahi duzue lortu. Nahi ba duzue oraintxe bertan, behera jaitsi, piku txuria jan eta kitto. Betirako izango dituzue hogeita hamairu urte, burnizko osasuna, eta nahi duzuen guztia.
-- Zer da nahi dugun guztia? Emakumeak isildu egin dira eta gizonak galdetu du.
-- Zuek nahi ba duzue eskaera bat egin, ez dakit…nahi duzue uharte bat erostea adibidez?
-- Ze uharte? Non dago? Aireportua badu? Hegazkinak hara iritsiko dira?
-- Ez gara sartuko zehaztasunetan – Alkatea hasi da pozik jartzen – uharte horretan ez da ezer faltako.
-- Hemen erabakiak ez ditugu hartuko banaka, - bozeramaileak berreskuratu du bere papera - talde bat gara eta hala funtzionatuko dugu.
-- Bai, talde bat gara eta nik Hilezkortazuna lortu egingo dut. Inork ez ditu hartzen erabakiak nere ordez.

Gizonak gauzak oso garbi ditu eta ez du batere arazorik adierazteko. Emakumeen artean
batek eskua altxa du, ez gehiegi baina piskat bai, nahikoa Alkatea ohartzeko.

-- Zerbait nahi duzu esan?
-- Nik ere gustora lortuko nuke Hilezkortasuna.
-- Hori egina dago, pikua jan eta kitto. Gainera errezago oraindik, nik ekarriko ditut piku batzuk. Errezago oraindik, oraintxe bertan ekarriko ditu zortzi piku txuri Udaltzain batek.

Talde modura nahi dute funtzionatu eta garbi esanda, ez dakit lortuko duten. Hilezkortasuna azkenean denak nahi dute, oso pastel gozoa da ezetz esateko. Alkateak gonbidatuta Udaletxeko mahai handiaren inguruan eseri dira zortziak.
Oso urduri daude eta normala, gauza gehiegi dira egun baterako. Bidaiko arazoak ahaztu gabe, orain beste historia batean sartu dira.
Atzo Astigarragan zeuden, beraien herri txikian, orain munduko Enparantza garrantzitsuenean, ospetxuenean daude, Txurreroen Enparantzan, Joxe Mari Labakarekin txanpaina edaten.
Momentu hau ez zaie bizi osoan ahaztuko.

-- Orain zutitu egingo zarete eta zortziak batera jango duzue piku txuria.

Ezin dute disimulatu sentitzen duten zirrara, bata besteari begira daude eta begiraden hizkuntzan, besarkatzea erabaki dute. Baita ere erabaki dute ez direla inoiz hilko. ZORIONAK.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : EKOLOGI BERRIA MUNDU OSORA ZABALTZEA

EZ GARA ETORRI, EKARRI EGIN GAITUZU

2009-12-31T06:55:00.010+01:00

Bapatean Enparantzako ate handia ireki da eta bizia sartu da harro harro.
Idi pare dotorea azaldu da denen aurretik, bere gurdia lastoz beteta dakarrela. Gurdi inguruan udaltzainak kokatu dira, itxurarengatik zerbait garrantzitsua dator gurdi horretan.
Udaletxearen aurrean gelditu da. Bi udaltzain joan dira abisua ematera. Nere ustez hobe dute gauzak piskat azkarrago egin, bestela hemendik gutxira eguna izango da, gauari bizi motza gelditzen zaio goiz honetan.
Ni piskat hurbiltzen naizen bitartean begirada bat botako diot Enparantzari. Lasai egon lagun, ez dago beste munduko mugimendurik, langile batzuk Lau Haizetara lanera doaztenak, Anaiak taberna oraintxe irekitzen eta ez dago askoz gehiago.
Lasaitasun giro honetan Alkatea azaldu da balkoian, ikusi nahi zuen gurdia, beno hori iruditu zait neri, bestela zertarako atera da balkoira?
Udaletxera igo diren bi Udaltzain txistu bizian jaitsi dira, zerbaiten agindua jaso dute.
Lasto gainean dauden sokak kentzen hasiko orduko, emakume batzuk garraxika salto egin dute gurditik.
Hau ustegabea, ze baldintzetan ekarri dituzten! Ez nuen inoiz pentsatuko gurdi batean sartuko zirela Enparantzan.
Garbi esanda, iruditzen zait pasada bat, ez dakit gauzak horrela egiteko eskubiderik badagoen, ez zait iruditzen.
Estulka jarraitzen dute oraindik, itomena ikaragarria jasan dute, ze tratu hartu duten!
Alkateak errezena egin du, agindu die Udaltzainei erropa berria eta gozari ona ekartzeko.
Joxe Mari berak egundoko sustoa hartu du, garbi konturatu da, ze arriskutxua zen Astigarragatik Enparantzaraino gurdian eskutatuta etortzea.
Itotzeko arriskuan egon dira eta orduan bai, Ekologi berria hankaz gora joango zela.
Zorionez dena edo gehiena pasa da, zazpi emakume eta gizon bat, beno zortzi pertsona daude Alkatearekin hitzegiteko prest.
Protokolo dena bukatu denean, Alkatea hitzegiteko amorratzen dago.

-- Lehenengo, eskerrik asko etortzeagatik.
-- Labaka Jauna gu ez gara etorri, derrigortuta ekarri gaituzu.
-- Hori izanda nahitanahiez eman behar genuen pausoa. Orain lasai lasai egin behar duguna da hitzegin, esan behar dena esan, hau da une egokia, ez dugu aukera galdu behar.

Etorri berri diren pertsonak elkarri begiratzen dira, eta horrelakotan gehienetan gertatzen den bezela, batek hartu behar du hitza denen izenean, bestela ez litzateke posible izango elkar ulertzea.
Lehen hitzegin duen pertsona, ba dirudi berriro hizketan hasiko dela, baina oraindik ez da bera nahi duen bezela prestatu.
Gaztea da, ez ditu hogeita hamabost urte izango, ia ziur nago Astigarragan jaio eta bizi dela, gure euskera berdina dauka.
Joxe Mariri hobeto entzuteko edo auskalo zergatik, hurbildu eginda piskat Alkatearengana.

-- Hemen ez dago asko hitzegiteko, guk etxera joan nahi dugu eta gure erabakia errespetatu egin behar duzu.
-- Etxera joango zarete, zertarako hainbeste presa. Gure artean zoriontsuak izango zarete, Hilezkortasuna, zortziek lortuko duzue.
-- Labaka Jauna guk etxera joan nahi dugu, guk Hilezkortasuna ez dugu nahi, ez baldintza hauetan behintzat.
-- Hilezkortasuna oparitu eta gainetikan zuek nahi dituzue baldintzak ipini. Ez al da pixkat gehiegitxo?
-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : GU IZAN GARA AUKERATUAK

MUNDUA ALDATZEKO ORDUA IRITSI DA

2009-12-30T08:52:00.010+01:00

HAMABIGARREN ATALAREN HASIERA

Iritsi da ordua, orain da unea, hau da momentua Mundua aldatzen hasteko. Hauxe zeukan buruan Altzako baserritar batek, Kalifornia porruz bete zuenean.
Horixe bera dauka buruan Altzako beste baserritar batek: Mundua aldatzea.
Aldatu onerako noski, bestela ez du merezi hainbeste buru hauste.
Eta ez da ezer falta Mundua aldatzen hasteko, une batetik bestera hasiko da aldaketa, zehaztasun txiki bat besterik ez da tresneria martxan jartzeko.
Baikor samar izan naiz, esan dudanean piskat bakarrik falta dela, piskat baino gehiago falta da oraindik.
Falta dira ama izateko iritsi behar diren pertsona emeak eta baita ere, aita papera bete behar duen gizona.
Ikusten duzu lagun pausoak ezin direla luzeagoak eman, poliki poliki egiten dala bidea, pertsonarentzat iristea da garrantzitsuena eta zertarako iritsi den garrantzia.
Momentu honetan gauzak dauden bezela ez daude gaizki, baikor egoteko motiboak baditu Alkateak, hala ere burumakur dabil Udaletxean, handik hona.
Ezin du ulertu nola pasa daitekeen hainbeste denbora, Astigarragatik Enparantzara etortzeko. Ez zaio arrazoirik falta, ni ez naiz txofer ona eta hogei minutun etorriko nintzateke lasai asko.
Horrelako momentutan konturatzen gara, orduak ez direla berehala pasatzen. Ordularia poliki poliki bizi da, segundu bakoitza dirfrutatuz errezago izango da zoriona lortzea.
Gaur gauean Enparantzan ez daude horrelako kontuak, Zoriona Errenterrira joanda kafetxo bat hartzea. Hemen badirudi dena gelditu egin dela, Enparantzan ez da ezer mugitzen, ez da inor azaltzen, etxe bakar batean ez da argia pizturik ikusten.
Dena itzalia dago.
Txurreroen Enparantzan inork ez du arnasarik hartzen.
Nik uzte nuen Klinikaren asuntua nahiko isilpean zegoela eta dirudienez mundu guztia daki. Bestela nola ulertzen da isiltasun hau, ilunpe ikaragarri hau?
Piskat pentsatzen jarri ezkero, oso normala da hain leku txikian eta hain aislatua dagoen lekuan jendeak dena jakitea, Enparantzaren gehiengo handia ez da inoiz irteten hemendik, ba daude batzuk ez direnak inoiz atera, bizi osoa kilometro batean egin dute eta jarraituko dute egiten.
Egia esango dizut lagun, nik ez dakit nahiko nukeen beti hemen bizi, Hendaia faltan botatzen dut, Txingudi, Abadiako ibilbidea, Hendaiarrak eta
-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : EZ GARA ETORRI, EKARRI EGIN GAITUZU

AZKENEAN DENA KONPONTZEN DA

2009-12-21T14:18:00.013+01:00

-- Zuk deitu nauzu?
-- Bai. Gaur bertan ekarri behar dituk pertsona batzuk Enparantzara.
-- Udaltzainen artean erabaki dugu, horrelako lan mota ez egitea, pertsonen eskubideen aurka dijoalako. Pertsona horiek ez dute Enparantzara etorri nahi.
-- Onartzen diat hire dimisioa. Hire erropak hartu, beste ezer ez, eta alde egin Enparantzatik. Ah, ez ahaztu familia hirekin eramatea.
-- Zuk ezin duzu hori egin, ezin duzu nere seme-alabak etxerik gabe utzi.
-- Hik ez duk lana egiten Enparantzarentzat, beraz Enparantzak ez dik zergatik hiri soldata ordaindu behar, eta gutxiago etxea eman.
-- Baina, baina……

Udaltzainak ez du bere bizi osoan horrelako trago bat hartu. Bapatean mundua erori zaio gainera. Begiekin laguntza bila dabil. Badirudi laguntza piskat izango duela.

-- Joxe Mari ez duk inongo eskubiderik – Ixabelek kontzientziari heltzen dio - horrelako erabakiak hartzeko.
-- Enparantzak onartu din egitasmo bat eta nik Alkate bezela, derrigortuta negon aurrera bultzatzea.
-- Hik ez duk inongo eskubiderik, pertsonak abereak bezela tratatzeko.
-- Nik ez dizkinat pertsonak abereak bezela tratatzen. Nik aurrera atera behar dinat egitasmo bat, Enparantzak hala erabaki duelako. Pertsona, arrisku bizian zegon eta guk salbatu egin behar dinagu.
-- Ez edozein moduan – orain Itziarrek aurre egiten dio Alkateari – hik nahi duk pertsona salbatu, hi pertsona izan gabe.
-- Ez adi hain urrutira joan, nik eta Komite osoak Hilezkortasuna lortu dinagu pertsonak garelako. Usten dinat hori garbi dagoela.
-- Hori ez zegok garbi – Itziarrek heldu dio eztabaidari – hi kasu honetan portatzen ari haiz gizon nazkagarriena baino nazkagarriago.
-- Hau bukatu dun. Komiteak beteko din Txurreroen Enparantzako egitasmoa.

Joxe Marik ez du inongo zalantzarik zer egin behar duen. Beste Udaltzain buru bat izendatzeko asmoa du. Egia esan, ez du denbora asko eta presaka ari da.
Komiteko kide batzuk alde egin dute, pentsatuko duzu lagun nortzuk diren, Itziar eta Ixabel. Esther paper batzuk ordenatzen dabil.
-- Beno eta hik zer egiten duk oraindik hemen? – Udaltzaina ogirina baino txuriagoa dago.
-- Beste… beste…. erabaki bat hartu dut. Gaur bertan ekarriko ditugu pertsona horiek.
-- Hori duk, horrela bai, horrela egiten duk mundua hobea, erabaki arriskutsuak hartzen. Munduaren etorkizuna, pertsonaren etorkizuna arriskuan baldin bazegok, edozein erabakia egokia duk. Emaitza duk garrantzitsua, ez moduak.
Josetxok, Mundua gidatzeko eskatu zigun eta horretan gabiltza.

Azkenean arnasa lasai hartu du.
Orain Txanpain piskat edan behar diagu.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

HAMAIKAGARREN ATALAREN AMAIERA

-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : MUNDUA ALDATZEKO ORDUA IRITSI DA

ALKATEAK, ERREZ IRABAZI DU BOZKETA

2009-12-21T14:08:00.007+01:00

Beno, iruditzen zait etorri baino gehiago, ekarri egingo dituztela, bestela ez da ulertzen elkarhizketa hau. Ni behintzat horrela ulertu dut.
Zuri lagun zer iruditzen zaizu?
Alkateak ez du zalantzarik nahi gaurko bileran, dena ondo irtetea nahi du. Ezer ez faltatzeko Txanpain kaxa ireki du. Badaezpada lehenengo tragoa hartu du.
Alkatea altxa da, kopa eskuetan duela, zerbait handia esateko gogoa du.
-- Ekologi Berria bultzatzea eta hedatzea erabaki genuenean, ba genekien arazo batzurekin topatuko ginela, baina ba genekien ere gainditzeko gai izango ginela eta garela. Horregatik esan dut, pertsona hoiek gaur bertan iritsiko direla Enparantzara.
Iritsi esan dut, zeren ekarri egingo dituzte.
Estherrek konfidantza gutxirekin eskua altxa du

-- Ez zekiat garbi, guk eskubidea ba ote dugun, beraien borondatearen kontra, indarrez hona ekartzeko.
-- Bai, ba dinagu, gure helburua ez delako emaitzen etekina guretzat bakarrik izatea, baizik Mundu osoarentzat. Hor zegon erabaki Sozialistaren gakoa.

Luis Mari Rallak hitza hartu nahi zuen, baina ezin izandu du. Kanpoan sekulako zarata dago. Ez dizut lagun ezer esan nahi, baina ia ziur nago zer den.
Horrelako zarata entzuten denean ia ziur da, edo ia gabe manifestazioa dagoela. Enparantzako Udaltzainak, batzuk, ez denak noski, manifestatzea erabaki dute. Ez daude asdos Alkatearekin.
Pankartan oso garbi esaten du.
“ Pertsonak gara eta pertsonen erabakiak errespetatzen ditugu”
Komiteko kideak ez dira balkoira atera, lehio batetik ederki irakurri dute. Joxe Mari pentsatzen dago.

-- Lagunak bozketa egin behar diagu. Galdera bakarra izango duk eta erantzuna ere.
Ados hago Ekologi Berriarekin bai hala ez?
-- Hori joko zikina duk – Itziar ez dago ados formetan – ni ados negok Ekologi Berriarekin, baina ez hik lortu nahi deken moduan.
-- Ez zegon beste modurik eta gure egitasmoaren emaitzak, moduak baino askoz garrantzitsuagoak ditun. Orain bozketa hasten duk. Ados dagoena eskua altxa.
-- Bat, bi, hiru, lau, bost, Alkateak errez irabazi du.
-- Artxipi esaiok Udaltzain buruari etortzeko berehala hona.
-- Eta ez ba dik nahi?
-- Dimititu duenari utzi bakean, bigarrenari esan.
Gutxitan edo oso gutxitan ikusi dut Txurreroen Enparantzako Alkatea egoera honetan.
Ez da xamurra Bordako monstruoa hain haserre ikustea. Nabarmena da ze garrantzi ematen dion Enparantzak Ekologi Berriari.
Ze luzeak ari diren egiten minutu hauek, inork ez du ahoa ireki nahi, ze zaila den itxarotea horrelako egoera batean.
------------------------------------------------------------------------------------------------- hurrengo kapitulua : AZKENEAN DENA KONPONTZEN DA

AMAK EZ DUTE ETORRI NAHI

2009-12-21T08:12:00.009+01:00

Joxe Mari pozik dago, irribarretsu, Klinikaren egitasmoa aurrera doa, Luis Mari ere, oso pozik dago, bere ametsa egi bihurtuko da.
Ekologi Berria jaio da, azkenean pertsona salbatzea izango da Ekologisten lehentasuna.
Dirudienez klinika gaur bertan bukatzeko asmoa dute, bi mila langile ari dira zuloa egiten. Ez dakit nondik atera dituzten hainbeste langile, ez dakit ez ote diren robotak, denak dute adin berdintxua, erropa berdina, altura ere.
Eta egia esan, berdin da, nor diren eta nolakoak dire langileak. Gaur bertan bukatzen baldin ba dute Klinika, Bikain!
Momentu honetan Enparantzan ez dago inor, biztanle denak ohean daude, lo daude. Komiteko kideak Udaletxean ezkutatu dira, ilunpetan, Patxirekin batera.
Gu ere hemen gaude, ezkutuan, ea noiz alde egiten duen garabi erraldoia.

-- Kaiku imaginatzen duzu Eliza erortzen dela, ze kalte egingo lukeen?
-- Lasai egon Eliza ez da eroriko, lehenago botako du garabia eta gero, goxo goxo bere gainean etzango da.
-- Nik lehenbailen bukatzea nahi dut – Patrixi ez dut inoiz horrela ikusi – nere bizi osoan ez dut hainbeste beldur pasa.
-- Etxera joateko gogoa duzu?
-- Hemen ere etxean nago, baina negua dator eta nahiago dut Biriatun pasa.
-- Ba dakit bai, zergatik joan nahi duzun Biriatura, jaiak ospatzera.
-- Udaberrian itzuliko naiz berriro.

Ba doa nere lagun zaharra, Lapurdira. Ze polita den Bidasoa bailara Udazkenean.
Ze goxoak diren, Lapurdiko hizkinean hegohaizeak ematen dizkigun musuak.
Piskat nostalgikoa ipini naiz eta ez da momentua horrela jartzeko. Gaur egun handia da Enparantzan eta hala ere, lan eguna.
Momentuz lan eguna da, zeren Udaletxeko saloian Txanpain kaxak itxaroten daude ea noiz bukatzen den bilera.
Cohibas kaxa ere itxaroten dago. Gero ikusi beharko da, dena hain ondo joan den.
Komiteko kideen artean ez da nabaritzen poz handirik, aurpegi batzuk haserrea gehiago adierazten dute poza baino.
Alkatea zutitu da, bilera hastera doa. Ezin da galdu segundo bat gehiago.
-- Egun on denoiri. Esan behar dizuet, gure egitasmoa Ekologi berria aurrera doala. Klinika lanean hasteko prest zegok.
-- Eta zergatik ez duk hasten?. – Ixabelek bota du lehendabiziko tiroa.
-- Arazo txiki batzuk zeuden, ez dun ezer larria, laister konponduko dizkinagu.
-- Hobe duk egia esatea, bestela bilera luzatuko duk auskalo noraino.
-- Esan dinat Klinika prest dagoela.
-- Eta zergatik ez duk esaten, ama izan behar duten pertsona hoiek, ez dutela etorri nahi.

Joxe Mari dagoeneko hasi da ilea eskuarekin orrazten. Itxura txarra hartzen diot gaurko bilerari.

-- Ixabel gaur egun handi dun guretzat, denontzat, beraz bakea behar dinagu, ados?
-- Ni ez nabilek borroka bila, bakar bakarrik esan diat ama izan behar duten pertsona hoiek ez dutela onartzen lan hori eta ez direla etorriko Enparantzara.
-- Hiri nork esan din gezur hori? Hi egondu haiz pertsona hoiekin mintzatzen?
-- Hi egondu haiz Marxekin mintzatzen?
-- Ez. Nola nahi dun ni Marxekin hitzegitea.
-- Orduan zergatik hitzegiten duk Sozialismoari buruz?
-- Ez dun berdina, adibide horrek ez din balio. Gu egunero ari gaitun borrokan Sozialismo Aberatsa agintzeko mundu osoan. Nik ahal dinat hitzegin Sozialismoari buruz eta hik ere bai. Beste gauza bat dun Ekologi berria, hik ezin dun ezer esan, gainera ez dun ezagutzen egitasmo honen mamia.
-- Nik ezagutzen diat hiri ondo, oso ondo, - Ixabelek hitzegitendu eta Itziar altxa da. -
hik nahi duk egin nahi dukena eta horrela ez dituk gauzak egiten. Pertsona hoiek ez ditek Enparantzara etorri nahi, haurrak egitea untxiak bezela.
-- Hori hik esaten dun, pertsona hoiek ez ditun etorri oraindik, etortzen direnean hitzengo dinagu beraiekin ea non dagoen arazoa eta konponduko dinagu.
-- Pertsona hoiek ez dituk etorriko inoiz, entzun duk, inoiz!

Itziar sartu da buru belarri elkarhizketan, Enparantzako sorginak, jo du lehendabiziko ordagoa.

-- Pertsona horiek etorriko ditun gaur bertan eta hitzengigo dinagu lasai lasai eta desagertuko ditun dauden arazo guztiak.

Hau bai izan dela ordagoa. Joxe Mari ez dabil txorakeritan. Ziurtatu egin du gaur bertan etorriko direla eta etorriko dira.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : ALKATEAK ERREZ IRABABAZI DU BOZKETA

ELIZA DANTZAN DABIL

2009-12-21T07:55:00.010+01:00

Egunak eta asteak pasa dira, hemen ez da ezer aldatzen, dena betiko lekuan dago. Momentu honetan Enparantza nahiko geldirik dago, ez dago ohizko erritmoa eta da, Komitea buru belarri sartuta dabilelako Klinikaren eraikuntzan.
Klinikaren eraikuntzan esan dut, zuk ulertzeko eran, zeren ez da milimetro bat aurreratu,
oraindik ez da ezertxo ere egin. Martxa honetan ezineskoa da Klinika egitea eta egitea, Txurreroen Enparantzarentzat hil ala biziko kontua da.
Oso garrantzitsua da egitasmo hori eta ez dut esaten diruarengatik bakarrik. Patxiri eman dizkioten bost bilioi horiek ia ahaztuta daude, baditu beste mila bilioi gastatzeko.
Hemen garrantzitsuena egitea da. Enparantzak bizia behar du, gorputza behar du.
Ni gauero gauero egoten naiz Elizaren atea zaintzen; beti pentsatzen dut, gaur izango dala, gaur gauean hasiko direla lanak, gaurtik ez dala pasako eta... pasatzen ari da.
Neretzat nahiko garbi dago zer gertatzen ari den, Klinikara etorri behar duten pertsona emeak, ez dute etorri nahi. Beraien borondatea ez dago salgai.
Pertsonak dira eta ezin dira erosi, diruak ez du indarrik ideologia benetakoa denean, sentimenduak agintzen dutenean.
Aberatsen demokrazian ohituta gaude diruak eta dirudunak nahi dutena egitea, diruak dena erosten du.
Erosten du maiz, erosten du askotan, erosten du gehiegitan, erosten du ia beti, baina ez du erosten beti. EZ BETI!!
Momentu honetan Txurreroen Enparantzako Komiteak erabaki du Klinikaren lanak hastea. Ekologi berriaren egitasmoa aurrera doa, nahiz eta amarik ez egon haurrak jaiotzeko.
Zu galdetuko zara lagun, nola dakidan hau dena hain ziur esateko?
Eulien etxean nago, isil isilik ilunpetan, hemendik ikusten dut Enparantzan gertatzen den guztia.
Alkatea, Luis Mari Ralla, Artxipi, Patxi, Udaltzain batzuk etorri dira, Enparantzako atea ireki dute. Enparantzaren beste aldean, Altzan, makina beldurgarri bat dago.
Martxan jarri dute, garabi monstruoa da, ia ia ez daukat ausardirik begiratzeko.

-- Kaiku, Kaiku!

Hau Patrixi da, ziur nago. Ilunpe honetan ezineskoa da ikustea.

-- Kaiku!
-- Non zaude?
-- Hemen, zure aurrean.
-- Zer egiten duzu Enparantzan, ez zara Biriatura joan?
-- Bai, baina atzo etorri nintzen bisita bat egitea.

Garabi beldurgarria gero eta handiagoa da, ezin da sinistu, baditu gutxienez mila metro alturan

-- Nik beldurra daukat – Euli gaisoa hotzikaraz dago – hau munduaren bukaera da.
-- Egon zaitez isilik, zu oso ausarta zara eta.
-- Nondik atera dute Dinosaurio erraldoi hori ?

Jaun-Andreak Enparantzako Eliza airean dago. Eliza porrua bezela lurretik atera dute.
Hau zinestezina da. Seirehun urteko eraikuntza dantzan dabil Auditz gainean.
Patxik ez du begiratu nahi, ez duelako ikusi nahi bere Eliza, Tegnologiarekin Tango bat dantzatzen biluzik.
-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : AMAK EZ DUTE ETORRI NAHI

EZIN DA INOR DERRIGORTU EZERTARA

2009-12-21T07:41:00.008+01:00

Zer iruditzen zaizu lagun entzun duzun elkarhizketa?
Nik ez dakit zer esan. Eta ez dakit zer esan, ez dudalako oso garbi ikusten Ekologi berriaren estrategia.
Saiatuko naiz explikatzen, nik nola ulertzen dudan Ekologia.
Onartu behar dut, gure gazte denboran ez zegoela horrelako planteamenturik, orduan zeuden helburuak diktadura botatzea zen, presoak kalera ateratzea eta Euskadi askatzea.
Hemengo gaztetxo denak eskopeta genuen, hortxe ibiltzen ginen pimbi pamba txoriak hiltzen. Udaberrian kabi bila igotzen ginen zuhaitzetara. Udaran berriz, ibaian bainatzen ginen, pixa bertan egiten genuen, gogoa eduki ezkero behintzat.
Gure bizian ez zen sartzen, orain deitzen diogun Ekologi hitza.
Eta orain, gauza askotan bezelaxe, adibidez irakasle eta ikasleen harteko harremana, puntu batetik joan gara beste puntara. “ Ekologi berria pertsonak salbatzeko”
Onartzen badugu, pertsona dela pertsona izaten saiatzen dena, daude pertsona batzuk ez daudenak batere ados planteamentu honekin.
Enparantzan bertan dago sektore bat, ez duena ondo ikusten Komitearen planteamentua.
Bertako udaltzainak haserre daude, oso disgustora ari dira lanean. Lan egoera oso kritikoa delako, bestela agian utziko luteke lana.
Baita ere esan behar da, hemengo langileek irabazten duten dirutza, ez lutekeela ezta Estatu Batuetan irabaziko. Ziur nago Obamaren bizkartzainek, Txurreroen Enparantzako udaltzainak baino gutxiago irabazten dutela.
Orain esan dudana anekdota utza da, gure arteko berriketatxo bat lagun.
Anekdota ez dena da udaltzainak, zerbait egitea ari direla pentsatzen, ez daudelako batere konforme Alkatearen aginduak betetzeko.
Komiteak oso isilik darama Klinika egitearen asmoa, badaki egunen batean mundu osoan jakingo dela, Enparantzan, pertsonak izango diren haurrak jaiotzen direla, baina ez dute presarik albistea zabaltzeko.
Oraindik ez dago ezer egina, eraikuntza ez da hasi, zuloa bakar bakarrik batzuren buruan dago.
Ni isil isilik ilunpetan, behin baino gehiagotan egondu naiz, Eulien etxetik Elizaren atea zaintzen, ba dakit, ziur nago, zuloa egiteko makina handiak beharko dituztela eta ez hori bakarrik, gero zutabe ikaragarriak ipiniko beharko dituzte zuloaren estrukturan, ez badute nahi Eliza erortzea.
Hala ere ez pentsa denbora galdu dudanik. Eulien etxea oso ondo kokatuta dago eta duela egun batzuk, bi Udaltzainen elkarhizketa entzun nuen.
Enparantza triste zegoen, inor ez zebilen kalean, ez zen soinu txikiena ere entzuten eta seguraski horrek eman zien lasaitasuna, hain garbi mintzatzeko.

-- Ni ez naiz sartuko horrelako putzoan – nere iritziz udaltzainburua da horrela mintzatu dana – Alkateak ezin du inor derrigortu bahiketa bat egitea.
-- Ni ere horretan nago, nik ere uko egingo diot, horrelako lanak egiteari.

Udaltzainburuak tarteka bere ingurura begiratzen du.

-- Zergatik ez du beste planteamentu bat erabiltzen. Zergatik ez du diru gehiago eskeintzen ?
-- Hainbeste diru edukita, askoz hobea da denentzat. Enparantzarentzat ez da arazo bat milaka milioi batzuk ordaintzea eta guretzat arazoa da eta handia, emakume horiek bahitzea.
-- Ezin da inor derrigortu nahi ez duena egitea.

Udaltzainburuak bukatu zuen elkarhizketa. Ni ohera sartu nintzen eta milaka buelta eman nion buruari.
“ Ezin da inor derrigortu nahi ez duena egitea”
Sendagile batek, adibide bat da, bere alaba bortxatu duen aberea, derrigortuta dago sendatzera? Basamortuan ni derrigortuta nago Hitlerreri ura ematera?
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : ELIZA DANTZAN DABIL

EGITASMOA AURRERA DOA

2009-12-21T07:01:00.009+01:00

Normala den bezela, Patxik hasi behar du hizketan.

-- Gutxi gorabehera bazekiat zuek zer nahi duzuten eta ez diagu denbora alferrik galduko. Beraz, pasako gaituk nola pentsatzen duzuen egitea klinika hori.
-- Gure asmoa duk – Joxe Marik hartu du hitza – Elizaren azpian zulo handi bat egin, hormigoizko zutabe sendoekin noski eta hortxe Klinika kokatu.
-- Udaletxearen azpian ezin duzue zulorik egin?
-- Ez duk posible, lehergailu atomikoen aurkako zuloa diagu egina.

Patxik ez zuen espero horrelakorik, baina ez du ezer esan. Nahiago du lasai jarraitu, Enparantza toreatzen ederki ohituta dago.

-- Elizaren azpian zuloa egitea legez kanpo zegok.
-- Jesukristok ez ziken ezer esan zuloei buruz.
-- Jesukristo ez zegok Vatikanoan. Beno bazegok, baina ulertzen duk.

Artxipi isil isilik dago eta girotu egin nahi du bilera.

-- Bide horretatik ez goaz inora, bai Elizari eta bai Enparantzari komeni zaie Klinika egitea, beraz goazen dauden ostopoak kentzea.
-- Ostopoak ez zeudek – Apaiza hasi da bere eskola trebeena erabiltzen - zeudek ikusmira ezberdinak.
-- Hamar bilioi eta kitto. Hik kobratzen duk diru hori eta Klinika gurea duk. Ez zegok gehiago hitzegin beharrik.
-- Hi Joxe Mari poliki joan behar diagu. Hemendik mila miloika urtera Eliza hemen egongo duk. Gauzak tajuz egin behar dizkiagu.
-- Zer esaten ari haiz, diru gutxi dela?
-- Noski. Hori ez duk ezer. Nik ezin diat Elizaren zati handi bat, uskeri horretan alokatu.
-- Eliza gurea duk Patxi, Enparantza osoa gurea duk eta hala ere hartuko dituk hamar bilioi. Nola izango duk gutxi.
-- Ez gaituk hasiko betiko komeriekin. Eliza ezin dik izan Enparantzarena, Eliza Jaungoikoarena duk eta Enparantza ere.
-- Eta non dituk ordainketaren agiriak. Gu mundu honetan bizi gaituk, nik badizkiat paperak demostratzen dutenak Joxetxo Ezeizak Txurreroen Enparantza erosi zuela.
-- Hi nongo eskolara joan haiz, hik ez duk ikasi Jaungoikoarena dela dena, berak ematen digula bizia eta berak kentzen digula.
-- Ari zarete bira eta bira inongo emaitzarik lortu gabe, hobe diagu beste zerbait asmatu, bi parteak gustora xamar gelditzeko.

Isiltasuna dago mementu honetan, badirudi pentsatzeko unea iritsi dela. Hirurak daude buru belarri burua estutzen, arazo honi irtenbide bat bilatzeko.

-- Nik egingo nikeena duk – Artxipik hartu du hitza – behin behineko soluzioa aurkitu. Gero beti izango diagu denbora beste zerbait asmatzeko.
-- Horrela esanda ez zekok gaizki.- Patxik bota du berea.
-- Zer iruditzen zaik, bilioi bat orain eta gero ikusiko diagu.- Joxe Marik ere.
-- Hi ez haiz eskolara joan, baino kontatzen ederki ikasi duk. Lau bilioi dolar behar dizkiat nik esku artean oraintxe bertan, gero saltzen den haur bakoitzagatik ehundik hogeia.
-- Patxi, hik bakar bakarrik – Joxe Marik zirikatu nahi du - Vatikanoak baino diru gehiago mugitzen duk. Haur bakoitzagatik ehundik hogeia! Gu martxa honetan eskale joan beharko diagu.
-- Egon ari isilik Jaungoikoaren izenean, ez zegok munduan ezta zeruan ere, hain metro gutxitan, hainbeste bilioi dolar mugitzen duenik!!
-- Beno, bukatzen joan behar diagu. Bost bilioi gaur bertan eta haur bakoitzagatik ehundik hamabia.
-- Hi Artxipi, joan adi bost bilioi horien bila, honek esango dik non dauden. Eta hiri gauza bat esango diat, ez gaituk ibiliko saltsan gai honekin. Hau gai serioa duk, beraz hartu behar dizkiagu erabaki sakonak. Haurrak jaio ondoren, egongo dituk Elizan egun batzuk, horregatik eman behar didak ehundik hogeia. Hori duk tratua.
-- Hirekin alferrik duk. Azkenean ikusten diat diru galtzen bukatu behar dugula. -- Alferrik habil, nik hiri diru kontuan ez diat hitz bat ere sinisten. Beste gauza bat, nik ez diat inoiz onartuko abortu bat, Elizan ezin duk abortorik egin.Kitto!!

-- Horretan lasai egon behar duk.
-- Hara, bazetorrek Artxipi. Horrela ederra duk tratuak egitea. - Patxi pozik dago.

Artxipi bera baino maleta handi batekin sartu da egongelan. Apaizak esan dion lekuan utzi du.

-- Igartzen duk hik ez dekela ohiturik diru asko eramaten, Joxe Mari ez duk batere nekatzen.
-- Hik hobe duk isiltzea, laister Aita Santua ikusiko diagu Txurreroen Enparantzan hiri kredito bat eskatzen.
-- Beno mutilak, pozten nauk zuekin lanean aritzea. Gure Jaungoikoak ere, egun
polita izango dik gaur.
------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : EZIN DA INOR DERRIGORTU EZERTARA

APAIZAK MAISUAK DIRA ZORIONA ERAIKITZEN

2009-12-20T20:01:00.011+01:00

Badirudi zertxobait hurbiltzen ari direla bi posturak. Ez da seinale txarra pareta pusketa botatzea Komiteko kideak pasatzeko.
Ladriloen artean, hanka non jartzen duten begiratuz, abiatu dira Alkatea eta bere laguna.

-- Hi Artxipi haiz!
-- Bai.
-- Baina nola ez didak ezer esan. Nik ez diat ezagutu motel!
-- Pentsatu diat bai.
-- Hik zer egiten duk Txurrero honekin?
-- Gu txiki txikitatik lagun handiak gaituk eta ni ere Txurreroa nauk.
-- Ba ni ez eta Jaungoikoa ere ez. Euskaldunak betidanik izan gaituk zentzuzko gizonak, beti zuzen jokatu diagu.
-- Eta gu ere bai – Alkateak ezin izandu du isilik egon – guk noiz egin diagu hiri azpi joko bat?
-- Egon ari isilik, baserriko semeak zarete eta Komunistak! Hori non ikusten duk?
-- Ez gaituk hasiko betiko ziria sartzen, guk egitasmo handia diagu esku artean, munduaren etorkizuna gure eskuetan zegok, beraz ezin diagu hutsik egin.
-- Ez diagu hutsik egingo, baina gauzak jarri behar dizkiagu bere tokian. Lehen zer esan didak, zuek ez duzutela Elizaren beharrik bizitzeko, gaizki entzun diat? -- Hi Patxi, hori ez duk horrela hartu behar, hemen denak diagu besteen beharra.
-- Gu denak bai, baina Jaungoikoak ez. Jaungoikoa gu gabe, askoz lasaiago biziko litzateke, guk arazoak ematen dizkiogu, beste ezer ez.
-- Ahal diagu beste nonbaiten lasai hitzegin, hemen denen aurrean…
-- Egon momentu bat, nik igeltsero erropa hauek kendu behar dizkiat eta piskat garbitu.

Apaizak ez dira inoiz igeltsero onak izan, beraien Zoriona eraikitzen maisuak izan dira eta dira oraindik. Kontu zaharrak utziko ditugu alboan.
Patxik ba dauka ordu erdiko lana bere egongela garbitzen, itxura denez atzo edo eranehun bisita handia eduki du, gazta zati bat mahai gainean dago, beste hiru edo lau botila zutik jarraitzen dute, baina ez daukate bizi luzea.
Mahaia ere ez da atzokoa, hautsontziz betea dago, mundu guztia ez dago ez erretzearen alde eta ez naiz harritzen. Apaizak ere aspaldi ikasi zuten, zein ederra den afari on baten ondoren, musean jolastu, whyski pare bat hartu, Cohibas piztu…
Ez dauzka gauza horiek buruan Enparantzako Apaizak, garbitzen duen bitartean, erabiliko duen estrategia pensatzen ari da. Ez da bertsolaria, bertsolariak martxan asmatzen dute ze bide hartu, beste denok aurretik pentsatu behar dugu zer esan eta nola esan. Biak oso garrantsitzuak dira.
Egongela antolatu du eta ideiak orraztu ditu, dena prest dago.
Mahai buruan Patxi eseri da, bere eskubian Alkatea eta ezkerrean Artxipi, hara non erlkartu diren hiru pertsona hogeita hamairu urtekoak.
------------------------------------------------------------------------------------------------- hurrengo kapitulua : EGITASMOA AURRERA DOA

PARETA PUSKATU ETA BERREGIN

2009-12-19T16:33:00.009+01:00

Bordako monstruoak begirada luzea du. Besteei entzuten dagoenean, bi gauza egiten ditu batera, entzun eta pentsatu. Hori bakar bakarrik egiten dute, burmuin berezia dutenek.
Pentsatzen trebea da eta beharko du pentsatzea eta ez hori bakarrik, pentsatu behar du ondo eta hori da zailena.
Askotan hanka sartzea ona da, beharrezkoa, mesede handia egiten dio bihotzari, beste batzutan berriz, hanka sartzea larria da eta oso gutxitan, hanka sartzea oso oso larria da.
Hau dena esan dut, gaur goizean Alkateak erabaki duelako Elizako atea irekitzea. Patxik agindu zuen atea ladriloekin tapatzea.
Ez dakit Joxe Marik hanka sartu duen edo sudurra, zaila da asmatzen, garbi dago gaur goizean zerbait sartu duela.
Langileak lana bukatu bitartean, Jexus Mari, Artxipi eta Joxe Mari patxada ederrean txanpain piskat edaten daude.
Artxipi urduri dago, bapatean ia berrogei urte gaztegitea, kristoren aldaketa izan beharko du, izango dela esan dut, zeren hori oso jende gutxik probatu du.
Hainbeste gaztegitea opari zoragarria da, baina hilezkortasuna lortzea, hori bai izan behar duela Kristorena, auskalo zenbat milioi aldiz hobeagoa.
Milioika urtetan bizitzea, beti hogeita hamairu urterekin...Bikain!!
Eta esaten badut…esango dut, horretarako nago hemen, gertatzen dena kontatzeko.
Artxipik, hilezkortasuna lortu duenean, Joxe Marik milioi bat dolar sartu dizkio patrikan.
Badakit batzurentzat pasada bat dela hori, gauden egoeran, hainbeste jende ezin bizi dagoenean, milioi bat dolar oparitzea, alkandora bat izango balitz bezela…
Baina mundua horrela da, oso arraroa, erabat txuribeltza, Brasilen biluzik eguzkia hartzen duten bitartean, Kanadan hotzak akabatzen daude. Eta Txurreroen Enparantzari buruz zer esan? Hau bai dela leku berezia.
Hemen gertatzen direnak ezin dira sinetsi.
Oraintxe bertan langile batzuk ari ziren, Elizaren ate aurrean dagoen pareta kentzen eta orain Patxi hasi da berriro pareta egiten.
Enparantzako Apaiza ari da emakume talde batekin, berriro pareta egiten. Morteroa
Kamioiean ekarri dute. Ladriloekin ez dute arazorik izan, berdinak jartzen ari dira. Gainera bitxia da nola kokatuak dauden. Patxi, Elizaren atean dago eta emakumeak, paretaren beste aldean, Enparantzan. Beraiek jartzen dituzte ladriloak, gero Apaizak bere azken ukitua emateko. Martxa honetan laister bukatuko dute.
Komiteko kideak denbora behar izan dute, gertatzen dena jakiteko. Segundo bakar bat gehiago galdu gabe, ipini dira martxan.

-- Zer egiten ari haiz, nik kentzeko agindua eman diat eta hi hasi haiz berriz altxatzen!
-- Behin baino gehiagotan esan diat, Eliza ez dela Enparantzarena.
-- Nik ere esan diat behin baino gehiagotan, Joxetxok Enparantza osoa erosi zikela. Eta beste zerbait esango diat, guk ahal diagu bizi Elizarik gabe eta hik ezin duk bizi Enparantzarik gabe. Ez zaik komeni neri gehiegi nazkatzea. Hobe duk pareta bota eta hizketan hastea.
-- Pareta bota gabe ere, ahal diagu hizketan hasi.
-- Hau ez duk leku aproposena.
-- Hori ez duk arazoa, Jaungoikoak badizkik bai, leku aproposak, borondate onarekin mintzatu ezkero.
-- Pareta pusketa hori bota ezak gu pasatzeko.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua: APAIZAK MAISUAK DIRA ZORIONA ERAIKITZEN

" ARTXIPI", KOMITEKO KIDE BERRIA

2009-12-19T10:02:00.013+01:00

HAMAIKAGARREN ATALAREN HASIERA
-------------------------------------------------------------------------------------------------

Komitearen egitasmoa bapatean itzali da, ez dut esaten ez duela batere etorkizunik, esan nahi dut zaila izango dela momentuz.
Elizak oso postura itxia hartu du. Patxik orain arte beste modu batera jokatu du, malgotasuna trebeki erabiltzen, bere lekua galdu gabe, eman die besteei, Enparantzari kasu honetan, bere proposamena defendatzeko aukera eta orain berriz ez da horrela izan.
Luis Mari, Elizatik bota egin zuen, eta Komiteko kide bat kanpora botatzea, oso larria da. Alkateari egin zion mespretxua ere ezin da ahaztu, komunista ote zen galdetuaz. Hori horrela hartuta ez da mespretxu bat, gaur egun hainbeste eskertiar epel dagoenez munduan, Komunista izatea ohorea bat da.
Baina ezin da horrela hartu, zeren iraintzea joan zen, bere helburua Enparantzako Alkateari mina ematea zen, zauritzea. Patxik oso ondo daki Joxe Mari, Sozialismo Aberatsen buruzagia dela.
Nola izango da Komunista, Sozialismoaren buruzagia?
Seguraski hemen badago zerbait, nik ikusten ez dudana eta normala da.
Gisa harremanetan badaude zehaztasun pila bat ezkutuan, ezin direnak ikusi, ez direlako inoiz kanpora ateratzen.
Patxik hartu duen jarrera honekin, ziur nago baduela helburu bat, zerbaiten bila dabil;
estrategiak horretarako hartzen dira, estrategia, guk aukeratzen dugun bidea da, nahi dugun helmugara iristeko.
Patxiren kasuan, bere portaera egoskorra ahal du izan, abortoaren aurka joaterakoan.
Haurrak jaiotzeko Klinika horretan, agian berak ikusi du asuntu beltz bat. Bere haserrea zerbaitetan oinarritua dago.
Ni ere abortoaren aurka nago. Horrela esanda denok gaude abortoaren aurka.
Dena den, neri iruditzen zait, arazo hau konpontzeko arazoa dela, zeren ez zaie batere interesatzen egoera hau. Enparantzak ez du lekurik, Donostiari erostea Altza zaharraren lurrak urruti dago eta Klinika orain behar da.
Elizak ezin du bizi Enparantzari bizkarra emanda, biztanleak Enparantzan bizi dira, Elizak bizia behar du, bizia dirua da eta non dago dirua, Joxe Mariren patrikan.
Ikusiko dugu zer gertatzen den, egoera honek ezin du asko luzatu.
Eta bitartean Eguzkia egunero ateratzen da, bizitzeko ausardia duenarentzat.
Hemen zerbait soberan badago, ausardia da. Oraintxe bertan antolatuta dago zerbait eta ez dakit zer den. Horrelakotan zer egin behar da?
Joan eta ikusi.
Horixe bera egin dut eta konturatu naiz, zer nolako azeria den gure Alkate Jauna.
Inoiri ezer esan gabe, Hilezkortasuna oparitu behar dio norbaiteri eta nori?
Joxe Luis Murua “ Artxipi “ bere lagun zaharrari.
Dena prest dago, beno ez dago ezer prestatzeko, Artxipi piku txuriaren ondoan dago,
Alkatea eta Jexus Mari Mirasungoa ere. Astoa berriz, bazterbatean etzanda. Gaurko honek ez du inongo txisparik.
Aldamenean dabiltzan aiton-amonak ez dute kasurik egiten. Artxipik pikua jandu, berrogei urte gaztetu da, ez zaio inoiz faltako ehun mila dolar patrikan. Primeran biziko da milioika urte.
Hau horrela gelditu ezkero ez da ezer, baino ez baita hemen gelditzen, hau askoz urrutirago doa. Nora?
Alkateak Komitean behar zuen beste norbait. Egia da azken boladan, Enparantzako arduradunen ibilbidea nahiko xelebrea izan dela. Alkatea bera, behin baino gehiagotan igeri ibili da, bere ideologiatik urrun dauden uretan. Bizia ala da, batez ere politika egiten dutenen artean.
Gure gizartean oso garrantzitsua da gehiengoa lortzea, gehiengoak ematen bait dio edozein erabakiari.
Ez dakit Alkatea horren bila dabilen edo horrekin batera, beste zerbaiten bila ere, zeren beste helburu bat izan behar du. Ez dio Artxipiri hilezkortasuna oparitu, gehiengo osoa bakarrik edukitzeko.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : PARETA PUSKATU ETA BERREGIN

ELIZA JAUNGOIKOARENA DA

2009-12-19T09:19:00.011+01:00

Estherrek mugitzea erabaki du, besteei piskat hurbiltzeko. Mahaia handia baita. Gelditzen zen utsunea horretarako aukera eman dio.
Segundo batzuk pasatzea komeni da, giroa piskat baretzeko. Patxi hasarretzen denean, ez da txantxetan izaten.

-- Ze eskatzera etorri zarete hona?
-- Oraintxe esan diagu, ez garela eskatzera etortzen bakarrik. Egitasmo bat diagu esku artean eta Elizaren beharra diagu.
-- Mundu guztia dik Elizaren beharra. Hori ez duk oraingoa.
-- Hemen denak diagu besteen beharra. Hik ere Hilezkortasuna Enparantzari zor diok.
-- Bizi osoan ez diat Txurreroa izateko asmorik eta ez orain, Txurreroa.
-- Hi Txurreroa haiz, nahi eta nahi ez, Eliza Enparantzarena duk, Joxetxok erosi ziken mila milioi ordainduta.
-- Eliza ezin duk erosi, Jaungoikoa ez zegok salgai.
-- Jaungoikoa ez duk salgai egongo, baina Erroman diru ugari bota ezkero, ez duk batere zaila Eliza erostea.

Patxik ez zuen espero jaso duen erantzuna , harritu egin da. Disimulatzen artista bat da, baina beti ez du lortzen aurrekoa atzipetzea.

-- Hi ere Komunista al haiz?
-- Ni ez nauk Komunista, ni Sozialista nauk. Txurreroen Enparantza osoa Sozialista duk.
-- Ni ez nauk Enparantzakoa, ez eta Sozialista ere. Eta orain nahiko nikek esatea, ze eskatzera etorri zareten.
-- Eskatzera ezer ez. Etorri gaituk hirekin hitzegitera eta ordaintzera behar den bezela.
-- Zenbat?
-- Mila milioi.

Patxik pentsatzea erabaki du. Diru kopurua gustatzen zaio, nere iritziz noski, baina… ez daki berak zer eman behar duen.
Diru kopuruarengatik ba daki zerbait garrantzitsua izango dela. Pentsatzen jarraitzea erabaki du. Bitartean Estherrek keinu bat egin dio Jose Mariri, badirudi eztabaidaren bigarren zatian berak hitzegin nahi duela Patxirekin.
Luzatzen ari da Apaiza. Seguraski trikimailu bat da. Onartu behar da horretan artista direla apaizak.

-- Azalpen txiki batzuk nahiko niken entzutea.
-- Noski. Badakik Enparantzak arlo asko dikela eta bat duk arlo Soziala.
Jarriko diagu mundu osoan mugimendu berri bat, Ekologi Berria eta horretarako, behar diagu lur piskat eraikitzeko.
-- Elizak ez din lurrik. Ez dinat ulertzen zergatik zatozten hona lur bila.
-- Eliza azpian zulo bat egin ezkero, egongo lirateke metro batzuk eraikitzeko.
-- Zuek mozkortu eta drogatu egiteaz gain, ze zimaur klase sartzen duzue gorputzean!
-- Hi Patxi ez adi horrela jarri, hizketan ari gaituk.

Esther egoera piskat lasaitzen saiatzen da, zaila izango du lortzea.

-- Hizketan! Eliza azpian zuloa…..zer eraikitzeko?
-- Esan diaten bezela, Ekologi Berria jarri behar diagu martxan eta horretarako behar diagu Klinika bat egin. Helburua duk haur berriak egitea.
-- Iso!!! Eliza azpian Klinika bat abortuak egiteko. Ze zabortegietan hezi zarete zuek! Alde hemendik Komunista zikinak!
-- Elizak gustora hartzen dik Komunisten dirua.
-- Alde hemendik Joxe Mari, alde eta ez azaldu gehiago gure Jaungoikoaren etxetik.
-- Gauza bat esango diat Patxi, Eliza Enparantzaren lurretan zegok, gurea duk.

-- Eliza Jaungoikoarena duk eta nik, nere eskopetarekin defendatuko diat.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
HAMARGARREN ATALAREN AMAIERA

-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : "ARTXIPI", KOMITEKO KIDE BERRIA

KOMITEA ELIZARA JOAN DA.

2009-12-19T08:34:00.007+01:00

Enparantza martxan jarri da. Munduko Enparantza alaiena, ederrena, dotoreena, berriro izango da, izan zena. Hemengo biztanleei bizitzeko gogoa nabarmentzen zaie aurpegian.
Diruak ez du Zorionik ematen, baina bizia ederki apaintzen du.
Zein ederra den lagun talde batean, taberna sartu orduko, denek edo gehienek eskua patrikan sartzea.. Hori oso seinale ona da. Zergatik? Dirua dutelako.
Langileok sosa daukagunean, beste poz batekin ikusten dugu dena.
Lau Haizetako langile guztiek badakite, Hilezkortasunaren ekitaldia kendu egin dutela , pertsonaren egitasmoa ipintzeko, Ekologia Berria martxan jartzeko.
Badakite Enparantzak beste diru iturri bat duela. Langileak lan egin nahi du, lana behar du, merezi duena ordainduta noski.
Sozialismoa da gure gizartearen etorkizuna, ez dago besterik, baina horretarako Abere berritxua desagertu behar du eta desagertu behar du betirako.
Dirudun lotsagabea espetxean bukatu behar du, langileen bizia hondatu egiten duelako, langileen Zoriona suntsitu egiten duelako.
Ni berriro liatu naiz… barkatu lagun, baina berehala jartzen naiz martxan.
Hemen denak gaude martxan, ni mihiarekin eta Komitea egitasmoekin. Alkatea eta bi kide, Eliza aurrean daude, Esther eta Luis Mari, berriro bikotea izango direnak.
Joxe Marirekin ez naiz harritu, Alkateak badaki dotore etortzen Patxirengana. Luis Mari ordea ez da horrelakoa, oso diskretoa da jazten, beti kolore ilunak erabiltzen ditu eta gaur runboso etorri da.
Esther beste historia da. Emakume honekin ezin da asmatu. Gaur adibidez beltzez jantzita etorri da, goitik beheraino.
Soineko ederra darama, zapatak takoiekin, betaurrekoak oso interesanteak, eta... dotore benetan!
Egia da, emakumea betaurrekoekin eta takoiekin, tximista batek baino gehiago hunkitzen duela. Patxik ere gaur inpaktatuko du, daukan aurpegiarekin…serio dago, goizean sartu du irribarrea hotzgailuan eta hortxe dago itxaroten.
Nere ustez haserre dago, orain duela hilabete batzuk izan zituen hitz batzuk Komiteko norbaitekin. Bilera honek zer ematen duen ikusiko dugu.

-- Bilera hasi baino lehenago, nahi diat gauzak garbi utzi. Ni ez nauk Txurreroa. Hau esaten dizuet, pentsatzen dudalako eskean etorri zaretela, bestela zuek ez zarete inoiz Elizara etortzen.
-- Zer esaten ari haiz Patxi. – Alkateak erantzuten dio – Gu askotan etortzen gaituk Elizara diru freskoarekin.
-- Isilik egon adi motel ! Ni hemen ibiltzen nauk, emakumeak ezin ordaindu.
-- Hori ezin diat sinistu. Hik hilero hilero ehun milioi dolar kobratzen dituk.
-- Hi Joxe Mari, hik zer pentsatzen duk, Elizak Enparantza bakarra daukala. Elizak mundu osoan badizkik beste Enparantzak.
-- Erroman dagoen politiko profesionalak, zergatik ez dik Vatikanoko urrea bidaltzen Enparantza horietara. Jesukritok banandu egingo ziken Vatikanoko aberastasun guztia txiroen artean.
-- Alde hintzak hemendik. Hi eta Txapineneko Koldo, Komunistak zarete, Elizan ez zarete ongi- etorriak.

Estherrek begirada zorrotza luzatu dio bere senar ohiari. Enparantzarako gaurko bilera oso garrantzitsua da, ezin dute arriskuan jarri bilera honen emaitza.
Beraz, Luis Mari alde egin behar du Elizatik.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : ELIZA JAUNGOIKOARENA DA

EKOLOGIA BERRIA

2009-12-18T18:51:00.010+01:00

-- Gure programa ideologikoa egina diagu hamar mila urterako, baina ideologiak ez dik jaten ematen. Eguneroko arazoak konpontzeko zerbait asmatu behar diagu.
Guk egin ditugun azterketetan, jabetu gara egin behar dugula plan bat, hiru mila urte begira. Puntu hori oso garbi diagu.
Baita ere garbi diagu Hilezkortasuna jarraituko duela, ez lehen zuen garrantziarekin noski, horregatik gaur eta hemen Enparantzak hartu beharko dik beste diru iturriren bat.

Komiteko kideak isil isilik daude. Inork ez du hitzik esan nahi, momentuz entzuteko unea da. Gero etorriko da zarata eta haserrea.

-- Komitean badugu – berriro Alkatea da hitzegiten – plan bat Enparantza aurrera ateratzeko. Egitasmo honen egilea Esther da, beraz onena izango duk berak esatea zertan datza bere plana.

Enparantzako sikologa lotsatu egin da, harrigarria da hainbeste milioi urte biziko den pertsona, bapatean horrela gorritzea. Hori anekdota da, goazen entzutera zer esaten duen.

-- Lagunak iritsi duk eguna, erabaki oso garrantzitsua hartzeko. Orain arte, azkeneko urte askotan, Hilezkortasuna izan duk gure ikurra, denak buru belarri saiatu gaituk aurrera ateratzen, baina ez duk posible izan, gizonak ez dik pertsona izan nahi, abere berritxua oso gustora bizi duk diru artean.
Gu, Txurreroen Enparantzako Komiteak gaituk, horrela esanda badirudi auzo txiki bateko arduradunak garela, eta ez, Enparantza nahiz eta gune txikia izan, handia duk, garrantzitsua, eta mundu guztia gu begira zegok.
Une honetan guztion etorkizuna gure eskuetan zegok. Gaur egun, Txurreroek mugitzen diagu mundua, horregatik mugitu behar diagu ondo.
Gure erabakiak izan behar dituk zuzenak, zintzoak, sakonak, ez diagu eskubiderik hanka sartzeko. Ez diagu eskubiderik Sozialismo Aberatsa gaizki aplikatzeko.
Jatortasunaren ideologiari jarraituz, nahi nikek Enparantzak onartzea gure egitasmo bezela : pertsonak egitea.

Komiteko kide batzuk erabat harrituta gelditu dira. Esther bera ere harrituta dago, nere ustez beste erreakzio bat espero zuen.

-- Esan dudana ez duk hain zaila ulertzen. Orain arte Ekologia baldin bazen zuhaitzak, loreak, ibaiak eta azken finean, natura zaintzea, hemendik aurrera gure Ekologia pertsona zaintzea izango duk, gizartea zaintzea.
-- Nola pentsatzen dun – Jexus Mari Mirasungoak botatzen du lehen galdera – Ekologia mota hori lantzea?
-- Lehendabizi onartu beharko diagu diru partida bat Ekologia atalerako. Gaur egun ez dago arazorik, mila bilioi horretarako baliatzea.
-- Esther, mila bilioi dirua dun – Jexus Mari berak jarraitzen du – baiezkoa edo ezezkoa eman baino lehen, jakin behar dinagu zehatz mehatz zer nolakoa den hire egitasmoa.
-- Esan beria dut, pertsonak salbatzea. Gaur egun Europa osoan, larogeita zazpi pertsona zeudek bakarrik.
-- Orduan ez zegon ezer egiterik!
-- Bai, Klinika bat pertsonak egiteko.

Jexus Marik oraindik ez daki, benetan edo adarrak jotzen dabilen.

-- Hik non pentsatzen dun Enparantzan Klinika bat egitea?
-- Elizan. Elizaren azpian egingo diagu Klinika.
-- Esther ez hago burutik ondo – Ixabel sartu da eztabaidan – Patxik ez din inoiz horretarako baimenik emango.
-- Eliza botako dinagu orduan, bertan Klinika egin eta Ezeiza auzoan, egingo dinagu Eliza txiki bat. Enparantzarako nahikoa dun Eliza koxkor bat.
-- Egon! Eliza erostea errezagoa dun botatzea baino – Joxe Mari estutu da ederki –gauzak tajuz egin behar dizkinagu.
-- Saiatzen gaituk gauzak tajuz egiten. – Estherrek azpimarratu nahi du zerbait – Klinika izango litzateke haurrak jaiotzeko. Gero hasteko, Lau Haizeta Hotela handitu egingo diagu, beste lau mila gela emango dizkiogu
-- Egon adi piskat neska – Alkateak egitasmoa ondo ulertzea nahi du – haurrak nola pentsatzen dun egitea.?
-- Egiten diren bezela, aita eta ama batekin. Aita izateko bi pertsona zudek bakarrik eta ama izateko hamalau. Ez zegok aukera askorik.
Jexus Mari Ralla isilik dago eta ez da oso ohikoa hori.
-- Gauza bat ez diat ulertzen, zer egingo diagu guk haurrekin?
-- Saldu. Hori duk oraingo Ekologia – Alkateak dena ulertu du – haur horiek pertsonak izango dituk eta guk mundu osoko gizarteak beteko dizkiagu pertsonekin.
-- Hi Joxe Mari, adarrak jotzen ari haiz, bi aita eta hamalau amekin pentsatzen duk mundu osoa pertsonez betetzea ?
-- Gaurko bilera duk egitasmoa aurrera edo atzera botatzeko. Espero diat aurrera egingo dutela gure proposamenak eta hurrengo bileran, sartuko gaituk zehastasunetan.
-- Bilera asko egin beharko dizkiagu. Ideia ez duk txarra, - Ralla gazteena nahiko ados dago - baina landu beharra zegok asko.

Joxe Mari eta Esther berriketan daude, nere ustez pausoz pauso nahi dute egitasmo hau aurrera eraman.

-- Eskua altxata bozkatuko diagu Ekologi Berriaren egitasmoa.

Gaur ez dago inongo arazorik. Komiteko kide denak eta Alkateak, altxa dute eskua, beraz Ekologi Berria aurrera doa.
Harrigarria da gaurkoa, inongo sestrarik gabe aurrera atera da proposamena. Hau ospatu egin beharko dugu gero.
Egon, egon piskat lagun, hau ez da bukatu oraindik, Luis Mari Rallak eskua altxa du, zerbait esan nahi du.
Banengoen ba ni, horrelakorik posible ez zelakoan;enparantzako Komitean dena horren baketsu joatea...

-- Ni ados negok Ekologi Berriarekin, baina asko eztabaidatu behar diagu nola aurrera eraman lana. Adibidez, mila bilioi dedikatzea egitasmo horretarako, barregarri iruditzen zaidak.
Zer pentsatzen duzue uskeri horrekin egitea? Elizak kenduko ziguk erdia gutxienez, ea nora goaz beste erdiarekin.
-- Egon adi lasai motel, oraindik ez gaituk hasi eta. Hau bazkari bat bezela duk, lehendabiziko platera gero bigarrena eta gero hirugarrena. Hik bazkaldu gabe nahi duk kafea hartu.
-- Nik ez diat kafea hartu nahi. Nik bakar bakarrik ipini diat adibide bat. Diru horrekin ezin diagu Ekologia egin, ez eta Andorran ere.
-- Dirua ez duk arazoa. Hemen arazoa pazientzia duk, ez duzue batere pazientziarik. Ezer baino lehen Patxirekin mintzatu behar diagu. Hori baino lehen, erabaki behar diagu nortzuk joango diren berarekin mintzatzea. Gauzak ondo egin behar dizkiagu.

Alkatea ez dago gustora, ba dirudi berak lasaigo egin nahi dituela gauzak. Azkar eta ondo, lehen zaila zen eta orain…berdin.

-- Ikusten diat presa piskat dagoela – Joxe Mariren erabakia – horregatik pentsatu diat, Esther, Luis Mari eta ni joango gaitukela Patxirekin hitzegitea. Bilera bukatu duk.
------------------------------------------------------------------------------------------------- hurrengo kapitulua : KOMITEA ELIZARA JOAN DA

ERABAKI SAKONAK

2009-12-18T15:38:00.005+01:00

Atzoko eguna berezia izan zen. Ez nuen ondo hasi, baina gero poliki poliki, ondo bukatzea lortu nuen. Gaur arrunt ezberdina izango dela iruditzen zait.
Nere neurriak hartu ditut, ez naiz inon gelditu, Sindikatotik Udaletxera zuzen zuzenean. Bidean Mirasungo Jexus Marirekin etorri naiz berriketan. Zer edo zer aterako niola pentsatzen nuen, baina ez da hala izan, gaur ez zeukan egun berritsua.
Atze partean kokatuta nago, momentuz eserita, gero garraxiak hazten direnean altxa egin beharko dut. Oilotokia aztoratzen denean ez dago girorik!
Dena prest dago, baina, sektore batean, sektore ezkertiarrenean aulkiak utzak daude.
Ez dakit zer gertatzen den. Agian trikimailu politiko bati lotuta dago plante hau edo gaupasa egin dute…, eskerreko eskua ahoraino iristen da.
Trikimailuarena egia izango da, zeren hona iritsi arren, ez dira eseri, ate ondoan daude.
Beste bostak harrituta daude, ez dute ulertzen zertara datorren jarrera hori.
Normala den bezela Alkateak moztu behar du egoera hau.

-- Zertan zabiltzate, ez al duzue eseri behar?
-- Bai eseriko gaituk – Ixabel Uzkianok hartu du hitza – Enparantzako Komiteak onartzen duenean Ehun Bilioi dolarreko partida bat alargunentzat.
-- Zer esaten ari haiz neska! Hori ez zegon gaurko programan.
-- Biztanleen arazoak egunero zeudek gure programan.
-- Ulertu dun. Gaurko eguna ezin dinagu uzkeritan galdu. Badizkinagu hori baino gauza askoz garrantzitsuagoak.
-- Ez jarri egoskor, ez daukak arrazoirik eta. Sei alargun zeudek irabazten dutenak hamasei mila dolar baino gutxiago. Hori onartezina duk. Josetxok garbi utzi ziken, adineko biztanle guztiek irabazi behar zutela, gutxienez hamasei mila dolar.
-- Hi behintzat ez haiz isilik egoteko jaio. Ehun Bilioiko partida egingo dinagu. Orain has gaitezen benetako arazoak konpontzen.
-- Adineko sei emakumeen arazoa, benetako arazoa duk. Agian hiretzat ez duk izango, oraindik ez haizelako ohartu, gizartearen erdia baino gehiago emea dela.
-- Nazka nazka eginda negon, zuen kritika negargarri horiekin. Zuen eskaera baiezkoa jaso din eta oraindik ez zarete eseri. Horrela jarraitu ezkero, bidaliko dinat dena kaka egitera eta nere baserrira joango naun lasai bizitzera.

Joxe Marik mina hartu du. Ixabelen hitzak zauritu egin dute. Seguraski nekatu xamarra egongo da, azken bilerak nahiko garratzak izan dira. Gaurkoa ez dakit zer izango den, goxoa ez zait iruditzen.
Komiteko kideen aurpegiak ikusita, garbi dago tentsioko bilera izango dela. Dena ondo joaten bada, erabaki garrantzitsuak hartu dezakete eta okertu ezkero, ez dakit nola amaitu daiteken.
Alkatea piskat lasaitzeko, lehitotik begira egon da minutu batzutan.

-- Lagunak, gaur Enparantzak hartu behar dizkik erabaki sakonak, oso garrantzitsuak. Nik, bilera lasaia izatea nahiko nikek, sestran, ezin dituk erabaki egokiak hartu.
------------------------------------------------------------------------------------------------- hurrengo kapitulua : EKOLOGI BERRIA

IDEOLOGIA HAMAR MILA URTERAKO

2009-12-18T15:20:00.007+01:00

Hau saltsa antolatu dena hor barruan, denak garraxika ezin dira elkar entzun. Ez dakit non bukatu behar duen asuntu honek.
Sestra honen erdian Luis Mari Rallak aulkira igotzea erabaki du. Beste bat gehiago.

-- Hau dena antzerki ziniko bat duk. Zigorra duk, hilabeteko soldata kentzea eta ez, Txanpaina ez edatea. Gainera Txanpaina ez duk Sozialisten edaria, burgesena baizik.

Alkatea berriro berotu da. Ze eguna Jaun-Andreak

-- Herri osoak Txanpaina edaten baldin badik, edari Sozialista duk. Eta ez segi bide horretatik. Lehen esan diat, gure ideologia markatuta dagoela hamar mila urterako. Bilera bukatu duk.

Eta hobe. Ni nagoen lehioan ez da oso ondo entzuten. Eskerrak bilera osoa, garraxika izan dela.
Hau gorputza gelditu zaidana. Ematen du gau osoan lanean aritu naizela.
Orain, berriketak utzita eskailerak jaitsi behar ditut eta erne ibili behar dut. Eskailerak jaistea, igotzea baino askoz arriskutxuagoa da. Seguraski konfidantzagatik izango da, berriro itzultzen garelako ondo ezagutzen dugun eremura.
Bizian alderantziz gertatzen da. Igotzea errezagoa da, gozoagoa, jaistea inoiri ez zaio gustatzen. Jaistea porrota da.
Gure porrota handiena da, igotzen garenean ez garela konturatzen, beti gaudela zulo berdinean. Betaurrekoak ipurtzuloan ipini ezkero, alfer alferrik da.
Gehiegi liatu gabe kokatu egin behar naiz : Enparantzan nago, bilera bukatu da, eguerdia da. Hauxe da momentua kroketa batzuk jateko, lasai lasai Martini batzuk hartu eta bitartetan, analizatu goizean eta beste bilera batzutan, entzun ditudan planteamentuak.
Hasiko naiz esaten Enparantza edo hobeto esanda Komitea, erdibituta dagoela. Erdibituta esaten dudanean, da betirako, egoera honek ez du konponbiderik.
Eskubia, dagoen sektore konformista, oso sendoa da. Bost pertsona osatzen dute sektore hori eta ba dakite zer nahi duten lortu : Bizi kalitate oso ona.
Beraz, ez dira bananduko. Urte batzutan behintzat ez, gero hemendik hamar mila edo hogei mila urtetara zer gertatuko den ?
Adibidez, egun batean, auskalo noiz, langileek izango dute protagonismo gehiago orain baino? Orain ez dute ia parte hartzen, dena Komitearen eskutan dago eta kontuz, agian hobea da.
Langilea ez da jatorra berez, langile asko eta asko bere buruari begiratzen diote edo begiratzen diogu. Pertsona izatea ez da hain erreza.
Komenigarria izango litzateke, langile artean egotea komite txiki batzuk, adibidez Ezeiza auzoan bat, Lau Haizetan beste bat, Txapinenen ere, komite hoiek piska bat
Kontrolatzeko Komite handia.
Sagarra Irailean heldua dago, Urrian ustela.
Enparantzaren egoera oso korapilatsua ikusten dut nik. Gehiengoak beti arrazoia du, garbi dago bost hiru baino gehiago direla beti, baino ez dago hain garbi, hiru hoiek egongo direnik beti, bosten erabakiak onartzen.
Beste gauza bat kezkatzen didana da, Europako Elkartea konturatuko den ala ez, Enparantzan zenbat diru dagoen eta nondik atera duen!
Ez da normala Enparantza txiki batek, mundu osoa baino diru askoz gehiago izatea.
Gauza bat esan behar dizut lagun, momentu honetan inork ez daki, ez Alkateak, ez Komiteak, ez zuk, ez nik, ez Banketxe Mundialak, zenbat diru dagoen Txurreroen Enparantzan.
Dagoen krisis gogor honetan, edozer gauza gerta daiteke. Posible da Obama hona kredito baten eske etortzea.. Edo bi.
Josetxok lagun asko egin zituen Kalifornian. Han jende pila dago, Altza eta Enparantza, entzunez behintzat, ezagutzen dituztenak.
Hori bai izango litzatekela la Hostia!!!
Zenbat botila Txanpain jaso beharko luteke Enparantzako kale garbitzaileak.
Euforia utzita, ezinda amets egin lurra hanka puntarekin ikuitu gabe, logikoa ikusten dut Komiteak zerbait martxan jartzea dirua irabazteko. Nola edo hala Enparantzak lortu behar du mundu osoak sinistea, diru iturri berri batetik bizi dela, Hilezkortasunaren ordez, ba duela orain beste sistema bat.
Zer edo zein? Asmatu egin behar dute eta ez edozer gauza. Mundu osoa bizi da Enparantzari begira eta inork ezin du susmo txikiena izan.
Zerbait perfektoa izan behar du, inongo akatsik gabe, hankasartze txikiena oso arriskutxua izango litzateke.
Txurreroen Enparantzari ez diote barkatuko hainbeste bilioi manejatzea.
Gauza garrantzitsuak utzita, orain sartuko naiz gai oso garrantzitsuetan. Zu ariko zara pentsatzen lagun, zer ote da tipo horrentzat oso garrantzitsua?

Ba entzun ongi : Kroketak jatea! Bakailozko sei bat kroketa, ez oso beroak, ogi pusketa batekin, pare bat ardo, Errioxako Crianza adibidez, gero pare bat Martini. Ohhhhhhhhhh!!!
Hori ez da Zoriona, baino hortik hamar minutora dago.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : ERABAKI SAKONAK

TXANPAINA EDAN GABE ZIGORTUAK

2009-12-18T15:01:00.005+01:00

Alkateak, ukabilkada bat jo du mahai gainean. Eztabaida luzatzen ari da gehiegi eta gaiztotu baino lehenago moztu egin nahi du.
Ixabel ordea ez da iritzi berdinekoa eta jarraitzea nahi du.

-- Ez duk beste ezer esatekorik, ni burua galtzen dudala, hori duk hire argudioa? -- Ez, ez dun hori, dun beste hau. Noiz deituko diozue eskertiarrek alferrari, bere?
-- Langilea pertsona duk, ez badik lanik egiten, ezin duelako duk , inor ez duelako kontratatzen.
-- Hori gezurra dun. Alferra ez dun pertsona, alferra, aberea dun, abere lapurra besteen kontura bizi delako.
-- Ixo !!!

Bordako monstruoa haserretu egin da azkenean eta piskat normala da, baina piskat bakarrik. Eztabaidak berotzen direnean, ez dira errez bukatzen eta hau oraindik ez da bukatu.

-- Isiltzeko esan dizuet !!

Alkateari asko gustatzen zaio mahai gainera igotzea eta aprobetxatu nahi du aitzakia, berari hainbeste gustatzen zaiona egiteko : mahai gainetik mitina botatzea.

-- Hau ez duk eztabaidatzeko lekua, bilerak egiteko lekua baizik. Gure lana duk Enparantzaren arazoak konpontzea, ez hona etorri denbora alferrik galtzea. Horixe egin diagu gaur, denbora alferrik galdu.

Gaur mitin luzea botako du, tarteka pentsatzen gelditzen da.

-- Enparantza arazoz beteta zegok, biztanleek, gure lagunek, lasai bizi dituk, pentsatzen dutelako gu egunero saiatzen garela beraien arazoak konpontzen. Eta zer egiten diagu guk : bla, bla, bla.
-- Gauzak ez dituk horrela. - Jexus Mari Ralla ez dago ados.
-- Ixo! Hik nahikoa hitzegin duk.

Joxe Mari, Fidel Castro baino berritsuagoa dago gaur, bera bakarrik hitzegin behar du.

--Goiz honetan entzun dizkiagu gauz itsusiak, gure ideologiarekin txokatzen dutenak, bai alde batetik eta bai bestetik. Hemen gaudenok Sozialistak gaituk, ezberdintasun batzurekin, baina Sozialistak.
Enparantzaren erregimen politikoa denok dakigu zein den eta oso garbi utzi nahi diat puntu bat : Sozialismo Aberatsean, pertsona duk, pertsona izaten saiatzen dena.
Puntu honek balio dik hamar mila urterako.
Bere garaian berriro ikusiko diagu, aldatu behar den ala ez.

Fidel txiki utzi behar du Joxe Marik. Hau etorria daukana.

-- Beste zerbait aipatu behar diat eta erne egon. Sozialista garenez, onartu behar diagu, zigor bat merezi dugula. Iruditzen zaidak gaur ez dugula Txapainik edan behar.

Jexus Mari Mirasungoak berehala altxa du eskua.

-- Hik ez baduk edan nahi, ez edan. Besteak ikusiko diagu zer egin.
-- Denak batera egiteko esan diat, bestela ez dik inongo balorerik. Ez gaituk indibidudoak eta ez diagu izan behar indibidualak.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : IDEOLOGIA HAMAR MILA URTERAKO

SOZIALISTEN ARTEKO BORROKA

2009-12-18T09:13:00.008+01:00

Erdi lotan nengoen eta Cointreau kopa horrek, a ze astindua eman didan! Barruko dena ipini nau dantzan. Adinak ez du barkatzen. Arrazoia du Patrixik, bai, zahartzen ari naiz.
Baina beno, oraindik gelditzen zait indar apur bat. Zu lasai egon lagun, nik jarraituko dut kontatzen Enparantzan gertatzen den guztia.
Orain presaka igo behar dut Udaletxera, gaur ezin dut hutsik egin, bilera garrantzitsuetan beti hor egon behar dut.
Kaka! Atea itxita dago. Tabernan ez naiz ohartu denbora aurrera doala. Patrixirekin ez dut ikusten denbora pasatzen.
Eta zer egin?
Bilatu behar dut modua balkoira igotzeko eta nahiko azkar gainera. Aurkitu dut soluzioa.
Aldameneko etxean obretan ari dira eta eskatuko diet eskailera, ziur nago utziko didatela. Igeltseroak pertsona sanoak gara, normalak. Gero eta zailagoa da jende normala aurkitzea.
Zahartzen ari naiz baina, oso errez igo naiz balkoira. Orain belarria erne eduki behar dut. Zortea daukat lehio bat irekita dagoela.

-- Ez diagu hilezkortasunaren beharrik – Itziarrek bere iritzia ematen – beste gauza bat duk, modu sinboliko batean gordetzea.
-- Pertsonak, hilezkortasunaren beharra din – Koldo Elizasuk berean jarraitzen du – gizartean zeuden gaisoak, itsuak eta beste pila bat, sufritzen bizi direnak. Hilezkortasuna dun, duten itxaropen bakarra sendatzeko.
-- Hori ez duk arrazoi bat Hilezkortasuna mantentzeko.- Itziar berriro - Enparantza ez duk munduko zerua, guk gure arazoak dizkiagu eta horietaz arduratu behar gaituk.
-- Guk ze arazo dizkinagu ?, ahal dinagu egunero ipurdia garbitu hamar mila dolarrekin. Bizi gaitun primeran. Batzutan zalantzan ipintzen dinat Sozialistak ote garen.

Koldo Elizasuren hitzak min egin dute Komiteko batzuren belarrietan. Jexus Mari Rallak berehala altxa du eskua.

-- Nazka, nazka egin da negok zuen Sozialismoarekin. Sozialismoa zer duk erlijio bat ?, derrigorra duk Sozialista izatea ?.
-- Derrigorra ez duk - Ixabelek erantzuten dio – baina hik nahi baldin baduk pertsona izan, ezkertiarra izan behar duk.
-- Nork esan din hiri hori! Ni pertsona naun, ezkertiarra naun, baina ez naun Sozialista, ez behintzat zuen antzera.
-- Hi ezkertiarra ez haiz eta pertsona…
-- Hi nor haiz, pertsona ez naizela esateko?
-- Nik ez diat esan hori, nik esan diat nere zalantzak dauzkatela horri buruz.
-- Zalantzak dauzkan, ni pertsona naizen edo ez ote naizen?

Hemen sekulako sestra sortu da Ixabel Uzkiano eta Jexus Mari Rallaren artean. Beste denak entzuten daude. Komiteko alde ezkertiarra itxaropentsu dago eztabaida honetan. Nik ez daukat batere garbi nork irabaziko duen.

-- Neretzat eta oso garbi diat – Ixabelek hartu du hitza – eskubitarra eta pertsona izatea guztiz ezineskoa dela.
-- Eta hik nondik atera dun orain, ni eskubitarra naizela.
-- Eskertiar epelak, denak dituk eskubitarrak!
-- Pasatzen ari haiz metro asko eta hasi naun nazkatzen. Deitu didan aberea, eskubitarra, epela eta auskalo zer gehiago. Zuek Sozialistak zarete eta bizi zarete munduko dirudun handienak baino hobeto. Zer Sozialista mota zarete zuek! Zuek lotsagabe batzuk zarete, besterik ez.
-- Ni nere lanetik bizi nauk; egunero saiatzen ari nauk pertsonen bizi sexuala luzatzen eta hobetzen. Hik zer egiten duk?
-- Nere lana dun, langileen eskubideak defendatzea.
-- Hori guk ere egiten diagu.
-- Gezurra, zuek ez duzue hori egiten. Zuek defendatzen duzue alferren eskubideak.
-- Hori ez duk egia. Eskubitarrak edonorri deitzen diozute alferra, eta dena da, langile asko ez delako makurtzen zuen aginduetara.
-- Baina zer esaten ari haiz. Batzutan burua galtzen dun edo….

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : TXANPAINA EDAN GABE ZIGORTUAK

PATRIXIK EZIN DU DIMITITU

2009-12-18T08:44:00.009+01:00

HAMARGARREN ATALAREN HASIERA

---------------------------------------------------------------------------

Kafetxo bat hartzeko gogoa daukat. Egia da lagun, azkeneko boladan oso lasai eta oso gustora bizi garela Enparantzan; garai bateko urduritasunak desagertu dira zorionez.
Hemengo biztanleek badakite( nahiz eta inoiz ezer ez esan) Enparantzan diru asko dagoela eta berriro itzuli dela momentu ederrenetara.
Eta aprobetxatu egin behar dugu, bai horixe!
Anaiak tabernan ordu hauetan bezero gutxi egoten da, normalki hamarrak arte ez da mugimendurik ikusten, baina gaur ordea,…egon, egon piskat lagun...
Hor dagoen eulia Patrixi da. Ziurtatu behar dut hanka sartu baino lehenago. Bai, bera da. Eskerrak ondo ezagutzen dudala.

-- Zer egiten duzu hemen ordu hauetan?
-- Zure zain nago Kaiku. Aspaldi ez gara ikusi, ez dakit non sartzen zaren.
-- Han eta hemen. Batzutan Sindikatora joaten naiz lotara eta beste batzutan Endaiara.
-- Zu agurtzera etorri naiz. Biriatura noa, jaio nintzen herrian hil nahi dut.
-- Zer esaten ari zara! Zurekin pasa behar diren sustoak ez dira makalak!
-- Ez da txantxa. Joan egin behar dut, nere bizia ahitu da.
-- Egon zaitez isilik, zure bizia ez da bukatu eta ez da bukatuko. Hor daukazu piku txuria, gainera zuk ez duzu piku osoa jan behar, zatitxo batekin nahikoa duzu hilezkortasuna lortzeko.
-- Hori Kaiku nik ezin dut onartu. Hemen hamabost milioi Euli bizi gara eta denak dugu eskubide berdinak.
-- Ezin al duzu atseden bat hartu ?, lasaitu zaitez piskat. Bizia, gozatzeko ere dago. Jan piku zati txiki bat eta zure arazoak bukatu dira betirako.
-- Hori ideologi Sozialistan onartezina da. Eskubideak denontzat dira. Euliak ez dugu Sozialismo Aberatsa onartzen.
-- Patrixi, ordu hauetan ez gara hasiko eztabaidatzen….jan ezazu zati txiki bat, inor ez da enteratuko eta agur arazoak.
-- Oso oker zaude Kaiku. Ni enteratuko naiz ze nazkagarria naizen, ze zabor puska naizen.
-- Bale, bale, ulertu dut.

Ez dut ezagutu nere bizi osoan horrelako pertsonai bat. Militantea da urte osoa, egun osoa, segundu guztiak. Nere ustez lo dagoenean ere, militantea da. Ze fuertea!

--Beno Patrixi, presaka nabil, orain Komitearen bilera dago eta iruditzen zait oso garrantzitsua izango dela.
-- Eta horrela bukatu behar dugu, Cointreau kopa bat hartu gabe?
-- Cointreau ordu hauetan?
-- Ez naiz bakarra, zu ere zahartzen ari zara.
-- Ba, bai, baina ni saiatu naiz hilezkortasuna lortzen.
-- Eta ez duzu lortu!
-- Ez. Pikua eta ni usteltzen hasita geunden.
-- Agur Kaiku. Biriatun ikusiko gara.
-- Agur Patrixi. Biriatun, Endaian, Altzan eta Txurreroen Enparantzan ikusiko gara. Zuk ezin duzu dimititu.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : SOZIALISTEN ARTEKO BORROKA

ALKATEAREN MITINA

2009-12-15T19:11:00.007+01:00

-- Lagunak, urte asko egin ditugu elkarrekin, urte hauetan zerua kolore guztietakoa ikusi dugu.
Zorionez, Enparantza berriro itzuli da bere betiko egoerara, ostera gara munduko Enparantza aberatsena, ez dago munduan lekurik, hain metro gutxitan hainbeste bilioi dolar duenik.
Baina dirua ez da helburua, dirua da erabili behar den tresna helburuak lortzeko.
Horregatik bultzatu behar dugu Sozialismo Aberatsa. Enparantza zabaldu behar dugu, hemendik bi mila urtetara, harresia ipini behar dugu Astigarragan, Pasaian, Ategorrietan, San Pedron, Altza osoa izan behar du Txurreroen Enparantza.
Hiru mila urte baino lehenago, Altza osoa zuhaitzez beteta egon behar du, mundu osoa etorriko da hona sendatzera.
Hasierako diru sarrerak Donostiari ordaintzeko izango dira, nik kalkulatzen dut, gutxi gorabehera, mila bilioi dolar kostatuko zaigula gure herria berreskuratzea.
Guk mugitzen dugun diru kopurua hori ez da ezer, orduan hilero jasoko ditugu hamar mila bilioi dolar eta nahi baldin baduzue jakin nola lortuko dugun hori, oraintxe explikatuko dizuet.
Pasaiko kaia erosiko dugu ( ordurako erdia gurea izango da)eta horrekin batera mila itsasontzi. Poliki poliki lortuko dugu gure fruituak mundu osora iristea. Gure fruituak jango dira Everesteko gailurrean, Brasileko hondartzetan, Alemaniako eskoletan, Irlandako tabernetan, Ugandako herietxetan, munduko txoko denetan.
Horrez gain edo horrekin batera, bultzatu behar dugu turismoa, hilero etorri beharko lukete Enparantzara hamar milioi pertsona. Orain kopuru handia ematen du, baina makinaria martxan jartzen dugunean ez da hainbeste izango.
Aprobetxatzen badugu daukagun aireportua, hegazkinak erostea bakarrik ez zaigu falta. Erosiko ditugu ehun eta berrogei ta hamar hegazkin, nere iritziz nahikoa izango da.
Ikusten duzutenez ez zaigu lana faltako.
Eta ez zaigu falta. Datorren astean, egin behar dugu beste bilera, epe motzeko estrategia markatzeko. Estherrek ba du idei bat oso interesantea.
Gaur ez dut ezer aurreratuko, datorren astean eztabaidatuko dugu.
Orain goazen txanpain piskat edatera, merezi dugu eta.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

BEDERATZIGARREN ATALAREN AMAIERA

hurrengo kapitulua : PATRIXIK EZIN DU DIMITITU

ENPARANTZAREN ETORKIZUNA

2009-12-15T18:50:00.006+01:00

Momentu magikoak bakean utzita, orain sartuko gara egunerokotasunean, Enparantzan bizitzen diren ordu harruntak.
Gogoratzen ba zara, Udaletxean egin zen azken bileran, gauza asko gelditu ziren zintzilik eta gaur dago egundoko aukera, dena konponbidean ipintzeko.
Bileraren hasieran gaudenean, ohartu naiz zazpi grado gutxiagorekin bizi garela, hogei gradotan ez duela berorik egiten. Komiteko kide gehienak, gaur ez dira alkandora hutsean etorri, Alkatea berak ez du jertsea erantzi.

--Gaurko bilerak bi zati izango dizkik : lehenengoa zuhaitzen eta Hilezkortasunaren etorkizuna finkatzeko izango duk. Bigarren zatia garrantzitsua izan behar dik, Enparantzaren eta gure etorkizunaren ibilbidea asmatu behar diagu.
-- Zuhaitzen eta Hilezkortasunaren etorkizuna garbi zegok, – Estherrek hartu du hitza – orain arte bezela jarraitu, esne berriarekin ez zegok arazo handirik, nik segi egingo nikek berdin.

Joxe Mari orduz lehen hasi da kokotsa eta sudurra igurtsen.

-- Zuhaitzak mantentzea ba din bere zentzua, milaka dolar batzuk garestituta fruitu bakoitza, iruditzen zaidan interesantea izango dela horretan saiatzea. Hilezkortasuna pertsonarik gabe...oso arriskutxua dun.
-- Zergatik esaten duk arriskutxua dela ? – Ixabelek zorroztu nahi du bileraren punta.
-- Dirua galduko dugulako. Orain ez gaitun hasiko betiko hostiarekin, Enparantza ez dun Gurutze Gorria. Zer nahi dun, munduko langabetu denak onera etortzea Hilezkortasunaren bila.

Alkatea haserretu eginda eta berotu ere bai. Jertsea kendu du.

-- Ni nazkatu egin nauk gai honekin. Oraintxe bertan erabakiko diagu zer nahi dugun.
Sozialismo Aberatsa nahi dugunok eskua altxa : Bost pertsona. Sozialismo Normala nahi dezutenak eskua altxa : Hiru pertsoana.

Alkatea altxatu da. Ezin du disimulatu barruan daraman poza.

-- Txurreroen Enparantzan datozten mendeetan aplikatuko dugu Sozialismo Aberatsa, Komiteak hala erabaki duelako.

Garbi gelditu da zein izango den erregimen pol.itikoa hemen. Sozialista praktikoak irabazi egin dute. Sozialista benetakoak jarraitu behar dute ametsetan. Ez du tenperatu txarra egiten Marxen gelan lo egiteko.
Minutu batzutan Alkateak bilera eten egindu. Orain bai garbi gelditudala Komitean dauden bi taldeak.
Zer iruditzen zaizu lagun hemen dagoen panorama?
Nik ez dakit zer esan, oso nahastuta nago. Hauek denak dauzkate hogeita hamairu urte, denak biziko dira milioika eta milioika urte eta hori dena gutxi balitz, beraien artean daude anaiak, ahizpak, senar emateak, lagun handiak eta nahi den guztia.
Oraingo erregimen honek ezindu luze iraun, agian sei edo zazpi mila urte egongo da agintean, baina laister eroriko da.´
Atsedena bukatu dela dirudi, Komitea berriro bildu da eta Alkatea prest dago hitzegiteko.

-------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : ALKATEAREN MITINA

BIZITZAKO GAU LUZEENA

2009-12-15T18:39:00.009+01:00

Bai, Eguzkia atera zen eta eskerrak, Erreinu denen Erregeak ez duela hutsik egiten egun bakar batean. Horrela jarraitu dadila luze.
Eta ze gaua lagun!!! Munduan dauden pekatu denak egin ziren gau horretan. Eliza ez zen erori, baina balantzaka ibili zen gau osoan.
Zer ikusi handia eduki zuen, Patrixiren konportamentuak, zeren Europako Euli denak gonbidatu zituen. Hogeita hamabost mila milioi Euli egon ziren festan.
Ze festa Jaun-Andreak! Lehendabiziko zatia beldurgarria izan zen, goien hodeiak ez ziren ados jartzen eta behean Euliak, Enparantza jan egin zuten.
Ez zegoen lekurik txingurri batentzat, dena, osoa, Euliz beteta zegoen. Eskerrak goizeko hiruretan, Euli Italiana batek agindu zien lurretik hogeita hamar metrora igotzeko eta orduan arnasa hartu genuen beste denok.
Biztanleak kalera irten ziren, zahar eta gazteak, denak eta orduntxe hasi zen Akelarrea. Itziarrek sorginkeri bat erabili zuen euria aldatzeko, ura zena, kalimotxoan bihurtu zuen.
Hura zen algara eta poza! Mundu guztia hasi zen dantzan, beldurra egotzi behar zen gorputzetik, ahaztu egin behar zen gau iluna.
Kalimotxoa beheraino iristeko Euliak utzi zuten tarte bat, eta orduan lehertu zen Enparantza.
Kalimotxo freskoak gorputza hoztu egiten du eta odola berotu, zenbateraino gainera! Gaztedia hasi zen biluzten, bai gorputza eta bai arima eta hortik aurrera bizi izan genituen ordu batzuk ezin direnak deskribatu.Gau horri buruz ezin dizut gehiago esan lagun, den dena ezin da kontatu, beti gorde behar da zerbait guretzako. Biziak ditu momentu magiko batzuk eta hoiek gureak dira, gureak bakarrik, Sozialismoak, Maitasunak, ezin dute hain urrutiraino iritsi.

-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : ENPARANTZAREN ETORKIZUNA

POZA ETA BELDURRA

2009-12-15T15:08:00.006+01:00

Nahiko ahula iruditu zait Komiteak egin duen idatzia. Ez du ezer zehazten, dena asmatu egin behar da. Adibidez zenbat hodei izango dira? Noiz arte datoz?
Nere ustez Komitean beste norbait falta da. Norbait serioa, beti gainean dagoena, disziplinatua eta arduraduna. Gertatzen dena, ez dagoela mundu osoan beste inor hilezkorra denik eta Joxe Marik ez duela onartuko beste gastutan sartzea.
Hala ere, etxeko lehioak ari dira irekitzen, idatzi epel horrek lortu du zertxobait, badirudi jendea animatzen doala apur bat. Seguraski ekitaldietan parte hartzeko gonbidapena…
Beldurra ekiditeko onena, lo egitea da eta nola egiten da lo primeran? Martini batzuk hartuta. Dozena bat Martinirekin, lasai sartu ohean, alferrik jarriko dituzte aldameneko gelan hiru lehergailu atomiko. Ez zara ezertaz jabetuko.
Baita ere esan behar dut, Martinia ez dela horretarako ona bakarrik, esnatzeko ere oso ona da, edari gozoa eta freskoa, dastatzera etorri Enparantzara, hemen gainera dohainik…
Ez dakit alkoholaren eragina den edo zer, baina iruditzen zait, bapatean ilundu egin duela dezente. Gauza arraroa benetan, ez zait inoiz gertatu. Arratsaldeko seirak dira eta badirudi, gaueko hamarretan bizi garela.
Eta ez naiz bakarra, haur batek nere begien aurrean, amari esan dio etxera joan nahi duela, harrigarria benetan. Zortzi edo bederatzi urteko mutilkoskorrak, ez du gogorik izaten hain goiz etxera joateko, ez badago gaisorik behintzat.
Hemen zer edo zer arraroa ari da gertatzen eta ni ez naiz jabetu oraindik…haurrek bakarrik ez dute etxera joan nahi, helduek ere. Famili osoak alde egin dute.
Alde egin ez duena gora begira dago, goien badago zerbait ohikua ez dena…ahhhhhhh
bi hodei ihesi doaz Enparantzako zerutik.
Hau bai dela ikusgarria!! Ikusgarria eta beldurgarria. Zeruan egundoko zuloa dago, zulo marroi bat.
Ez dakit zer egin lagun, beldurra daukat. Etxera joango nintzateke gustora, Endaia leku segurua da, baina nork kontatuko du hemen gertatzen dena ?
Hemen gertatzen dena, sinestezina da, badakit, baina gertatzen da, hemen bakarrik.
Gelditu egingo naiz, ordago handira!! Hil baino gehiago ez dut egingo.
Enparantza uztu eginda, ez dago inor. Starlux txabolan ezkutatuta da eta Komitekoak beste hainbeste. Hau panorama Jaun-Andreok!
Lasaitu egin behar naiz, lasaitu eta pentsatu. Badakit, Itziarren plana aurreratu egin da, hori da dena. Gaur egun, dena oso hurbil dago, Costa Rica hortxe dago, Donibane Lohitzunen ondoan.
Ihesi joan diren hodeiek, ikusi egin dituzte beraiek ordezkatzera datoztenak eta beldurtu egin dira ; ez dute kolpe handi bat hartu nahi, hori da dena, ez dago besterik.
Eta normala da. Ameriketatik datozten hodeiak, hodei gazteak, ematen dizute kolpe txar bat eta auskalo, zer gerta daiteken.
Egia esan, ez dakit zer gerta daiteken gehiago. Enparantzan ez da ezer ikusten, munduko erreferentzia dena edo izan behar duenaren erdi erdian ez dago argirik. Hauxe da momentua txurro batzuk jateko.
Eta okerrena ez da hori, okerrena da ilunpearekin batera isiltasun ikaragarria dagoela, ez da ezer entzuten, badirudi basarmortuaren erdian gaudela.
Gaudela esan dut, zeren Stalux eta ni bakarrik gaude Enparantzan. Duela hiru bat ordu alde egin du azkenak eta geroztik….

POMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM...

--Hostiaaaaaaaaaaaaaaa. Zer izan da hori?

POMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM...

Hau beldurra. Pentsatu nahi dut, hodeien arteko kolpea izango dela, bestela hau munduaren bukaera da.
Ez dut nere bizi osoan horrelako estandarik entzun, ikaragarriak benetan!!
Ba noa astoaren txabolara korrika. Bapatean sekulako euri zaparrada botatzen hasi da.
Astoak, nik baino beldur gehiago dauka, gizarajoa hortxe dago txoko batean ezkutatua.
Atea ez dut itxi, utzi dut zirrikitu bat, tarteka begiratzeko ea kanpoan zer gertatzen den.
Bitartean Starluxekin egongo naiz. Beraren ondoan nagoela, etortzen zaizkit haurtzaroko kontuak burura eta horrela beldur gutxiago sentituko dut.
Zaila iruditzen zait, gau honetan beldurra gorputzetik astintzea. Ez da egunero gertatzen dena, horrelako estandak entzutea.
Momentu larrietan ere, ordulariak badaki aurrera egiten eta arriskua desagertzen joaten da. Formula hori balio du Endaian, Altzan eta Kanadako herri txikienean.
Nere gauzetan galduta nabilela, ez naiz konturatu Starlux erabat kizkurtuta dagoela, ez dut inoiz ikusi hain beldurtua. Zerbaiten susmo txarra dauka.
Zirrikitutik begiratuta ez da ezer igartzen, lehengo ilunpe berbera dago. Ederki kostako da, Enparantzak betiko argitasuna berreskuratzea.
Dena pentsatuta bezela ateratzen bada, tira, hor nonbait, okertu ezkero hasiko dira komeriak eta horrek bai kezkatzen nauela.
Enparantzak ez ditu biztanle asko, baino bat bakarra hiltzea larria da, oso larria, famili bat puskatuta gelditzen da urte askotarako.
Starluxek sekulako erreakzioa eduki du, zutitu da bapatean, urduri dago. Ni ere urduri nago, zertarako ibiliko naiz antzerkia egiten. Hor kanpoan zerbait handia gertatzen ari da, derrigorrez begiratu behar dut.
Enparantza erdian milioika eta milioika euli daude, beno pentsatzen dut euliak direla, zer ote dira bestela?
Euliak dira bai, zalantzarik gabe, izarrak beltzez margotzen nenbilela ezagutu nuen musika hori.

ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ

Momentu honetan Enparantza ikatz meategia bihurtu da, ez dago munduan ezer hau baino beltzagoa. Eta okerrena da marea beltz hori, honuntz datorrela.
Ez zait iruditzen Patrixik hitza bete duenik, hemen ez daude hamabost milioi euli, gutxienez ehun milioi badira. Ikaragarria da lagun hemen dagoen espektakuloa!!!
Ezin dugu ihes egin eta txabola ondo tapatuko dut. Bihar agian, Eguzkia aterako da.

-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : BIZITZAKO GAU LUZEENA

EULIEN GARAIPENA

2009-12-15T14:47:00.008+01:00

Badoa Patrixi presarik gabe. Euli zaharra pozik doa; gaur egun handia da eulientzat. Urte pila daramate borrokan Abere Berritxuen aurka eta gaur, azkenean, sekulako garaipena lortu dute: hogei gradotan biziko dira hemendik aurrera.
Ez dakit ondo esan dudan, Enparantzako Komitekoak ez dira Abere Berritxuak, ez dira gizonak, pertsonak dira, nahiz eta batzutan zaila izan ulertzea, aplikatzen duten Sozialismoa.
Baina beno, ez naiz sartuko gehiegi gai horretan, ni ez nago hemen epaitzeko, hemen gertatzen den guztia, ahal den era gardenean kontatzeko baizik.
Eta zer gertatzen da, ba?
Momentu honetan Enparantzan ez dago ezer berezirik, dena bere tokian dago. Egon den mugimendu bakarra da, Lau Haizetako langileak erabaki dutela, arratsalde osoan lan egitea eta bederatzitan etxera joatea.
Ez dakit nola iritsi den biztanleen belarrietara, Enparantzako zeruan estanda handi bat egongo dela gaur gauean.
Egia da Itziarrek aipatu diola hori Joxe Mariri, baina ez dio ia garrantzirik eman. Neri ez zait iruditzen ezer arriskutsua izango denik.
Ezin du izan ezer arriskutsua, hodei batzuk datoz eta beste batzuk badoaz, hori eguneroko gauza da. Nere etxe aurrean, Jaizkibel mendian gertatzen da gauza bera egunero eta Hondarribia zutik dago oraindik.
Hala ere Udaltzainak bozgorailuak ari dira jartzen, seguraski Komitekoak ikusi dute biztanleak lehioak ixten. Anaiak taberna ere itxi dute, mundu guztia aztoraturik dabil.
Patxi oraintxe ari da Eliza Enparantzatik urruntzen. Ze borroka darama apaiz honek Txurreroen Erreinuan !
Udaltzainak mahaia eta behar diren tresna guztiak prestatzen ari diren bitartean, Estherrek isil isilik berrikustendu Komiteak idatzi duena.

-- Lagun maiteak : gaur gauean gure Enparantzak lortuko du, aspaldi amesten zuena, hogei gradotan bizitzea.
Hemendik ordu batzuetara, gure artean bizitzen egon diren hodeiak, goxo, goxo, zarata oso gutxi atereaz, Astigarragara joango dira bizitzera.
Iruditzen zaigu, hainbeste urtetan gure artean bizitzen egon diren hodei maiteak, ondo merezia dutela agur bero bat.
Baita ere, Costa Ricatik datozen hodeiek, merezi dute Ongi etorri bero bat. Ameriketako puntatik, dena utzita, Euskara jakin gabe, gure artera bizitzera datoz. Eskerrik asko !!
Lagun maiteak, Enparantzak gonbidatzen dizue biztanle guztiei, etxetik irten eta egongo diren ekitaldietan parte hartzera.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : POZA ETA BELDURRA

ENPARANTZAN HOGEI GRADO

2009-12-15T08:56:00.013+01:00

Barkatu lagun, baina badago zerbait gustatzen ez zaidana. Ea zer den.
Enparantzaren erdian istilu bat dago, ez dakit zuzen zer den. Udaltzainak ari dira norbait atxilotzen, hori iruditzen zait neri behintzat. Hurbildu egingo naiz.
Patrixi da, bera da. Hegal bakarra dauka eta ikusten da garbi, adineko Eulia dela.
Zer ari ote da gertatzen ? Zergatik sartu dira Udaltzainak saltsa honetan.

-- Neri utzi bakean, - Patrixi edozer gauza egiteko prest dago - eskubide osoa daukagu eskatzen duguna eskatzeko.
-- Esan guri zer eskatzen duzun, agian guk ahal dugu konpondu.
-- Alkatea etorri behar du neregana. Berak oso ondo daki zer zor digun Euliei. Hobe du berehala etortzea.

Lehendabiziko meatxua bota du, hau ez baldin bada zuzentzen, etorriko dira besteak eta bihar goizean, milioika eta milioka Euli estaliko dute Enparantza.
Ez zait iruditzen hori gertatuko denik, zeren Komite osoak ondo daki, zer den ilunpetan bizitzea. Bizia gelditu egiten da, biztanle guztiak ikaraz etxean gelditzen dira, turistek alde egiten dute, asko eta asko ordaindu gabe.

-- Zer da, zer gertatzen da Patrixi? – Alkatea presaka etorri da.
-- Betikoa, gure eskubideak ez dituzutela errespetatzen. Guk hogei gradotan bizitzeko eskubidea dugu eta bihartik aurrera horrela biziko gara, bestela Enparantzan ez da egongo bizirik.
-- Noiz lasaituko zara piskat?
-- Hogei grado gaur bertan edo Txurreroen Enparantzaren heriotza. Aukeratu.
-- Hau da hau! Eskerrak hilezkorra naizen bestela nere bihotzak...

Itziarrek etorri behar du, Joxe Marik ez daki hor goien lan egiten. Berak ez daki eta nik ere ez, jende gutxi egongo da munduan dakiena tenperatura aldatzen.
Gainera zazpi grado eta justu justu Enparantzaren zeruan. Utziko dut gai hori, zeren ez dut batere ezagutzen.
Ez zait bizi osoan burutik pasa horrelakorik eta dirudienez Joxe Mariri ere ez. Ez naiz harritzen, daraman bizimodua erotzekoa da. Ikusi besterik ez dago bere aurpegia.
Urrutitik igartzen da oso nekatua dagoela eta gaurko arazoak ez dio atseden handirik emango. Badaezpada Patrixiren ondotik alde egin du.
Badirudi Itziarrekin erdi ezkutuan hitzegin nahi duela.

-- Ez dun zaila izango zazpi grado jaistea?
-- Ez. Ekarriko dizkiat Costa Ricatik hodei batzuk, bereziak dituk. Edukiko diagu egunero lau orduko euria. Horrekin nahikoa izango duk zazpi grado jaisteko.
-- Eta zer egin behar dun hodei horiekin?
-- Astigarraga aldera bidali, sagarrentzat ona duk eguzki piskat

Joxe Mari harrituta dago, bere ustez bizian dena ikusita zeukan, baina ez, gaur ikusiko duena, ikusi gabe zeukan.

-- Nahikoa izango ditun zazpi grado? Ez dun hobea izango bederatzi, horrela dirua seguruagoa egon dun, badakin…
-- Ez motel, papera hogei gradotan ez duk usteltzen. Eta usteltzen baduk, gehiago egingo diagu eta kitto!
-- Ezta pentsatu ere! Horretarako hobe dun tenperatura hemezortzi gradotan jartzea. Giro zegon ba, hire ahizpa eta beste bi egosgor horiekin. Sozialismoa gora eta Sozialismoa behera!
-- Lasai egon adi, ni ziur negok dirua ez dela ustelduko!

Bordako semea Alkatea izango da baina, baserritarretik asko dauka oraindik. Hamaika bira eman behar dizkio buruari, entzuten duena sinisteko.

-- Eta orain zer egin behar dinagu?
-- Ezer ez. Gauean etorriko dituk hodeiak, elkar joko ditek zarata piskat atereaz eta berehala euria hasiko duk.
-- Ederki. Horrela denok kontentu egongo gaitun, Euliak, gu, langileak. Bikain !

Lasaitu da gure gizona, bazen garaia, beti ba du zerbait, hau ez baldin bada, bestea.
Orain Patrixirekin hitzegitea besterik ez da gelditzen.

-- Gaur gauean jaitsiko da hogei gradutara tenperatura

-- Non?- Irri-mirria ere, ondo daki manejatzen Euli zaharrek.

-- Non izango da ba, hemen, Enparantzan

-- Hori egia baldin bada, Euli denak aterako gara kalera. Freskuraren premi larrian gaude.
-- Euria hasi arte egon lasai. Gero poliki poliki ateratzen hasten zarete. Ez dugu istripurik behar.
-- Euria hasten denean aterako gara, eta sartu, gogoa emandakoan.

------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua: EULIEN GARAIPENA

DENBORAK ESANGO DU

2009-12-15T08:35:00.009+01:00

Lehengo egunean bilerak, bukaera kaskar xamarra izan zuen. Joxe Marik ordubete luze igaro zuen, bere onera etorri arte.
Gero Komiteko kide gehienek bira txiki bat eman zuten, trago bat han eta bestea hemen eta bukatu zuten, ezer gertatu ez balitz bezela.
Hor zer ikusia handia Estherrek du. Pertsona azkarra da eta segundo batzuk nahikoak ditu arazo bat konpontzeko. Badaki tortila egiten arraultzak puskatu gabe. Luis Marik txorakeri handia egin du ehun ta hamaika urte banatzen, beno egia da, hauentzat aste bete bezela dela, guretzat ia ia bizi osoa da.
Bestela ezkondu behar da jaio baino lehen.
Gauza bat esan behar dizut lagun, ni ez naiz sartuko horrelako gauzetan. Enparantzara etorri naiz bizitzera ( bolada bat ) hemen gertatzen diren … ez dakit nola esan, hemen gertatzen dena kontatzeko.
Eta gauza bat nahi dut kontatu, baina ez dakit nola, zeren ez dakit Luis Marik, Koldok eta Ixabelek zer duten buruan.
ETA GURE PROGRAMA NON GELDITZEN DA?
Nik ez dakit ze programa den eta gutxiago non gelditzen den. Denborak esango du.
Denborak esango duen bezela, zer gertatuko den zuhaitzekin, Ibarburuko piku txuriarekin eta Starluxekin.
Orain Enparantzaren egoera erabat aldatu da eta agian, beti zalantzak beteta, helburuak eta estrategiak ere. Dena den, batez ere orain, neri iruditzen zait, ez lutekeela ezer aldatu behar. Kaiku esnea Holandako esnea baino askoz merkeagoa da.
Lehen hilabetero ordaintzen zutena, orain urte osoan ordainduko dute, pentsa ze ezberdintasuna. Hemendik aurrera esnea ahalko dute erabili egun osoan eta gauean ere, esaten den bezela 24/24. Erabilpen Soziala askoz errezagoa izango da, bai gaisotasunak sendatzeko eta baita hilezkortasuna lortzeko.
Eta horrek ze ondorio edukiko du? Ba, seguraski jende gehiago etorriko dela Enparantzara, eta hortik etorriko da turismoaren fenomenoa. Adibidez hemendik hiru mila urtetara, mila milioi pertsona bisitatzea Altzako plaza zaharra.
Hala gertatuko balitz, diru iturria ziurtatuta geldituko litzateke. Horretarako Ezeiza auzoan Hotel oso handia egin beharko liteke, adibidez bost mila gelakoa.
Langileak ere beharko dira eta azkenean, Joxe Marik edukiko du arrazoia, Sozialismo Aberatsa jarri behar dala martxan, eta ez dagoela besterik.
Zuri zer iruditzen zaizu lagun planteamentu hori ? Zaila betetzen?
Sozialismo Aberatsa egiteko Sozialistak behar dira...eta milioi pila ere.
Laister jakingo dugu, hemendik egun batzuetara, ze erabaki hartuko duen Komiteak, bai gai sozialetan zein egitasmoetan, momentuz...

-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : ENPARANTZAN HOGEI GRADO

POLITIKA SEXOA BEZALAKOA DA

2009-12-15T08:12:00.007+01:00

-- Enparantza bai ordea, Enparantza beti hau izango dun.
-- Hau ez duk Sozialismoa – Luis Mari Ralla lehertu da – Sozialismoan dagoena biztanleen artean banantzen duk eta hemen, zortzi gizakien artean, nik ez zekiat zenbat bilioi dolar jaten dizkiagu. Hori ez duk normala.
-- Hi, ez baldin ba zaudete gustora aldegin – sartu da bere anaia – beti zaudete disgustora. Lehen ez zegoelako dirurik, orain dirua dagoelako, dena utzi eta aldegin, bestela Komitea utzi.
-- Hori ez duk posible. Komitekoak gu gaituk, gutxienez pare bat milioi urtetan.

Alkatea zutitu egin da. Konturatu da bilera gaiztotzen ari dela. Bi anaiak eztabaidan hasten direnean, auskalo ze gerta daiteken, edozer gauza.
Joxe Mari trebea da eta gaur berriro demostratu behar du, bestela hau eskutik joango zaio. Ea zer bururatu zaion.

-- Luis Mari bi gauz esan behar dizkiat oso garrantzitsuak : gu ez gaituk gizakiak, gu gaituk pertsonak eta gu gaituk pertsonak Sozialistak, Enparantzan langile batek irabazten dik 43.000 dolar hilero. Non irabazten dik langile batek hainbeste?
-- Eta non ikusten duk Alkate batek 9.000.000.000.000.000.000.000.000.000. dolarren jabe izatea ?
-- Ni ez nauk jabea, ni Txurreroen Enparantzako Alkatea nauk, ez duk berdina.
-- Nik ere bi gauz esan behar dizkiat – Luis Marik martxa hartu du – ni ez negok batere ados hire Sozialismoarekin eta ez baldin ba duk ezer egiten, Mundua erabat aldatzeko, nik Strasburgoko Epaitegian zalatu egingo diat.
-- Baina zer nahi duk nik egitea, Mundua erabat aldatzeko ?
-- Lan, langileen alde. Txurreroen Enparantza mundu osoan erreferentzia duk, mundu osoa guri begira bizi duk, munduan ehun milio txurrero gaituk, txurreroak mugitu behar diagu mundua.

Joxe Mari eseri egin da, txuri txuri dago, ez da hitzegiteko gai. Seguraski urduri egongo da, Luis Marik oso lehor hitzegin dio.
Jexus Mari Mirasungoak balkoira atera du, hemen ez du haizerik jotzen, baina agian ondo egingo dio. Bestela pare bat botila Txanpain edanda espabilatuko da.
Bitartean Esther bere senarrarengana joanda. Nahiz eta ehun eta hamaika urterako banandu, oso harreman ona daukate.

-- Nola bururatu zaizu Strasburgoko asuntu hori?
-- Eta zer esan behar nion orduan! Hemen harri bakoitzaren azpian, ehunmila milioi dolar daude eta gu Sozialistak gara!
-- Lasaitu zaitez eta atera balkoira. Egon zaitez piskat berarekin eta esan, ahaztutzeko dena, hanka sartze bat izan dela.
-- Eta gure programa non gelditzen da?
-- Zuen programa nik lortuko dut, nik hitzengingo dut berarekin. Politika sexoa bezela da, hobea da goxoa izatea.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : DENBORAK ESANGO DU

KOMITEAN BETIKO SESTRAK

2009-12-14T19:12:00.007+01:00

Biziak aurrera jarraitzen du edozein lekutan, Pariseko karriketan, Saharako basamortuan eta Txurreroen Enparantzan. Gaur hemen bilera garrantzitsua dago.
Pentsatzen dut Komiteko bi alderdiak, oso ondo prestatu dutela bilera, zeren gauza asko jokatzen dira gaurkoan.
Nabarmena da Komitean dauden ezberdintasunak; Luis Mari Ralla, Koldo Elizasu eta Isabel Uzkiano eserita daude serio serio, ez daukate txorakerietarako gogorik. Nere ustez amorratzen daudela bilera hasteko.
Beste aldean ez dago giro berdina; berriketan daude pasadizoak kontatzen, zein ondo pasa duten jaietan eta abar. Horien artean Alkatea dago; sektore horretan dago duela denbora piskat, lehen eskertiarra zen edo eskertiarragoa.

-- Bilera hasi baino lehen esan behar dut, momentu honetan Enparantzan diru asko dagoela, inoiz egon den kantitate handiena. Horregatik igo diegu Lau Haizetako langileei soldata.
-- Eta horregatik – Koldok ez du itxaroteko pazientzirik – emango diegu Hilezkortasuna lortzeko aukera.
-- Hasi gaituk! Baina nola nahi duk hainbeste langileei Hilezkortasuna ematea. Ez al haiz konturatzen ez dagoela dirurik.
-- Hik esan duk sekula baino diru gehiago dagoela.
-- Bai, baino hala ere gutxi, beti zegok diru gutxi. Hemendik bost mila urtetara, berriro egongo gaituk zorretan.
-- Hemendik bost mila urtetara...urte pila dituk. Bitartean ahal diagu gauzak egin.
-- Bost mila urte ez dituk ezer Koldo, hori guretzat etziko gauza da eta guk beti behar diagu diru piskat esku artean.

Enparantzako abokatua pentsatzen gelditzen da, badauka zerbait esateko.

-- Hire planteamentuekin Enparantza gu bakarrik gaituk, langileek ez dizkitek gure eskubide berdinak, adibidez Hilezkorrak izatea.
-- Bai, baditek Hilezkorrak izateko eskubidea, beste momentu batean. Nik pentsatzen diat, hemendik lau mila urtetara, turismo asko etorriko dela eta dirua barra barra sartuko dela milaka urteetan eta hori iango dala momentua, denak Hilezkorrak izateko.

Berriro ere, Bordako monstruoak denak isilduarazi ditu. Beno, ez dira erabat isildu, beraien artean hor dabiltza berriketan.
Itziar eta Esther ez dira kabitzen galtzetan, bi Jexus Mari berdin, Alkatea beraien aldean dagoenetik ohitu egin dira eztabaida denak irabazten.
Beste taldea ordea, ez dago hain errez galtzeko prest. Ixabelek altxa du eskua.

-- Hik esan duk, hemendik lau mila urtetara, dirua barra barra sartuko dekela, baina langileak hilak egongo dituk.
-- Langileak beti egongo ditun.
-- Baina ez hauek, hi haiz ederra!

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : POLITIKA SEXOA BEZALAKOA DA

EGUN AHAZTEZINAK

2009-12-14T18:56:00.016+01:00

BEDERATZIGARREN ATALAREN HASIERA
-------------------------------------------------------------------------------------------------

Ze egun bizi izan ditugun Enparantzan. Ahaztezinak!!
Hemen urteetan bizi direnek, ez dute gogoratzen inoiz egon denik, horrelako girorik. Goizeko hamarretan hasi eta goizeko ordubietan edo hiruretan bukatu. Eguna joan eta eguna etorri.
Hamaiketako ederra egin, gero txanpaina patxadan edan, bazkaria kanpotik ekartzen zuten, bakoitzak nahi zuena jaten zuen eta afarirako berdin.
Gauero zegoen ikuskizuren bat, eta batzutan bi. Enparantza leporaino betetzen zen eta mundu guztia kontentu. Hori da garrantzitsuena.
Eta den-dena, Enparantzaren kontura. Lau Haizetako langileek ez dute ezer ordaindu, ez dute egun pila batean lanik egin eta gainera soldata altxa diete. Orain 43.000 dolar irabaziko dute hilero.
Enparantzako biztanleak oso gustora daude Komitearekin. Alkateari omenalditxo bat egin nahian zebiltzan baina, berak ukatu egin du.
Hemen egoera erabat aldatu da; lehen zeuden kezkak eta zalantzak desagertu dira ; tristura berdin, mundu guztiak berreskuratu du irribarrea.
Eta badakit lagun zertan ari zaren pentsatzen: inor ez duela galdetzen zer gertatu den, zer aldatu den.
Ba, nik ez dakit zer esan. Enparantzan diru asko sartu dela garbi dago, gainera iruditzen zait ez direla ezer saiatzen disimulatzen, itsuak ere ikusten du, hemen dirua hautsa bezela dabilela.
Agian hori da guztia, da, Enparantzan denak etxekoak direlako. Lehen egunean, salbuespen bat egon zen: goizeko hiruretan, Donostiako udaltzain bat sartu zen barrura - bere ama Altzakoa da, Lau Haizetan egiten du lan- eta denak txanpain mordoa edanda geunden...
Ondo pentsatuta, jaietan gastatu den dirua huskeria da Enparantzarentzat, bost edo sei miloi dolar ez da dirua. Hala ere hemendik aurrera kontuz ibili beharko du Komiteak, Europan begiak erne daude Enparantzan zer gertatuko ote danarekin.
Horri buruz aitortu behar dut, paper dirua oso ondo dagoela eginda. Denbora piskat pasa nuen begiratzen eta konparatzen txantelak eta ezin igarri aldea. Ez dakit hemendik bost mila urtetara zer gertatuko den.
Hemendik aste beterakoa asmatzea ez da gutxi.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : KOMITEAN BETIKO SESTRAK

PAPER GUZTIAK LEGALAK DITUK

2009-08-01T08:46:00.016+02:00

Hau da hau antolatu duena Alkateak. Bapatean aldatu da giroa, tristura zena, zarata eta poza bihurtu da. Nork esan orain dela bi minutu, hau gertatuko zenik.
Hala ere Luis Mari Rallak eskua altxa du, ez dauka parrandarako gogo handirik. Besteek entzutea nahi baldin badu, hobe du kantari hastea.

-- Ni ez negok ados hemen hartu den erabakiarekin!!!

Zarata asko egon arren, ederki entzun dira bere hitzak.

-- Zergatik ez hago ados? – Itziarrek, grinarekin galdetu dio.
-- Hemen, Enparantza honetan, egon ditun ia hiru mila heriotz, gizaki horiek hil

ditun pertsonak ez zirelako eta orain, gu hasiko gaitun bizitzen diru faltsuarekin
-- Hi, diru faltsurik ez zegok, paper guztiak legalak dituk eta gu aspaldidanik gaituk pertsonak.
-- Papera agian dun legala, baina lanik egin gabe irabazten den dirua, ez dun diru garbia, ez behintzat Sozialista garenontzat.
-- Ez adi jarri horrela motel – Joxe Mari sartu behar izandu sestran – gure lana duk Enparantza salbatzea, guk dirua behar diagu eta ez diogu inoiri lapurtu.

Luis Marik adi, adi, entzuten du Alkateak esaten diona. Bere erantzuna zuzena eta sakona izatea nahi du.

-- Neretzat lapurtutakoa bezela duk, nik langile kontzientzia diat, ni Sozialista nauk. Nik ia, ia nahiago diat nere buruari bi tiro ematea, horrela bizitzea baino.
-- Nik ere!! Baina guk ezin gaituk suizidatu – Alkatea berriz berotu da – gu ez gaituk inoiz hilko, hemendik egun milioi urtetara hemen egongo gaituk eta dirua beharko diagu esku artean. Ez al haiz konturatzen?
-- Bai, oso ondo konturatzen nauk, baino nik pertsona bezela bizi nahi diat, ez lotsagabe handi baten moduan.
-- Hi, gure artean ez zegok lotsagaberik, denak gaituk Sozialistak. Eta orain lasaitu adi, gaur, egun handia duk, gaur Kristorena jo behar diagu !
-- Bai, gaur Kristorena joko diagu, baina datorren astean bilera bat exijitzen diat nik.
--Eta nik.- Koldo Elizasuk parte hartu nahi du eztabaidan – Hain aberatsak baldin bagaituk, diru apurtxo bat eman behar genioke, adibidez Kubari.
-- Egon adi isilik motel ! – Alkateak azkenean gaisotuta bukatu behar du bilera – horrela hasten bagaituk, bi egunean zentimorik gabe gatxaudek. Mundu guztia etorriko duk hona diru eske.

Alkatea ipurtzuloraino dago. Ez du gramo bat disimulatzen.

-- Gaurko bilera bukatu duk. Datorren astean jarraituko diagu eztabaidatzen. Orain altxa kopak : GORA SOZIALISMO ABERATSA, GORA TXURREROEN

ENPARANTZA!!!

-------------------------------------------------------------------------------------------------

ZORTZIGARREN ATALAREN AMAIERA

hurrengo kapitulua : EGUN AHAZTEZINAK

ENPARANTZAN DIRUA USTELDU EGITEN DA.

2009-07-31T19:41:00.009+02:00

Panorama hau ikusita, Komiteak, Alkatearen borondatearen aurka, bilera bat antolatu du gaur.
Komitearen alde eskertiarrena, Luis Mari Ralla, Koldo Elizasu eta Ixabel Uzkiano bultzatu diete besteei zerbait egitera.
Aurpegi luzeak ikusten dira mahai inguruan. Komiteko bi talde bakoitza, bere lekuan eseri da, Alkatea berean.
Badaezpada lehio eta ate denak itxi egin dituzte, larehun Udaltzain bilera zaintzen daude. Ez da ezer larririk gertatuko, baina…

-- Lagunak, zerbait larria, oso larria esan behar diat. Alkatea oso urduri dago.

Inork ez du ezer galdetzen. Jakinmina izugarria da areto honetan.

-- Txurreroen Enparantzan ez zegok batere dirurik eta hamabost bilioi dolar zor dizkiagu.

Hau bai dela lehergailu atomikoa!!!

-- Barkatu oso urduri negok. Ez dituk hamabost bilioi, hogeita bat baizik. Arrasateko Kutxari zor zioagu sei bilioi.

Hemen denak aho zabalik gelditu dira, oraindik inork ez du erreakzionatu eta ez da harritzekoa. Hau bai izan dela ustegabea.
Lehenengoa mugitzen, seguraski bere karakterragatik Jexus Mari Ralla da.

-- Zer gertatu duk? Nola iritsi gaituk ondamendi hontara?
-- Enparantzan dirua usteldu egiten duk. Azken urte hauetan hamasei bilioi usteldu egin dituk.

-- Baina zer esaten ari haiz? Nola utzi duk hainbeste diru usteltzen? Baina, baina...

Hemen inork ez du ulertzen Alkateak esan duena.

-- Hi baino, hori egia duk – beste Jexus Mari, Mirasungoa da orain – nola ez duk lehenago esan, orain zer egin behar diagu?

Inork ez daki zer egin behar den. Joxe Mari lur jota dago. Nere ustez hau da bere biziko momentu txarrena eta gogorrena.

-- Nik gauza bat garbi utzi nahi diat denen aurrean : nik ez diat zentimorik lapurtu. Dena joan duk poliki poliki usteltzen.
-- Poliki poliki usteltzen - Estherrek bere haserrea erakutsi du – hainbeste denboran ez duk izan inoiz erreakzionatzeko indarrik !
-- Aldatuko zela egoera, hori pentsatu dinat beti. Gero gainera, dirudunen artean ez zegon pertsonarik, horrekin ere diru pila galdu dinagu, hamabi bilioi gutxienez.

Komiteko kideak oso ondo dakite Alkateak esan duena, azkeneko boladan oso kopuru txikia lortu du Hilezkortasunak.
Ziur nago, isiltasun momentu honetan, denak ari direla egiten galdera berdina : eta orain dirurik gabe, zer egin behar diagu?

-- Nik idei bat diat – Luis Mari Rallak ez du dena beltza ikusten – ahal diagu fruituekin saiatu. Zer iruditzen zaizue ?
-- Fruituek ez ditek dirurik ematen. Faktura handiak ordaindu behar dituk, diru erdia Elizan gelditzen duk, eta azkenean.... Enparantza txikia duk.
-- Joxe Mari nik diat idei bat oso ona : guk egingo diagu dirua!
-- Zer esan dun Itziar?
-- Guk egingo dugula dirua.

Orain dela gutxi lehergailu batek estanda handia egin baldin ba du, oraingo lehergailua ez da atzean gelditu. Nola aldatu diren hemen aurpegiak!
Ezkortasuna bapatean baikortasuna bihurtu da. Tristurak alde egin du.

-- Itziar nola egingo dinagu guk dirua?
-- Mundu guztia bezela Joxe Mari, paperean. Paperean egingo dizkiagu hamar dolarreko txartelak eta ehun dolarrekoak eta bostehun dolarrekoak.
-- Itziar hori dirua falsifikatzea dun? – Bere ahizpari ez zaio hainbeste gustatzen.

-- Zergatik dun falsifikatzea? Nola pentsatsen dun egiten dela dirua Alemanian edo Txinan?
-- Baina hoiek Gobernuak ditun eta ezin diten gainera nahi duten dirua egin. Gu Enparantza bat gaitun.
-- Gu gaitun Txurreroen Enparantza. – Joxe Mari sartu da tartean- Zenbat diru ahal dinagu egin ?
-- Hi haiz hemengo Alkatea, hik esaten deken kopurua egingo diat nik.
-- Adibidez .....10.000.000.000.000.000.000.000.000. Bilioi dolar.
-- Eta 100.000.000.000.000.000.000.000.000. dolar nahi ba duk.
-- Egon ari piskat, ni hainbeste zerorekin galdu egiten naun eta.

Hau buru haustea daukana Joxe Marik. Kalkulo gogorrak egiten dabil.

-- Ba zekinat zer egingo dugun. Aurretik ipiniko dinagu hogeita hamairu zenbakia eta atzetik, hogeita hamairu zero
33.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000 dolar.
-- Legalki ahal dinagu eduki arazo txikiren bat?
-- Bai, baina ez orain, agian hemendik bost mila urtetara . Ordurako kolorea….
-- Ordurako turismotik biziko gaitun. Atera Txanpaina, bilera bukatu dun. GORA TXURREROEN ENPARANTZA!!!!

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : PAPER GUZTIAK LEGALAK DITUK

DEPRESIOAREN MENPEAN

2009-07-31T18:52:00.007+02:00

Bero, bero egiten du Enparantzan, Txanpaina edateko giro ederra, baina……ez da une
egokiena oraingoa. Moet Chandonen zuzendaritzak eskutitz zorrotza idatzi dio Alkateari.
Hilabete bateko epea ematen dio zor dion dena ordaintzeko. Hemen entzuten den kantitatea hauxe da : seirehun mila miloi.dolar.
Orain dela gutxi arte ez zen dirua, orain ordea asko iruditzen zait. Diru hori ordaindu ezkero, Lau Haizetako langileak ezingo lukete kobratu soldata hile hontan.
Eta hori bai dela larria, Sozialismoa agintzen duen lurretan, langileen soldata lehentasun osoa eduki behar du.
Eta baita ere larria da, Manchesterrek bigarren aldiz jarraian Europako txapela irabazten duenean, Starluxek ezingo duela Txanpainik edan.
Martini mordo bat edan beharko du. Lehen egosgorra baldin ba da, horrek goxatuko du.
Ikusten duzu lagun nola dagoen hemen egoera, oso konplikatua, bai Jauna.
Ze buru haustea daukaten Alkateak eta Komitekoko kideak. Kaikuk hilero bidaltzen du faktura eta Hilezkortasuna desagertu da Enparantzatik. Zertarako esnea?
Inork ez du etorri nahi Hilezkortasuna lortzea, Munduko dirudunak beldur ikaragarria hartu diote Enparantzari. Xtarlusen argazkia Mundu osoan dago.
Horrez gain Kanadan, Txilen, Belgikan, Holandan, Panaman eta beste leku askotan, Gobernuak debekatu egin die Enparantzara etortzea.
Egoera honi aurre egiteko, batzuk esaten dute zuhaitzekin ahal dela dirua irabazi, baina zenbat?
Enparantazako fruituak oso diru gutxi ematen dute. Hemen fruituekin irabazi den kantitate handiena bederatzirehun ta berrogeita hamar mila dolar izan da. Oso gutxi, kopuru hori ridikuloa da, hemen ordaintzen diren fakturekin.
Diru aldetik ez du inongo abaintailarik, baina aportazio soziala handia du. Munduan ez dago Heritetxe bat eta ez beste ezer, hainbeste gaiso sendatu duenik.
Pena handia izango litzateke Osasun arloa Enparantzatik desagertzea.
Eta zer egin eta nola egin ? Diru gutxirekin.
Ez da batere xamurra. Gainetikan gehitzen baldin ba diogu, Alkatea depresioa jota dagoela, ba denak bukatuko dute Sikologa edo Sikologo baten kontsultan.
Nork esango luke Joxe Mari eroriko zela horrelako gaisotasun batean? Bera izan da eta neurri batean da oraindik Enparantzaren zutabe nagusiena.
Denbora da ez dela agertzen, bere gordelekuan egoten da. Duela urte batxuk egin zuen lehergailu atomikoen aurka zulo berezi bat.
Nik ez dut ikusi, pentsatzen dut lur azpian egongo dela. Bera behintzat nahiko lurperatuta dago. Ez da ba oraingoa, une oso egokia horrelako jarrerak edukitzeko.
Arazoak oso handiak direnean, konponbide sakonak aurkitzeko ausardia behar da, arazoak ez dira lurpean sartuta konpontzen.
Enparantza oso kezkatuta dago. Orain arte langileak hilero jaso dute soldata. Hala ere beldur dira hemendik aurrera ez dela berdina izango.
Sekula ez bezela, Enparantzan sortu da talde bat, horrela deitu behar diot, ez baita alderdi bat, ezta sindikatoa ere, baina hemen daude eta daude beraien soldata hilero kobratzeko.
Normala den bezela, langile jendea bere ogia defendatzen du. Langileak direnak eta izan garenak, egunero jaikitzen gara goizeko seiretan, gure arazo handienetako bat konpontzeko: dirua irabazi bizia ordaintzeko.
Behin baino gehiagotan esan dizut lagun, langileak bizitzeagatik ordaindu egin behar dugula eta aberatsak bizitzeagatik kobratu egiten dutela.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : ENPARANTZAN DIRUA USTELDU EGITEN DA

PAILASOAK PERTSONAK DIRA

2009-07-31T16:18:00.009+02:00

Pirritx eta Porrotx harridura handiarekin, Itziarrekin daude berriketan. Mahaiatik bi metrotara Komiteko kideak daude, urduritasuna ezin disimulatu.

-- Zuek prest zaudete – Itziarrek hartu du ardura – Hilezkortasunaren froga pasatzeko?

Pirritxek Porrotxiri begiratzen dio eta honek ez daki nora begiratu. Ez dute ulertzen, bestela erantzungo lukete zerbait.

-- Zuentzat dohainik da, lasai egon.
-- Zer egin behar dugu? Ezer erantzun baino lehenago - Pirritxek hartu du hitza - jakin behar dugu zertan datza froga hori.
-- Da piku txuri baten bitartez Hilezkortasuna lortzea. Milioka urte bizi, beti hogeita hamairu urterekin,

inoiz zimur bat eduki gabe, inoiz gaisotu gabe eta zuen kasuan dohainik. Ez duzue ezer ordaindu beharrik.
-- Nola dohainik? Jexus Mari Atorrasagastik ez du segundo bat itxaron.
-- Bai, gaur horrela egingo diagu – Alkateak berak erantzun dio – Kaiku esnea frogatu beharra zegok, datorren astean Kanadatik zetoztek hamabost dirudun.
-- Dohainik baldin ba duk, nik ezagutzen diat famili bat Alemana, semea hilzorian daukana, zortzi urteko haurra.
-- Ekartzak haurra hona, oraintxe dik aukera ederra sendatzeko.

Jexus Mari Mirasungoa joan da Scheneider familiarekin hitzegitera. Pozez erotuko dira eta ez da gutxirako. Hemendik ordu erdira Zoriona lortuko dute. Ze ondo!!!
Ikusten duzu lagun hemen gertatzen dena, ba dirudi azkenean Hilezkortasunaren ekitaldia egingo dela. Ni behintzat oso pozik nago, zenbat eta gehiagok Zoriona lortu, hobe !
Astoa ez beldurtzeko Pailasoak erropa normalarekin jantzi dira, Klaus Scheneiderrek ez du aldatu beharrik.
Orain falta dena, egiten zaizkien galderak, ea pertsona diren eta.......
DAMBAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!DAMBAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!
Zerbait larria gertatu da. Bapatean jendea alde batera eta bestera mugitzen dabil, zer ote da?
Bai, oraintxe jabetu naiz gertatu denarekin. Xarlusek, Enparantzako harotzak egiten ari ziren kabina ostikoka txikitu du.
Momentuan ez dakit zer pentsatu, astoa euforiko ikusten dut, Manchesterrek bigarren aldiz jarraian ahal du Europako txapela irabazi..
Ondo fijatu naiz eta bere inguruan ez dago Txanpain tanta bakar bat.
Pentsatzen jarri ezkero zer esan nahi du horrek?
Hemen duzu lagun erantzuna : Joxe Mari Agirretxe, Aiora Zulaika eta Klaus Scheneider, hirurak eskutik helduta, ba doazte oinez eta pozik, Ibarburuko piku txuria jatea.
Enparantzan dagoen giroa erotzekoa da, gaur ez dago beldurrik, gaur ez da inor hilko, Xtarlusek bidea libre utzi du.
Altabozetan musika entzuten da, eta ze musika, hauxe : maite zaitut, maite maite, maite.
Pozarekin batek baino gehiagok malko batzuk botatzen ditu; momentu oso hunkigarriak ari gara bizitzen.
Hiru pertsonak inongo arazorik gabe eta txalo zaparrada artean, Pikuaren aurrean kokatu dira.
Ez dakite zuzen zer egin behar duten, eta normala da, ez dira inoiz egon horrelako egoera batean. Piku ederrenak goien daude, Klausek ezin ditu hartu. Bi Pailasoek gora jasotzen dute berak piku handi bat hartzeko.
Pirritx eta Porrotxek gauza bera egin dute eta hemen mundu guztia dago itxaroten. Itxaroten ea zer arraio gertatzen den.
Segundo hauek oso garrantzitsuak dira, haurra ez da asko aldatuko, Pailasoak bai.
Kaiku esneak……………………..BAIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII.
Hirurak lortu dute Hilezkortasuna!!!
Kaiku esneak balio du Hilezkortasuna lortzeko.
Txurreroen Enparantza berriro da beti izan dena!!!
Hau poza, hau eromena. Klausen gurasoak barrez daude, negarrez, erabat hunkituta. Ezin dute sinistu ikusten ari direna. Sheneider familia ziur nago ez duela inoiz ahaztuko Enparantza eta askotan etorriko dira bisitan.
Pirritx eta Porrotx etxekoak dira, Lasartekoak, hauek noiznahi ikusiko ditugu.
Beno lagun, hemen Kriston parranda dator eta nik ez dut segundo bakar bat galdu nahi.

-------------------------------------------------------------------------------------------------hurrengo kapitulua : DEPRESIOAREN MENPEAN

ZORRETAN EZIN DIRA IZARRAK IKUTU

2009-07-31T15:42:00.012+02:00

Enparantzako sorginak jarri du airean, erantzunik ez duen galdera. Zer egin?
Momentuz ba dirudi itxaron egin behar dela, nahiz eta hori bera, osa zaila egiten den. Sardin zaharrak bezela gaude, estu estu eginda bata bestearen kontra, baina egon behar dutenak ez

daude.
Eta zergatik ez daude?
Hemen inork ez dio heltzen atxurrari kertenetik. Inor ez du joan nahi arazoaren mamira. Dirudun eta pertsona izatea, posible da?
Zuk ze iritzi duzu lagun?
Nik emango dizut nerea, ea gustatzen zaizun.
Gizakia abere jaiotzen da. Poliki poliki handitzen doan einean, heltzen joaten da. Heltzen joaten da, baina oso gutxi, zeren norbekeriak ez du heltzen, usteldu baizik, horregatik dirudunak heriotzara iristen dira, injustiziaren zabortegian lapurtu duten korbatarekin.
Nik horrela ikusten ditut gauzak, zuk ez baldin ba dituzu berdin ikusten, ez du axola, ni ez naiz ukatuko zurekin musean jolastera.
Musean beste egun batean izan beharko du. Gaur hemen, ez dago horretarako girorik.
Enparantzako Elizan dagoen ordulariak ez du gezurrik esaten. Ordua ba doa aurrera eta hemen ez da dirudunik azaltzen.
Komiteko kide denak daude Enparantzaren erdian. Denak saiatzen dira disimulatzen, baina alferrik ordea, gero eta urduritasun gehiago dago eta normala da.
Gaur Enparantzak hirurogeita hamabost mila milioi dolar galdu ditu.
Laister lehertu behar du honek, zerbait egin behar eta inor ez da ausartzen, azkenean beraien kontura musikoak hasi dira tristura alaitzen.
Gezurra dirudi, musika ze gaitasun daukan pertsonen baitan. Ze gozamena sentitzen dugun ona edo gure gustokoa denean.

-- Hilezkortasunaren ekitaldia ezin din behera etorri. Kaiku esnea frogatu egin behar dinagu ea nolakoa den. Agian ona dun, piku txuriek oso itxura ona diten.
-- Hi Joxe Mari gauzak ez dituk horrela egiten – Esther ez dago edozein gauzekin ados –
hobe diagu beste egun baterako utzi, gaur ez duk mundua bukatzen.
-- Zer esaten ari haiz neska! Guk ezin dinagu horrela jarraitu, ezta egun bat ere. Datorren astean dirua derrigor sartu behar din Enparantzan.
-- Eta zer egin behar diagu, edonor lurperatu. Gainera ziur hago, norbait prest egongo dela Xtarlusen aurrean jartzeko eta prest dagoen hori, pertsona dela?

Joxe Marik belarri batekin entzun dio bere solaskideari, biekin ezin du. Lepoa luzatzen ari da, halako batean gorputzetik aterako zaio burua.

-- Bazekinat zer egin behar dinagun! Pailasoak ditun guk behar ditugun pertsonak.

Egosgorra da Bordakoa, hitzik esan gabe alde egin du. Ia ziur nago nora.

-- Pirritx eta Porrotx mesedez hurbildu Enparantzaren erdian dagoen mahaira.

Inork ez du ulertzen hemen zer gertatzen ari den. Pailasoak ahal duten bezela bukatu dute beraien lana, esandako lekura joateko.

-- Hiri ondo iruditzen zaik egin dekena – Estherrek ez dio barkatzen – hik ziur hago bi Pailaso hoiek, pertsonak direla?
-- Noski baietz! Pailasoa ez baldin ba dun pertsona, nor den orduan?
-- Nik zer zekiat. Pailasoa duk ona bere lanean, Pailasoa denean, gero, adibidez gauean, ba dakik ze bizimodu egiten diken. Ziur hago ez dabilela usoak pozointzen ?
-- Gauza bat esan behar dinat : nik Enparantza atera behar dinat aurrera, horretarako ordaindu behar dizkinagu zorrak, zorretan ez zegon izarrak ikuitzerik.
-- Ba zegok ikuitzerik, nahikoa duk gauzak ondo planifikatzea. Adibidez zuhaitzekin lortu diagu nahi genuena : berriro hasi dituk jendea sendatzen.
-- Baina ez dun batere berdina Esther, zuhaitzen arazoa lau txanponekin konpontzen dun, Enparantzaren arazoa konpontzeko bilioiak behar ditun.
-- Zenbat bilioi dizkiagu momentu honetan?
-- Asko baino zorretan. Ez zekinat nola, baina aurkitu behar dinagu sistema bat Sozialismo Aberatsa aurrera ateratzeko.

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : PAILASOAK PERTSONAK DIRA

EGUN HANDIA

2009-07-31T10:09:00.013+02:00

.
Beno lagun, pentsatzen dut hartu duzula idei bat Enparantza nola dagoen. Gutxi gorabehera explikatu dizut hemengo panorama.
Ze egoeretan bukatuko duen ezin dizut esan, hori inork ez daki.
Hori jakingo ba luke norbaitek! Noraino iritsi daitekeen dagoen diruarekin?
Enparantzako aldaketak inauguratzeko, Komiteak antolatu du EGUN HANDIA. Ahal dizut egundoko ipuina kontatu, baino egia esango dizut , gaurko festa dirua ateratzeko da.
Komiteak momentu honetan dirua behar du, diru asko, faktura gehiegi eta handiak ordaindu behar ditu . Nik kalkulatzen dut, dozena bat bilioi dolar behar dituela.
Dirua utziko dugu alde batera eta murgilduko gara gaurko eginkizunetan.
Enparantza leporaino betea dago. Jende asko etorri da sendatzera eta jakina, bakoitza bere senideekin etorri da. Horrek suposatzen du, jende askoz gehiago oraindik.
Udaltzainak saiatzen dira ahal dutena egiten, hala ere ez dute lortzen nahi dutena. Ez zait iruditzen gaur datozen denak, Enparantzara sartuko direnik.
Ez dakit oso ondo planifikatu duten gaurko ekitaldia. Eta nere ustez arazoa ez dira senideak, etorri den turista pila baizik. Anekdota modura kontatuko dut Scheneider familia hemen dagoela. Klaus bere aitaren bizkarrean dabil hara eta hona.
Baina ez dira turistak bakarrik etorri, baita ere musikoak, dantzariak kantariak, pailasoak, denetatik etorri da, inork ez du galdu nahi gaurko eguna, EGUN HANDIA.
Udaltzainak berriro saiatzen dira Xtarluxen ingurua libratzen, baina ezin dute, ez da posible. Sendatzera etorri diren gaisoak, presaka aldatu behar dute tokiz. Ez dira kexatzen, zeren gaur sendatzea erdi prezioan da. Komiteak probatu nahi du esne berria.

-- Jaun Andreak hitz batzuk esan behar ditut. Mesedez isiltasun piskat eskatzen dut.

Alkateak hitzegin behar du. Zer edo zer garrantzitsua izango du esateko. Normalki ez du ohiturarik horrelako gauzak egiteko.

-- Lehendabiziko aldiz gure historian, Txurreroen Enparantzaren ateak ireki behar ditugu. Gaudenak ez gara kabitzen eta oraindik hogei mila gehiago etorriko dira. Eskerrik asko ulertzeagatik hartu dugun neurria.

Oso arriskutxua iruditzen zait Joxe Marik esan duena, baina beno, berak jakingo du gu baino hobeto, zer egiten duen.
Egia da, beste hogei mila etorri behar baldin ba dute…
Kontua da nola edo ala ekitaldia aurrera jarraitzen duela. Xtarlusen inguruan lekua egiten ari diren bitartean, jendea Enparantzatik kanpora irteten ari da eta eskertzen da benetan.
Sekulako itomena sortzen da hainbeste jende artean. Eta hori ez da txarrena, txarrena da
ezineskoa iruditzen zaidala Hilezkortasunaren saioa egitea.

-- Mesedez eskatzen dugu, Enparantzan lekua egin behar da Hilezkortasunaren saioa egiteko.

Ezeiza auzoan leku piskat badago . Lau Haizetan ere. Egin lekua!

Alkatea ari da eta ari da eta ez da konturatzen, neurri batean bere errua dela. Ezin dira gonbidatu berrogeita hamar mila pertsona Enparantzara. Hemen ez dago lekurik.
Elizan hamabiak jo dute. Dena egon beharko luke prest eta ez dago ezer prestatuta.
Hiru italiano aspaldi egon behar zuten hemen eta inor ez da azaldu.
Komiteko kideak poliki poliki mahai ingurura hurbiltzen ari dira, momentu honetan denak daude mahaiaren bueltan eta daude oso urduri. Garbi dago Enparantzak asko jokatzen duela gaur.

-- Hemendik ordu erdira zerbait egin behar dinagu.- Alkatea azkenean iritsi da.
-- Lasai, oraindik denbora ba zegok – Estherrek beti giroa lasaitzen saiatzen da.
-- Ezin dinagu lasai egon. Txurreroen Enparantzan inork ez din nahi Hilezkortasuna lortu, ezta saiatu ere. Gaur ia ia dohainik jarri dinagu eta ez dun inor azaldu.
-- Beste zerbait asmatu behar diagu – Itziar sartu da elkarhizketan – agian langile jendearekin hasi beharko genikek. Langile asko zegok munduan eta hilero hilero ordaintzen ba zigutek hamar mila dolar, urtearen bukaeran sartuko dituk milioi batzuk.
-- Oraintxe esan dun egia: milioi batzuk. Guk ez dinagu horrekin ezer egiten, guk momentu honetan, gutxienez behar dizkinagu dozena bat bilioi.

Itziar eta Esther elkar begiratu dira, garbi dago harrituta gelditu direla eta ni ere bai. Oso urduri dago Joxe Mari, sekula ez dut horrela ikusi Borda baserriko semea. Ziur nago zor handietan sartuta dagoela Enparantza; berak hain garbi hitzegiteko, ura leporaino iritsi da.

-- Ez dinat gauzak ondo explikatu – Alkateak Itziarrei begiratzen dio – guk ezin dinagu Enparantza langileez bete, hau txikia dun, horrez gain, hemen ez zegon hainbeste piku txuri eta bukatzeko, hamar mila dolar balio din Martini litro batek.
-- Eta zer egin behar diagu orduan?

-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : ZORRETAN EZIN DIRA IZARRAK IKUTU

BERRIRO ITXAROPENTSU

2009-07-31T10:04:00.015+02:00

ZORTZIGARREN ATALAREN HASIERA
-------------------------------------------------------------------------------------------------

Egun handia iritsi da. Txurreroen Enparantza bere betiko izaerara itzuli da, munduko Enparantza ederrena, aberatsena. Eta aberatsena ez dut esaten diruarengatik bakarrik, hemen sortzen den giro, eta egoten den humorearengatik baizik. Batzutan pentsatzen dut baikortasuna hemen bizi dela.
Bizia da guk dugun Kapital bakarra eta benetan esaten dizut lagun, hemen ikusten da, sentitzen
da bizitzeko gogoa !!.
Ikusi egin behar da Enparantza leporaino betetzen denean, gurasoak seme-alabekin, aiton amonak eserita, gazteak saltoka kantari, denak Txanpaina edaten. Espektakulo ikusgarria benetan!
Aspaldiko partez, gaur izango da egun handia. Urak etorri dira bere lekura eta Alkatea dago egon behar den tokian : Enparantzan. Joxe Marik oso gogo gutxi dauka Holandara joateko.
La Hayako Epaitegian azkenean kendu dute Starluxen argazkia, bazen ordua.
Urte asko behar izan dute konturatzeko, hemen ezin dutela sartu, Abere demokrakak debekatua duela Enparantzan sarrera. Eta normala da.
Hemen ere Demokrazia dago baino ezberdina, bertakoa. Txurreroen Enparantzan inoiri ez zaio burutik pasatzen, kanpora joatea agintzea, adibidez Holandara joan eta han ezan, zer egin behar den.
Orain lagun kontatuko dizut, gutxi gorabehera, ze egoeretan gelditu den ondatuta zegoena.
Hasiko naiz Elizatik. Hor ondatu ez da ezer egin, arazo bat zegoen garbitasunarekin eta ba dirudi konponduta dagoela.
Momentu honetan zuhaitzak oso gutxi zikintzen dute eta betiko emakumeekin nahikoa da, dena garbia edukitzeko. Beraz, ez dago arazorik.
Martinirekin ez da inoiz arazorik egon. Iturria hortxe dago eta bakoitzak daki zer egin behar duen : neurrian edan.
Nola neurtzen den? Bakoitzak erabili dezala komeni zaion metroa.
Txanpainaren iturria beste kontu bat da. Beti bezela Moet Chandon dago, bera da hemengo Txanpaina eta hemengo ura.
Hemengo biztanleek Moet Chandon pisa egiten dute.
Horrela esanda harrokeri kutxua du, baina ez da horrela, ur tantarik ez da ikusten Enparantzan, tarteka, oso tarteka, sukaldaritzan agertzen da piskat eta kanpotik ekarria.
Zuhaitzak berriro dute ohizko itxura, nabarmena da ze aldaketa egin duten.Ostera agertzen dira
osto artean sagar dotoreak, gerezi gozoak, aranak eta nola ez, piku txuriak!
Kaiku esnea oso esne ona da. Zenbat diru galdu duen Enparantzak, esnea Holandatik ekartzen! Batzuetan urrutira begira jartzen gara, kalitatea begi aurrean edukita.
Nere iritziz, hemengo esnearekin piku gehiago egongo dira eta Hilezkortasunaren faktura jaitsi egingo da.
Horri buruz sekulako marmarra dago Enparantzan, esan daiteke erdibitu egin dela, erdia pentsatzen du faktura handia hobea dela, adibidez ehun mila milioi dolar hobea dela, hogeita bost mila milioi dolar baino.
Hobea dela gutxi eta garesti, asko eta merkea baino. Hori oso estabaidagarria da. Nik hori oso garbi daukat, zenbat eta pertsona gehiago Hilezkortasuna lortu, hobe!
Hoiek dira hemen dabiltzan zurrumurruak eta neurri batean, ondo daude. Ona izaten da, trago batzuk hartzeko garaian, zer edo zer minzagai izatea.
Bizia berez ez da oso alaia, egun denak edo gehienak berdinak dira, horregatik tarteka asmatu behar dira saltsa batzuk, biziari gatz piskat emateko.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : EGUN HANDIA

APAIZA EZ DA TXURREROA

2009-05-28T09:03:00.008+02:00

Norbaitek hasi behar zuen eta Koldo Elizasuk altxa du eskua.

-- Iruditzen zait, Txanpainarekin bilatu behar dugula konponbide bat, esnearekin bezela. Bertako edaria ahal diagu hartu, Astigarraga ondoan zegok eta sagardoa askoz merkeagoa duk Txanpaina baino.

Ah zer saltsa antolatu duen Koldok! Bera da hemengo abokatua eta berak konponduko beharko du arazoa. Hiru edo lau eskatu dute hitza eta Itziarri eman diote mintzatzeko aukera.

-- Ondo iruditzen zaidak sagardoa ekartzea, gure edaria duk eta erreza ekartzen, baina Txanpaina ezinbestekoa duk, ezin duk ulertu Enparantza Txanpainarik gabe.
-- Neri ondo iruditzen zaidan planteamentua - Koldok jarraitzen du estabaida - baina hori dena nola ordaintzen dun?
-- Dirua ez duk arazoa Enparantzarentzat.

Jaun-Andreok sorgin beltzaranak aho zabalik utzi du Komite osoa. Alkateak oraindik ez du ahoa itxi. Denak gelditu dira harrituak eta bera ez da salbuespena izan.

-- Dirua ahal du arazoa izan Enparantzarentzat.

Bapatean atea ireki eta berehala itxi da. Pambaaaaaaaa!!! Hori da estanda hori! Enparantzako Apaiza eta Mari Karmen Arraras sartu dira inongo gonbidapenik gabe.
Ez dira etorri denbora pasatzera, Patxik presa handia du hitzegiteko eta ez du ezertxo ere dismulatzen.

-- Elizaren egoera ezin du horrela jarraitu. Egunero sekulako zakar pila ateratzen dugu, gero eta gehiago gainera. Guk arazo honi, soluzio bat exijitzen diogu.

Joxe Marik hitzegin baino lehenago, nahiago du erantzuna pentsatu.

-- Enparantza arazoz beteta dago eta iruditzen zait horrela jokatzea, ez dela egokia. Elizaren arazoa da beste arazo bat, beste bat gehiago. Bere momentuan saiatuko gara konpontzen.
-- Nola beste arazo bat gehiago – Patxi gorritu da ederki – guretzat sekulako arazoa da. Goizero goizero mila emakume behar ditut nik Eliza garbitzeko. Ezin da sinistu nola zikintzen duten zuhaitzak. Zenbat fruitu ustel, adar puskak, Eliza osoa ostos beteta, horrela ezin dugu jarraitu.
-- Momentuz horrela jarraitu beharko duzu. Emakume hoiek lan gehiago egin beharko dute. Guk ezin dugu gehiago egin.
-- Bai ahal duzue egin. Eman ehun miloi gehiago hilero. Dirua behar dugu beste mila emakume kontratatzeko.
-- Gauza bat esan behar dizut Patxi, Elizak ez dauka lehentasuna Enparantzan. Ba ditugu zoritxarrez beste zulo asko tapatzeko.

Apaiza lehen gorritua baldin bazegoen, oraingoan prejitu egin da.

-- Nik Elizaren atea tapatuko dut eta zuhaitzak ustelduko dira Enparantzan. Eliza ez da Enparantzarena eta ni ez naiz Txurreroa!
-- Ni bai naiz Txurreroa! Eliza, Enparantzarena da, Joxetxok, Altzako plaza osoa erosi zuen harrezkero. Orain bukatu da gaurko sesioa. Goazen Martini batzuk hartzera.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
ZAZPIGARREN ATALAREN AMAIERA

hurrengo kapitulua : BERRIRO ITXAROPENTSU

KAIKU ESNEA

2009-05-28T08:55:00.009+02:00

Eta nor da norbait hori? Bera, bakarra, Alkatea, Joxe Mari. Bordako monstruoa.
Ustegabean Komiteak bilera antolatu du. Derrigor zer edo zer egin behar dute eta ikusiko dugu, hemendik zer ateratzen den.
Joxe Mari indartsu ikusten dut. Berriro ere berak bultzatu beharko du Enparantzaren gurdia.

--Oraingoz bizi gaituk eta gu bizirik gaituken bitartean, Txurreroen Enparantza bizirik iraungo dik!!

Komitekoko kideak elkarri begira daude, nahiz eta oso pozik entzun Alkateak esan duena, badirudi zalantza asko daudela.

-- Gu biziko gaituk, sekula sekulorum – Esterrek, Enparantzako sikologak hartu du hitza – baina ze baldintzetan.?
-- Ze baldintzetan? Betikoak. Gure diruarekin Sozialismo Aberatsa eraikitzen, gure fruituekin jendea sendatzen, piku txuriarekin Hilezkortasuna oparitzen. Beti bezela, gure Zoriona merezi dutenekin konpartitzen.

Nahiz eta saiatu, Alkatea beti saiatzen da, gaur ez du lortzen Komitea berotzea. Oso aurpegi luzeak ikusten ditut nik. Normalean bi talde egiten dira Komitean, beti gertatu da horrela, baina gaur, ezta hori ere ez da berdin.
Ezer ez da berdin. Noiz falta izanda Komitearen bileran Txanpain frantsesa?
Noiz eseri dira bi taldekoek elkarrekin, normalki bakoitza eseritzen da bere lekuan.
Berdin da. Nahiz eta tristurak agindu Udaletxean, Alkateak bilera jarraitzea erabaki du.

--Egoera honi irtenbide bat aurkitu behar diogu, beraz, hartu diat lehendabiziko erabakia. Jarri behar diagu martxan Hilezkortasuna. Merkeago, hogeita bost mila milioi dolar.

Lehenengoa altxatzen Jexus Mari Mirasungoa izanda.

-- Nongo esnearekin pentsatzen duk Hilezkortasuna martxan jartzea?
-- Nere baserriko esnearekin. Konturatu nauk, hemengo esnea ere balio duela, zer edo zer nahastuta noski. Hori Ixabelek jakingo dik.
-- Zer edo zer nahastuta - Ixabel espabilatu da – laboratorioan froga batzuk egin beharko dizkiat. Eta ondo ateratzen baduk, esne asko beharko diagu, gutxienez Kaikuk diken esne kopuru osoa.
-- Beno, arazo bat gutxiago. Orain – Alkateak ez du sekula martxa galtzen – aztertu behar diagu Frantsesekin dugun zorra : larehun mila milioi dolar.

Orain bai igartzen dela tristura. Inor ez da ausartzen ezer esatera. Egia da diru kopuru handia dela. Edo ez, auskalo. Hemen inork ez daki ziur, zenbat diru dagoen.
Isiltasun une hau, espero dut zerbait garrantzitsua esateko balioko duela. Enparantzan Txanpainaren arazoa ez da txori kaka, ia ia hemengo ikurrina da.
Txanpaina, astoa, fruituak eta abarrak eman diote ospea Txurreroen Enparantzari, horregatik uzten dut aurkituko diotela konponbide bat.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : APAIZA EZ DA TXURREROA

EGUN TRISTEAK BIZITZEN

2009-05-28T08:35:00.005+02:00

Egun hauetan Enparantza lasai dago. ez da ezer gertatzen aipatzeko modukoa, dena nahiko harrunta da. Jendea hara eta hona dabil bere eguneroko eginkizunetan.
Horrela ikusita zaila da igartzea zer gertatzen den hemen. Zenbat aldatu den dena!
Gogoratzen zara lagun, ze plazerra ematen zuen zuhaitzak ikustea? Ze ondo zainduak zeuden, ze garbia zegoen lurra eta gainerantzeko guztia. Adibidez iturriak. Ez dizut esan nahi ze egoeretan
aurkitzen den Txanpainaren iturria. Pena ematen du.
Lehen beti bazegoen norbait edaten, pila bat ez zenean, zeren, hori askoz normalagoa zen. Orain ordea, tarteka hurbiltzen da asperturta dagoen aitonen bat, seguraski denbora zaharrak berriro bizitzea.
Enparantza gogoratzen da Moet Chandoni buruz, bai horixe!
Eta dirudienez, Moet Chandon ere,ederki gogoratzen da Txurreroen Enparantzaz!
Ez naiz batere harritzen. Zenbat eta zenbat milioi dolar jasoko zituen enpresa horrek Enparantzari esker!
Alferrik da atzera begiratzea. Txanpain Frantsesaren ordez, Martíni fresko bat ederki sartzen da. Edari hori bakana da, freskoa mantetzen dena Enparantzan, beste dena epeltzen hasi da.
Larriena da, hemen dena epeltzen hasi dela, Enparantza bera hasi da epeltzen eta ximeltzen. Euliek lortu zutenean, Europako Elkarteari borrokan irabaztea egundoko baikortasuna agertu zen biztanleen artean, euforia giro bat, oso momentu ederrak bizi izan ziren eta gero...
Ba dirudi norbaitek ireki diola ezkortasunari atea. Atea eta lehioak.
Garbi esanda ez dakit nork zabaldu duen Kaxan ez dagoela hainbeste diru. Bapatean munduko Enparantza aberatsena, ia ia eskaleen museoan bihurtu da.
Nik ez dut teori hori konpartitzen, nere iritziz oraindik ba dago dirua kaxan, hemengo arazoak ez datozte alde horregatik, datozte Holanda esnea bidaltzea ukatu denetik.
Hori bai izan dela egundoko kaltea, zeren, ondatu ditu zuhaitzak, ondatu du Hilezkortasuna lortzeko aukera eta ondatu du, eta hau bai dela oso larria, Enparantzaren ospea.
Txurreroen Enparantza mundu osoan zen oso ezaguna. Hasi Afrikako auzo txikienetatik eta bukatu, Txinako hiri handienean. Pekinen dagoen kale luzeena Stalux izena du.
Pentsa ze kategori behar den, Munduko kale luzeenean, Enparantzako izen bat ipintzeko.
Zerua nahiko iluna egonagatik, oraindik aurrera begiratzeko ausardia ez da galdu behar, eta iruditzen zait ez dela galduko. Enparantzak eduki behar du kemena egoera hontatik irteteko.
Norbaitek eduki behar du indarra, Txurreroen Enparantza bizkarrean jarri eta aurrera eramateko.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : KAIKU ESNEA

ABERE BERRITSUAK AUSARTAK ZARETE

2009-05-27T18:19:00.010+02:00

Ordago handira bota du Eulien buruzagiak. Dena den, ilunpe garratz honetan oso zaila da erreakzioak ikustea. Iruditu zait Patrixi jauzi bat eman duela, hori oso berea da eta Joxe Marik bere sudurra igurtseari ekin dio. Hori ere oso berea du.
Isiltasun une hau nahiko garrantzitsua da, hemen ari da jokatzen, berriro ere, Enparantzaren etorkizuna. Ikusteko dago nork mintzatzen duen lehenago eta zer esateko.
Nere ustez Alkateari tokatzen zaio hitza hartzea. Berak ere horrela ulertu du.

-- Zuen eskaera ezin dugu bete.
-- Zer da, diru asko?
-- Ba, bai, momentu honetan diru pila da. Gainera ez dut ulertzen zertarako behar duzuten diru pila hori. Zer egin behar duzute Euliak hainbeste dirukin?

Patrixiri ez zaio batere gustatu galdera. Beste jauzi bat egin du.

-- Bizi. Zuek zer egiten duzue, hainbeste milaka miloi dolar kobratzen duzutenean?
-- Koino, guk aho asko dauzkagu betetzeko.
-- Guk gehiago. Etxe honetan hamabost milioi. Afrikan ehun bilioi eta kontatu gabe Mozanbiken daudenak. Brasilen bakarrik berrogeita hamar bilioi daude
-- Baina zuek Euliak zarete, oso gutxi behar duzute.

Patrixi, sutan jartzen ari da. Hemendik aurrera Joxe Marik kontuz ibili beharko du.

-- Gutxi behar dugula Euliak? . Abere berritxuak ausarta zarete benetan.
-- Gu ez gara abereak, pertsonak gara. Hilezkortasuna lortua dugu.
-- Astoa erosita duzutelako. Horrela oso erreza da.
.-- Nola astoa erosita, Starlux ez dago salgai.
-- Orain ez, aspaldi erosi zenuten eta.

Alkateak isiltzea erabaki du eta nere iritsiz, ondo egin du. Euliak horrela jartzen direnean…

-- Ordainduko dugu bi kolpetan. Erdia bihar, Arrasaten, hango Kutxan, eta beste erdia, hemen, Enparantzan, San Martzial egunean, goizeko hamaiketan, nik ekarriko dut dirua bertara.
-- Hori ez da nik eskatu dudana.
-- Nik ezin ditut mirariarik egin. Sei bilioi dolar momentu honetan ezineskoa da guretzat. Hori ulertu beharko zenuke.
-- Guk mundu guztiari ulertu behar diogu eta guri inork ez digu ulertzen. Ordua zuek horretaz konturatzeko.
-- Gu konturatzen gara.
-- Kaka! Konturatu al zara behin edo behin, hemen, zabortegi honetan hamabost milioi Euli bizi garela?
-- Hainbeste?

Joxe Marik ez daki non sartu. Eskerrak ilunpeak laguntzen diola piskat.
Patrixik momentu hau aprobetxatu nahi du, ez ditu izango gaur bezelako aukera asko.

-- Zuk badakizu zer den, hainbeste milioi Euli elkarrekin bizitzea?. Ze bero jasan behar dugun?
-- Aurten bertan jaitsiko dugu- Alkateak zer edo zer asmatu behar du- hogei gradora Enparantzako tenperatura
-- Gauza asko egin behar dituzue…Itzuli gaitezen berriro arira, dirua bihar kobratuko dugu?
-- Bai, horretaz ziur egon. Eta orain posible zenuteke Enparantzaren zerutik alde egitea. Ilunpetan ezin dugu bizi.
-- Oraindik itxaron beharko duzue apurtxo bat. Nik hegal bakarra daukat eta goraino iristea kosta egiten zait.
-- Hegal bakar batekin, lortzen duzu gora iristea?
-- Euliak gure ahalmenean sinisten dugu, horregatik lortzen ditugu helburu denak.

Badoa Patrixi Enparantzaren zerura. Harrigarria da Euli horrek daukan kemena eta ausardia.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : EGUN TRISTEAK BIZITZEN

SEI BILIOI DOLAR EULIENTZAT

2009-05-27T18:10:00.021+02:00

ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZIIIIIIIIIIIIIIIITTTTTTTTTTTTT.

-- Kaiku.

ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZIIIIIIIIIIIIITTTTTTTTTTTTT.

-- Kaiku.
-- Nor da!
-- Ni naiz, Patrixi. Lasai, dena bukatu da, errez irabazi dugu.
-- Bai ?
-- Irabazi dugu eta betirako gainera. Hiru hegazkin erre dira Txoritokietan. Gure azpitikan nahi zuten sartu, baina ez zegoen lekurik eta harrobi handiaren aurka jo dute.
-- Oso ondo. Hau ospatu behar dugu.
-- Egon piskat, zeren ez da bukatu oraindik.
-- Nola ez dela bukatu oraindik!
-- Mundu osoko Euliak elkartu gara Enparantzaren gainean eta ez dugu alde egingo sei bilio dolar dolar eskuratu arte.
-- La Hostia Patrixi, eskatzen ez zarete makalak!!
-- Guk gure eskubideak defendatzen ditugu. Guk diru hori merezi dugu. Guri esker, Enparantza bizirik dago oraindik.
-- Bizirik dago, baina ez dakit noiz arte.

Sei bilioi dolar! Joxe Mari, Donibane Lohitzunera eraman beharko dut. Poliklinikan pare bat
hilabete pasako ditu.
Hau panorama daukaguna. Gainera ilunpe honetan non aurkituko dut? Eta nola lortuko du dirutza hori, hain denbora gutxian. Nik ezineskoa ikusten dut.

-- Diruarengatik ez zaitez estutu, hori ez da dirua Enparantzarentzat.
-- Nola ez da izango dirua! Eta horrez gain non dago Joxe Mari momentu honetan?
-- Bost minutu baino lehenago hemen egon behar du.

Hona etorriko da. Azken aldia elkar ikusi ginela eta denbora dezente da, Biriatun izan zen, eta sagardoa edaten egon ginen berriketan. Ederki pasa genuen.
Joxe Mari oraintxe sartu da Eulien etxean. Ze momentu hunkigarria. Sabela txingurriz beteta daukat. Txurreroen Enparantzako Alkatearekin egoteko ohorea izango dut.

-- Kaixo Xanti, bizi al haiz?
-- Ilunpe honekin ezagutu egin nauk?
-- Nik ilunpetan gehiago ikusten diat motel.
-- Eta neri ez al nauzu ikusi. - Patrixi ez da inoiz zahartzen, betiko txispa dauka.
-- Baita ere. Zuri eskerrak eman beharrean nago Txurreroen Enparantzaren izenean. Mesede ahaztezina egin diguzute. Ez dakit nola ordainduko dugun gaur egin duzutena.
-- Lasai egon, nik berehala esango dizut. Sei bilioi dolar emanda, eguna amaitu baino lehenago.
-- Arraioa! Ez zarete txikiak eskatzen.
------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : ABERE BERRITXUAK AUSARTAK ZARETE

EA BIHAR ZORTEA DUGUN

2009-05-27T18:04:00.007+02:00

Beno lagun, orain ez dakit ziur zer egin. Gauza bat daukat garbi, bakarrik egon nahi dut ordu batzutan.
Tarteka behar dut bakardadea, burua ondo antolatzeko, idei bakoitza bere lekuan jartzeko, biharko eguna ondo prestatzeko.
Batez ere biharko eguna gogorra izango da benetan. Hala ere, nahiko lasai nago.
Bostehun bilioi Euli errez estaliko dute Enparantza, beno ez bera bakarrik, baita ere inguru osoa. Etsaiek ez dute jakin behar non kokatzen den suntsitu nahi dutena.
Nere ustez Euliak iritsiko dira Pasairaino, Astigarragaraino, Donostiko sarreraino eta Trintxerperaino. Hori lortzen badute, nahikoa.
Pilotoak ez dira hasiko lehergailuak non nahi botatzen. Hori baino zehaztapen gehiago behar dute.
Gauza batek kezkatzen dit pisk batat. Pasaiako Enparantza ez da gurearen berdina, baina...
Badute gauza batzuk berdin xamarrak. Adibidez, Eliza Enparantzaren erdian, zuhaitzak berdin, Frontoia.
Ez dakit zergatik, baina ia ziur nago pilotoak Europearrak izango direla. Eta baita ere, aldamenean Donostiko Udaltzain bat eramango dutela. Horrek lasaitzen nau.
Amorru biziz igoko dira hegazkinera eta Enparantza ez ikusteak, erotu egingo ditu.
Kontuan hartu behar da, Euliak metro bateko kapa egingo dutela. Ez da ezer ikusiko. Ezineskoa da ikustea. Hori da guk dugun tresna irabazteko.
Abere berritsua indartsua da, boteretsua, nahi duen guztia egiten ohituta dagoena eta bihar goizean, lehendabiziko aldiz bere historian, ezina dastatzen duenean… bere onetik aterako da. Burua galduko du erabat. Abere berritduak ez du onartzen porrota.
Eskerrak ezingo dutela ezertxo ere ikusi, bestela jaso beharko genduke mendekua beldurgarria izango zen.
Horrelakoak gara ahulak. Burua erabiltzen dugunean, Txapeldunak gara !!
Beno, ez naiz jarriko oso euforiko, oraindik ez dugu irabazi eta.
Kaka! Gauza bat ahaztu zait esatea Patrixiri. Esan behar nion, ez ipintzeko oso goian, askoz hobea dela lurretik hogeita hamar metrora jartzea, ia, ia teilatuak ikuitzen.
Hegazkinak ezingo dute asko jaitsi, nahiko goitik ibiliko dira. Altura horretatik oso zaila da ohartzea kapa beltza Euliz osatuta dagoela, zeren, zoritxarrez konturatzen baldin badira, ze abere txikiaz osatuta dagoen, edozer gauza egiteko gai dira.
Ez naiz orduz lehen urduri ipiniko. Hobe dut lasai lasai egin behar dudana planifikatu.
Badut denbora, ordu dezente daude arrisku ordua iritisi arte. Arrisku ordua…
ez da batere arriskurik egongo. Pasaia edo Astigarraga ez baldin ba dituzte hankaz gora jartzen. Hori izango litzake marka! Dena den, ez da gure errua izango.
Onena da nere gelara joatea. Pentsatu eta erabaki dut. Etxe osoa neretzat izango da eta bihar forman egoteko, hori da bide egokiena.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : SEI BILIOI DOLAR EULIENTZAT

BOSTEHUN MILA BILIOI EULI ZERUAN

2009-05-27T17:52:00.007+02:00

Euliak berriro bildu dira. Uzte nuen errezagoa izango zela asuntua. Anaiak taberna leporaino betetzen ari da. Elkarri entzuteko ozenki mintzatu beharko dugu.
Ordulariak garbi adierazten du, ez dugula denbora gehiegirik.

-- Nork ziurtatzen digu Enparantzak eskertuko duela gure mesedea?
-- Nik.

Patrixik Cointreau kopa utzi du mahaiean eta botilaren gainera igo da.

-- Kaiku, zuk ezin duzu ezer ziurtatu. Denbora asko pasa duzu izarrak beltzez margotzen. Gaur egun ez zara Altzakoa eta gutxiago Enparantzakoa. Zure hitzak ez du ezer balio.
--Nere hitzak balio zuen eta balio du! Bihar Enparantza defendatzen baduzue, izango dituzue bi etxe berri eta askatasun osoa kalean ibiltzeko.
-- Ez da nahikoa hori. Enparantzako tenperaturak zazpi grado jaitsi behar ditu. hogei gradotan bizi nahi dugu. Eta urtero eman behar digu, diru kopuru polita.
-- Erotu egin al zara Patrixi?
-- Sekula baino hobeto nago.
-- Pufff…
-- Zer duzu Kaiku, buruko mina? Lasai egon, hemen badago dirua eta. Bordako elementu horrek, jende asko tronpaten du, baina guri ez. Hemen dagoen dirutza inork ez daki, ez eta berak ere.

Ezin dut isilik gelditu. Garrantzitsuena Enparantza salbatzea da eta gero gerokoak.

-- Bihar goizeko bostetatik, arratsaldeko zazpirak arte, Enparantzaren eta bere inguru osoaren zeruan, bostehun mila bilioi Euli elkartzen bazarete, izango duzue eskatzen duzutena.

Nik esandakoa entzun dute, sinistu badirudi ere.

-- Ez dugu posible hainbeste Euli elkartzea. Ez dago denborarik.
-- Bai, badago denbora, hasi oraintxe bertan.
-- Ahal egina egingo dugu, baina eskatu duguna, aurten eman behar zaigu, bestela Mundu osoko Euliak elkartuko gara Enparantzaren zeruan eta hau ilundu egingo dugu.

Gogoratzen naiz “ banan bana txikiak gara, baina elkartzen garenean…”
Patrixi zenbat eta zaharragoa izan, orduan eta setatiagoa.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : EA BIHAR ZORTEA DUGUN

EULIAK, COINTREAU ETA ARAZOAK

2009-05-27T17:46:00.005+02:00

-- Eskerrik asko etortzeagatik. Deitu dizuet, Enparantza arazo handi batean sartuta dagoelako.

Euliak elkarri begira daude. Badirudi zer edo zer gehiago entzun nahi dutela.

-- Abere berritxuek bihar Enparantza bonbardeatu egingo dute.
-- Guretzat – Patrixi oso seria dago – zuek denak zarete abere berritxuak.
-- Ni ere bai ?

Euli zaharra pentsatzen dago erantzuna. Oraindik ez du galdu betiko ohitura : une txarretan Cointreau piska bat edatea.

-- Kaiku, gu biok oso momentu txarrak bizi izan ditugu elkarrekin. Zu beti izango zara nere laguna, baina hona ez gara etorri adiskidetasunari buruz hitzegitera, hemen Eulien etorkizuna dago jokoan.
-- Eulien eta Enparantzaren etorkizuna.
-- Bai, baina Enparantzaren etorkizuna ez da gure arazoa. Badago Komite bat horretaz arduratu behar duena, guk badugu nahikoa gurearekin.
-- Ez al zara konturatzen, Enparantza desagertzen baldin bada, zuen etxea ere desagertu egingo dela ?.
-- Etxea agian bai, gu jarraituko genduke bizirik. Etxea prestatuta dago, gu edozein egoera larritik ondo irteteko.
-- Eta zer egin behar duzue etxerik gabe?
-- Bizitzen jarraitu. Guri ez digu etxeak biziarik ematen.
-- Etxea zuentzat eta mundu guztientzat garrantzitsua da. Enparantzari biharko arazoa konpondu ezkero, ziur nago jakingo lukeela eskertzen.
-- Zertan ari zara, gu erosi nahian?
-- Ez eta pentsatu ere Patrixi, aspalditik ezagutzen gara!

Euliak begiak itxi dituzte, pentsatzen daude. Orain segundu batzuetan isilik egon behar da.
Nik ere pentsatu egingo dut, badago bai, burua non hautsi. Euliak ukatzen badira…
Ez dut pentsatu nahi. Etxeak berriro altxako lirateke, baina zuhaitzak eta harresia? Eta Eliza?
Harresiak milioi pila balio ditu. Eliza hamalaugarren mendekua da, historia handikoa.
Cointreau piskat hartu behar dut, lasaitzea komeni zait.

-- Kaiku ez dugu oso garbi ikusten zure eskaera?

Ez da Patrixi izan mintzatu didana, gazteagoa da, Biriatun ezagutu nuen, uzten dut Pantxika deitzen dela.

-- Zer adibidez ?
-- Adibidez zergatik ez den etorri gurekin hitzegitera Enparantzako Alkatea?
-- Oso egoera kritikoan gaude eta ezin da segundo bakar bat galdu.
-- Komiteko bat orduan.
-- Esan dizut ze egoereetan gauden. Nere ustez nik harremanak hobeak ditut zuekin.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : BOSTEHUN MILA BILIOI EULI ZERUAN

BIHOTZA EZ DAGO PENTSATZEKO EGINA

2009-05-27T08:40:00.019+02:00

Zer iruditzen zaizu lagun hemen dagoen panorama ?
Munduko hiltzaile handienak patxadan bizi dira, ez dute inoiz arazorik Epaitegietan, ezin zaie bere lekutik inora mugitu eta La Hayara eramatea, amets hutsa besterik ez da. Abere basati horiei, Demokrazia Sozialistaren Justizia ezin zaie aplikatu.
Abere berritxuen gizartean, gu bizi garen gizarte honetan, arrazoiak ez du ezertarako balio, hemen indarra balio du, indarrak erabakitzen du nork duen arrazoia.
Eta zer egin, adibidez, Txurreroen Enparantzan ?.
Kontutan hartuta Europako Elkartea Enparantza baino askoz indartsuagoa dela, inolaz ere ezin diegu eremu militarrean jokatu.
Beste zer edo zer asmatu behar dugu, guri komeni zaigun borroka mota erabili behar dugu.
Pentsatu egin behar dugu, pentsatu buruarekin bakarrik, erabaki garrantzisuak buruarekin hartu behar dira. Bihotza ez dago pentsatzeko egina.
Beno, utziko ditut pentsamenduak eta jarriko naiz begira ea noiz azaltzen den Patrixi.
Mugitu egin beharko dut, hurbildu egingo naiz tabernara, zeren Euliak ez dira errezak ikusten. Iruditzen zait Patrixi gaur ez dela etorriko bakarrik, usaituko du nolabait badagoela arazo bat tartean eta seguraski erabakiko du, taldean etortzea.
Erabakiak hartzeko errezagoa da denak bertan egotea eta baita ere azkarragoa. Biharko plana gaur bertan planifikatu behar da. Orain eta hemen
Jende asko dabil taberna inguruan eta onena izango da barrura sartzea. Mahaia hartuko dut eta horrela erreztu egingo dut elkarhizketa.

-- Mikel.

Ez du entzun, ate ondoko mahaia hartu dut eta......
Hara non datorren Eulien Lehendakaria! Iritsi da eta ez bakarrik. Denera sei Euli dira.
Mahaia eta aulkiak ipiniko ditut. Cointreau botila batekin nahikoa izango dugu ezta?
Garrantzitsuena da plana lehenbailehen antolatzea. Nik dena buruan daukat, falta den gauz bakarra, gorpuztea da. Orain da momentua.
-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : EULIAK, COINTREAU ETA ARAZOAK

ENPARANTZA SUNTSITU EGINGO DUTE

2009-05-27T08:25:00.005+02:00

-- Osaba, osaba!
-- Zer?
-- Osaba, altxa zaitez hortikan; baina zer gertatu zaizu?
-- Zer gertatu zait ba?
-- Lurrean etzanda zaude.
-- Bai, egia da, seguraski ez dut asmatu Martinia neurtzen.
-- Nola neurtzen da Martinia?
-- Zaila da Axel, oso zaila. Egunero ezin da metro berdina erabili.
-- Arraroa da, hemen egon den borrokarekin zu ez esnatzea.
-- Egon piskat, Martiniarekin garbitu behar dut aurpegia, ea ernaten naizen.

Ze gaizki sentitzen naizen momentu honetan. Badirudi hemen sekulako borroka egon dela eta ni ez naiz ezertaz jabetu. Eta okerrena da, ez naizela espabilatzen.
Izan ere, aurpegia garbitzeko ur tantorik ez egotea Enparantza osoan!
Krisia handi hau pasatzen denean, Komiteari edo Alkateari esan behar zaio, ura jarri behar dela etxeetan eta hemen, beste iturriekin batera.
Adibidez goizetan aurpegia garbitzeko ura hobea da Txanpaina edo Martinia baino.

-- Axel konta didazu zer gertatu den, siestan nengoen bitartean.
-- Zer ez da gertatu! Holandatik etorri da La Hayako Epaitegiko burua. Berarekin ekarri ditu berrogeita hamar gizon. Ez dakizu ze sestra sortu den!
-- Sartzea nahiko zuten?
-- Bai, eskerrak azkenean alde egin duten, baina gero etorri direnak...
-- Donostiko Udaltzainak, ziur nago.
-- Nola dakizu? Axel harritu da.
-- Joxetxok, Enparantza erosi zuenetikan, Donostiko Udaletxeak ez dauka beste helbururik. Hona sartu eta hemen agintzen hasi.
-- Uzten dut oraingoan helburuak joan zaizkiela burutik. Gaurkoa ez dute hain errez ahaztuko. Egur asko hartu dute, zaurituak ere izan dira. Gogorra izanda benetan.
-- Zaurituak ere bai?
-- Eta txarrena etortzear dago. Donostiko zinegotzi batek esan duenez, bihar Europako Elkarteak, Txurreroen Enparantza suntsitu egingo dutela. Seguraski hegazkinekin bonbardeatu egingo gaituzte.
-- Hori ikusteko dago.
-- Osaba, zergatik esaten duzu hori? Baduzu plan bat hori ekiditeko?
-- Plan bat! Zerbait bururatu behar zaigu.
-- Zerbait baino gehiago bururatu behar zaigu. Hegazkinen aurka ez dakit zer egin dezakegu.
--Bihar goizean jakingo duzu esku artean ditugun aukerak. Orain joan zaitez Eulien etxera eta esan Patrixiri etortzeko Anaiak tabernara. Gero, Joxemarirengana joan eta esan nire partetik, bi mesede zor dizkidala.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
hurrengo kapitulua : BIHOTZA EZ DAGO PENTSATZEKO EGINA

EZ NAIZ HILEZKORRA

2009-05-27T08:15:00.015+02:00

Starlux elastikoa jaso ondoren, bere txabolan sartu da. Zer esan nahi du horrek ?
Zer ulertzen duzu lagun? Nik ulertzen dudana ? Gonbitatuta nagoela piku txuri bat jatea?
Ba, bai eta gonbidapena hartuko diot. Horrelako aukerak ez dira askotan izaten eta nik ez dut oraingoa, alferrik galduko.
Haurra nintzenean ez nuen hainbeste arazo Ibarburun pikuak jateko, gaur ordea urduri nago, oso urduri. Ez dut inoiz pentsatu Hilezkortasunarekin eta orain ez dakit nola erreakzionatu.
Onena da lasaitzea eta presarik gabe, jango dudan pikua aukeratzea.
Ez da denbora asko begira egon behar, pikuen umotasuna ikusteko. Txarra benetan, pena emateko modukoa. Baina hala da.
Eder zalea naiz eta handiena hartuko dut. Zirti zart !!
Minutu bat pasa da eta nere gorputzean ez dut ezer berririk igartzen.
Bost minutu pasa dira eta beste hamar ere. Tabernaren komonean ikusten ditut nere aurpegian ditudan berrogeita hamasei urteak. Ez ditut hogeita hamairu urte. Ez dut Hilezkortasuna lortu.
Pikua erdi ustela zegoen, hala ere ez dakit zer pentsatu…
Pikuari bota behar diot erru guztia edo hasi behar dut pentsatzen, ni ere usteltzen hasita naizela. Zer pentsatu behar dut ?
Piku horrek sekulako egarria eman dit eta orain nahiago dut Txanpain kopa bat edatea burua txikitzea baino.
Txanpainaren iturria legor dago!! Hau ondamendia!
Nere gauzetan pentsatzen, ahaztu egin naiz Enparantzaren arazotaz. La Hayako Epaitegiak atxilotu egin nahi ditu Alkatea eta astoa. Nahi bai, baina ezin.
Horren ondorioz Europak hartu ditu bere neurriak, neurri zorrotzak zalantzarik gabe.
Esnea, Txanpaina, Angulak eta beste artikulu garrantzitsuak, blokeatu egin ditu.
Enparantza ito egin nahi dute. Barrutik egin ezean, oraingoan kanpotik saiatuko dira.
Ez dute lortuko. Ez digute bizitzeko gogoa kenduko, ezta pentsatu ere ¡
Oraintxe bertan hartu behar dut Martini eder bat, bai horixe. Italianoak jarraitzen dute gure lagunak izaten.
Zein ederra den Martini freskoa! Neguan mundiala da eta Udaran, Udaran pasada bat.!!
-------------------------------------------------------------------------------------------------

hurrengo kapitulua : ENPARANTZA SUNTSITU EGINGO DUTE